LiberIII

multū diligebat: venerabat̉: excolebat inqͦ deſiderabat honoranda patrui ſui oſſarecondere. Cūqꝫ veniſſet carrū in quo eadem oſſa ducebant̉ incūbente veſpera inmonaſteriū p̄fatuꝫ noluerunt ea qui erātin monaſterio libenter excipere: quia ⁊ ſiſanctū eū nouerant: tn̄ qꝛ de alia ꝓuinciaortus fuerat ⁊ ſuꝑ eos regnum acceperatveteranis eū odijs etiaꝫ mortuū inſequebantur. Unde factū eſt vt ip̄a nocte reliquie allate foris ꝑmanerēt: tētorio tamēmaiore ſupra carrum in quo inerāt oſtenſo. ſed miraculi celeſtis oſtēſio qͥ reuerenter ea ſuſcipiēda a cūctꝭ fidelibꝰ eſſent patefecit. Nā tota nocte colūna lucis a carro illo ad celū vſqꝫ porrecta oībus peneeiuſdē Lindiſſe ꝓuincie locis conſpicuaſtabat. Unde mane facto fratres monaſterij illius qͥ pridie abnuerūt: diligenterip̄i petere ceperūt vt apud ſe eēdeꝫ ſancteac deo dilecte reliqͥe cōderent̉. Tota igit̉oſſa intulerūt in thecā quā in hoc p̄parauerunt: atqꝫ in eccl̓ia iuxta honorem congruū poſuerūt. vt et regia viri ſancti ꝑſona memoriā haberet eternā: vexillū eiusſuꝑ tumbā auro ⁊ purpura cōpoſituꝫ appoſuerūt. Ip̄amqꝫ aquā ī qͣ lauerūt oſſaī angulū ſacrarij fuderūt. Ex quo tꝑe factum eſt vt ip̄a terra q̄ lauacrū venerabile ſuſcepit: ad abigendos ex obſeſſis corporibꝰ demones gr̄e ſalutaris haberet effectū. Deniqꝫ tꝑe ſequēte cū p̄fata reginain eodeꝫ monaſterio moraret̉ venit ad ſalutandā eā abbatiſſa quedā venerabilisq̄ vſqꝫ hodie ſuꝑeſt vocabulo Edilhilt ſoror virorū ſanctorū Edeluini et Eduini:quoꝝ prior ep̄s in Lindiſſi ꝓuincia ſcd̓serat abbas in monaſterio qd̓ vocat̉ Peartaneū: a quo non longe ⁊ illa monaſteriū habebat. Cum ergo veniēs illuc loq̄retur cum regina: atqꝫ inter alia ſermōede Oſwaldo exorto diceret ꝙ et ipſa lucem ipſa nocte illa ſupra reliquias eiꝰ adcelum vſqꝫ altaꝫ vidiſſet. Adiecit reginade puluere pauimēti ī quo aquā lauacriillius effuſa eſt multi iā ſanati eſſent infirmi At illa petit ſibi portiōeꝫ puluerꝭ ſalutiferi dari ⁊ accipiens illigatu pāno cōdidit in capſella: ⁊ redijt. Trāſacto hoc tꝑealiquāto cū eſſet in ſuo monaſterio venit

illic quidaꝫ hoſpes qͥ ſolebat nocturnisſepius horis repēte ab īmundo ſpū grauiſſime vexari. Qui cuꝫ benigne ſuſceptꝰpoſt cenā in lecto mēbra poſuiſſet ſubitoa diabolo arreptus inclamare: dentibusfrēdere: ſpūmare: et diuerſis motibꝰ cepitmēbra torq̄re. Cūqꝫ a nullo vel teneri vl̓ligari potuiſſet: cucurrit miniſter et pulſans ad oſtiū nunciauit abbatiſſe At illaaperiēs ianuā monaſterij exiuit ip̄a cumvna ſanctimonialiū feminaꝝ ad locū virorū. Et euocās p̄ſbyterū rogauit ſecumvenire ad patientē. Ubi cum veniētes viderunt multos affuiſſe qui vexatū tenereadfuiſſent: motus eius inſanos comprimere conati nequaqͣꝫ valebāt. Dicebat p̄ſbyter exorciſmos: et queqꝫ poterat ꝓ ſedando miſeri furore agebat. ſꝫ nec ip̄e qͣꝫuis multū laborās ꝓficere aliqͥd valebatCūqꝫ nil ſaluti fureti ſuꝑeſſe videret̉: repēte venit in mentē abbatiſſe puluis illep̄fatꝰ. Statimqꝫ iuſſit ire miniſtrā: ⁊ capſellā in qͣ erat adducere: ⁊ cū illa afferēsq̄ viſa ē intraret atriū domꝰ ī cuiꝰ interioribus demonioſus torquebat̉: conticuitille ſubito: ⁊ qͣſi in ſomnū laxatꝰ depoſuitcaput: mēbra ī quietē omnia compoſuitconticuere omnes: intentiqꝫ ora tenebātquē res exitū haberet: ⁊ ſolliciti expectantes. ⁊ poſt aliquātū hore ſpaciū reſedit qͥvexabat̉ et grauiter ſuſpirās modo inqͥtſanum ſapio. recepi enī ſenſū animi mei.At illi ſedulo ſciſcitabant̉ quō hoc cōtigiſſet. Qui ait. Mox vt virgo hec cuꝫ capſella quaꝫ portabat appropinqͣuit atriodomus huiꝰ diſceſſere oēs qͥ me p̄mebātſpūs maligni: ⁊ me relicto nuſqͣꝫ cōparuerūt. Tūc dedit eis abbatiſſa portiunculāde puluere illo. ⁊ ſic data oratione a p̄ſbytero noctem illā quietiſſimā duxit. Neqꝫaliqͥd ex toto nocturni timoris: aut vexationis ab antiqͦ hoſte ꝑtulit.¶ Ut ad tumbā eiꝰ ſit puerulꝰ a febre curatus. ¶ Capl̓m. XII.Tquente dehinc tꝑe fuit in eodem monaſterio puerulus qͥdālongo febrium incōmodo gra-uiter vexatus. Qui cum die quadā ſollicitus horā acceſſionis expectaret ingreſſus ad euꝫ quidā de fratribus. Uis inqͥt

t 4