Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
multū cōmodi afferrent. Qui videlꝫ mosadeo īcrebuit vt paulatim ablata exindeterra foſſam ad mēſurā ſtature virilis altum reddiderit. Nec mirādū ī loco mortis illius infirmos ſanari qui ſemꝑ dū viueret infirmis ⁊ pauperibus conſulere: ⁊elemoſynas dare opem ferre nō ceſſabatEt multa quidē in loco illo: vl̓ de puluere loci illius facta virtutū miracl̓a narrātSed nos duo tm̄ que a maioribꝰ audiuimus referre ſatis duximus. Non multopoſt interfectionē eius exacto tꝑe cōtigitvt quidā equo ſedens iter iuxta locū ageret illum: cuiꝰ equus ſubito laſſaſcere: cōſiſtere caput in terram declinare: ſpūmasex ore dimittere: ⁊ augeſcente dolore īmoin terrā cepit ruere. Deſiluit eques. ⁊ ſtramine ſubſtrato cepit expectare horā quaaut melioratū reciperet iumētū: aut relinqueret mortuū. At ip̄m diu graui dolorevexatum cū diuerſas in ꝑtes ſe torqueretrepēte volūtādo deuenit in illud loci vbirex memorabilis occubuit. Nec mora qͥeſcente dolore ceſſabat ab inſanis mēbrorum motibꝰ: ⁊ conſuetudo equoruꝫ morequaſi poſt laſſitudinē in diuerſum latusviciſſim ſeſe voluere. ſtatimqꝫ exurgēs qͣſi ſanum ꝑ omnia vireta herbarū auidius carpere cepit. quo ille viſo vt vir ſagacis ingenij intellexit aliquid mire ſanctitatis huic loco qͦ equꝰ eſt curatꝰ ineſſe. Etpoſito ibi ſigno non multo poſt aſcenditequū: atqꝫ hoſpitiū quo ꝓpoſuerat acceſſit: quo dum adueniret inuenit puellā ibineptē patriſfamilias lōgo paraliſis morbo grauatam. Et cuꝫ familiares domusillius de acerba puelle infirmitate ip̄o p̄ſente quererēt̉: cepit dicere ille d̓ loco vbicaballus ſuus eſſet curatus. Quid multa? imponentes carro duxerunt ad locuꝫillū: ibidemqꝫ depoſuerunt. At illa poſita in loco obdormiuit parūper: ⁊ vbi eūtgilauit ſanatam ſe ab illa corporis diſſolutione ſentiēs: poſtulata aqua ip̄a lauitfaciem: crines cōpoſuit: caput lintheo cooperuit. ⁊ cum his qͥ ſe adduxerunt ſanapedibus incedendo reuerſa eſt.¶ Ut puluis loci illiꝰ ꝯtra ignē valueritCapl̓m. X.
FO tēpore venit alius qͥdam denatiōe britōnum (vt fertur) iterfaciens iuxta ip̄m locum ī quop̄fata erat pugna completa. Et vidit vnius loci ſpaciū cetero campo viridiꝰ ac venuſtius: cepitqꝫ ſagaci animo cōijcere ꝙnulla eſſet alia cauſa inſolite illo ī loco viriditatis: niſi ꝙ ibidē ſanctior cetero exercitu vir aliqͥs fuiſſet īterfectus. Tulit itaqꝫ de puluere terre illius ſecum: illigansin linteo cogitans qd̓ futuruꝫ erat ꝙ admedelā infirmantiū idē puluis ꝓficeret:⁊ ꝑgens itinere ſuo ꝑuenit ad vicū quendam veſpere: intrauitqꝫ in domuꝫ in quavicini cenantes epulabant̉ ⁊ ſuſceptus adominis domus reſedit et ip̄e cuꝫ eis adconuiuiū appendēs linteolū cum puluere quā attulit ī vna poſta parietis. Cūqꝫdiutius epulis atqꝫ ebrietate vacarēt accenſo grādi igne in medio contigit volātibus in altū ſcintillis culmē domus qd̓erat virgis contextum: atqꝫ feno tectumſubitaneis flāmis impleri. Qd̓ cū repente cōuiue terrore confuſi conſpicerent fugerunt foras: nil ardenti domui etiā iāqꝫperiture ꝓdeſſe valētes. Cōſumpta ergodomo flāmis: poſta ſolūmodo in qͣ puluis ille incluſus pendebat tuta ab ignibꝰet intacta remāſit. Qua viſa v̓tute miratiſunt valde: ⁊ ꝑquirentes ſubtilius inuenerunt ꝙ de illo loco adſūptus erat puluisvbi regis Oſwaldi ſanguis erat effuſus.Quibꝰ patefactis ac diffamatis longe lateqꝫ miraculis: multi ꝑ dies locū frequētare illū: et ſanitatuꝫ ibi gr̄am capere ſibiſuiſqꝫ ceperunt.¶ Ut ſuꝑ reliqͥas eiꝰ lux celeſtis tota nocte ſteterit: et vt ꝑ eas ſint demoniaci curati.¶ Capl̓m. XI.Nter que nequaqͣꝫ ſilentio p̄tereundū reor quid v̓tutis illiꝰ acmiraculi celeſtis fuerit oſtenſū.Cū oſſa eius inuenta atqꝫ ad eccleſiaꝫ inqua nunc ſeruant̉ tranſlata ſunt. Factuꝫeſt aūt hoc ꝑ induſtriā regine mercioruꝫOftride: q̄ erat filia fratris eius Oſiuū: qͥpoſt illum regni apicem tenebat: vt in ſequentibꝰ dicemus. Eſt monaſteriū nobile in ꝓuincia Lindiſſi nomīe Beardan.quod eadē regina cuꝫ viro ſuo Adilredo