Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ

tutando ſeruaret. Qui libenter euꝫ ſuſcipiens: ꝓmiſit ſe que petebat eſſe facturū.At poſtqͣꝫ Edilfrid in hac eū ꝓuincia apparuiſſe: ⁊ apud regē illiꝰ familiariter cūſocijs habitare cognouit: miſit nunciosqͥ Redualdo pecuniā multā ꝓ nece eiusofferrēt. neqꝫ aliqͥd ꝓficit. miſit ſcd̓o. miſit tertio. ⁊ copioſiora argenti dona offerēs: ⁊ bellū illi ſi contemneret̉ indicens.Qui vel minis fractꝰ: vel corruptꝰ muneribus ceſſet deprecanti: et ſiue occidere ſeEduinū: ſeu legatarijs tradere promiſit.Qd̓ vbi fideliſſimꝰ qͥdam amicus illiusanimaduertit ītrauit cubiculū qͦ dormirediſponebat. Erat aūt pͥma hora noctis.Et euocatū foras qͥd erga eū agere rex ꝓmiſiſſet edocuit: ⁊ inſuꝑ adiecit. Si ergovis hac ip̄a hora educā te d̓ hac ꝓuincia⁊ ea in loca te introducā vbi nunqͣꝫ te velReduald vel Edilfrid inuenire valeant.Qui ait. Gratias qͥdeꝫ ago beniuolentietue: nō tn̄ hoc facere poſſum qd̓ ſuggerꝭ:vt pactū qd̓ cū tanto rege inij: ipſe primꝰirritā faciā. cū ille mihi nihil mali feceritnihil adhuc inimiciciaꝝ intulerit: qͥnpotius ſi moriturꝰ ſum ille me magis qͣꝫ ignobilior qͥſqꝫ morti tradat. Quo enī nūuofugiā qͥ ꝑ omnes britannie ꝓuincias: totannorū temporūqꝫ curriculis vagabundus hoſtiū vitabā inſidias. Abeunte igitur amico remāſit Eduinꝰ ſolus foris reſidens ⁊ meſtus ante pallaciū multis cepit cogitationū eſtibus affici: qͥd ageret:qͥ ve pedē verteret neſcius. Cunqꝫ diu tacitus mentis angoribꝰ: ⁊ ceco carpereturigni: vidit ſubito in tempeſte noctis ſilentio: appropinquantē ſibi hoīem: vultꝰ habituſqꝫ incogniti. quē vidēs vt ignotū etinopinatū nō parū expauit. At ille accedens ſalutauit eū. ⁊ interrogauit qͣre illahora ceteris quieſcentibus ⁊ alto ſoporep̄ſſis: ſolus ipſe meſtus in lapide ꝑuigilſederet. At ille viciſſim ſciſcitabat̉: qͥd adeum ꝑtineret: vtruꝫ ip̄e intus an foris noctem trāſigeret? Qui reſpondens ait. Neme eſtimes tue meſticie ⁊ inſomnioruꝫ ⁊forinſece ac ſolitarie ſeſſionis cauſam neſcire. Scio enī certiſſime qui es: ⁊ quaremeres: et q̄ ventura tibi in ꝓximo malaformidas. Sed dicito mihi quid merce

dis dare velles ei: ſi qui ſit qͥ his te meroribus abſoluat: et Redualdo ſuadeat: vtnec ip̄e tibi aliquid mali faciat: nec tuiste hoſtibꝰ perimendū tradat. Qui cum ſeom̄ia que poſſet: huic tali ꝓ mercede beneficij daturū eſſe reſpōderet: Adiecit ille. qd̓ ſi etiā te regem futurū extinctis hoſtibus in veritate ꝓmittat: ita vt nō ſoluꝫom̄es ꝓgenitores tuos: ſed ⁊ om̄es quāte reges in gēte anglorū poteſtatꝭ fuerāttranſcendas. At Eduinus cōſtantior interrogando factus: non dubitabat ꝓmittere: quin ei qui tāta ſibi beneficia donaret: dignis ip̄e gratiarūactionibꝰ reſponderet. Tum ille tertio. Si autē inquit isqui tibi tanta taliaqꝫ dona veraciter aduētura p̄dixerit: etiam conſiliū tibi tue ſalutis ac vite: melius atqꝫ vtilius qͣꝫ aliqͥsde tuis parentibꝰ: aut cognatis vnqͣꝫ audiuit oſtendere poterit: nū ei obtēperare:⁊ monita eius ſalutaria ſuſciꝑe ꝯſentis?Nec diſtulit Eduinus: qͥn continuo polliceretur: vt ſe in omnibꝰ ſecutum doctrinam illius: qui ſe tot ac tātis calamitatibus ereptum ad regni apicem ꝓueheret.Qui accepto reſponſo: cōfeſtim his qͥ loquebatur cū eo impoſuit dexteram ſuaꝫcapiti eius dicens. Cum ergo tibi ſignuꝫaduenerit: memento huius tēporis: ac loquele noſtre: ⁊ ea que nūc ꝓmittis adimplere ne differas. Et his dictis vt ferturrepente diſparuit: vt ītelligeret nō hominem eſſe qͥ ſibi apparuiſſet: ſed ſpiritū. Etcum regius iuuenis ſolus adhuc ibidemſederet: gauiſus qͥdem de collata ſibi cōſolatione: ſed multū ſollicitꝰ ac mente ſedula cogitans qͥs eſſet ille: vel vnde veniret qͥ hec ſibi loqueretur. Uenit autē p̄fatus amicꝰ illius letoqꝫ vultū ſalutās eū.Surge inquit: intra: ⁊ ſopitis ac relictiscurarum anxietatibꝰ quieti mēbra ſimulet animū compone. qꝛ mutatū eſt cor regis. nec tibi aliqͥd male facere: ſed fidempotius pollicitā ẜuare diſponit. Poſtqͣꝫenī cogitationē ſuā: de qua tibi ante dixi:regine in ſecreto reuelauit reuocauit euꝫilla ab intentione āmonēsᵇ qꝛ nulla ratione ꝯueniat: tāto regi amicū ſuū optimuꝫin neceſſitate poſituꝫ auro vendere. īmofidem ſuam: q̄ omuibꝰ ornamētꝭ p̄cioſior