IͣII

eſt: amore pecunie perdere. Quid plura:fecit rex vt dictū eſt. nec ſolū exulem nuncijs hoſtilibꝰ nō tradidit: ſed etiā eū vt inregnum ꝑueniret adiuuit. Nam mox redeūtibꝰ domū nūcijs exercitū multū addebellādū Edilfridū collegit copioſū. eūqꝫ ſibi occurrentē cū exercitu multuꝫ impari (Non enī dederat illis ſpaciuꝫ quototū ſuum congregaret: atqꝫ adunaret exercitū) occidit in finibꝰ gentis mercioruꝫad orientaleꝫ plagam amnis qͥ vocaturIdle. In quo certamīe ⁊ filiꝰ Redualdivocabulo regnheri occiſus. Ac ſic Eduinus iuxtā oraculū qd̓ acceꝑat: non tātuꝫregꝭ ſibi infeſti inſidias vitauit: verū etiāeidem ꝑempto in regni gloriaꝫ ſucceſſit.Cum ergo p̄dicante verbū dei Paulinorex credere differret: ⁊ ꝑ aliqd̓ tempus vtdiximus horis cōpetentibꝰ ſolitariꝰ ſederet qͥd agēdū ſibi eſſet. que religioſe quedam ſedulus ſecum ip̄e ſcrutari ꝯſueſſet:ingrediens ad eum quadā die vir dei impoſuit dexterā capiti eius: et an hͦ ſignuꝫagnoſceret requiſiuit. Qui cum tremensad pedes ꝓcidere vellet: leuauit eū quaſifamiliari voce affatus. Ecce inqͥt hoſtiūmanus quos timuiſti dn̄o donantę euaſiſti. Ecce regnum qd̓ deſideraſti ip̄o largiente ꝑcepiſti. Memēto vt tertiū qd̓ ꝓmiſiſti facere nō differas ſuſcipiēdo fidēeius: ⁊ p̄cepta ſeruando qui te ⁊ a temporalibus aduerſis eripiens: tēporalis regni honore ſublimauit. ⁊ ſi deinceps volūtati eiꝰ quā per me tibi p̄dicit obſecundare volueris: etiā a ꝑpetuis malorū tormētis te liberās ad eterni ſecū regni in celisfaciat eſſe ꝑticipem.¶ Quale ꝯſilium idē cum pͥncipibꝰ ſuisde percipienda chriſti fide habuerit: ⁊ vtpontifex eius ſuas aras ꝓfanauerit.¶ Capl̓m. XIII.Uibꝰ auditis rex ſuſciꝑe qͥdemſe fidem quā docebat ⁊ velle etdebere reſpondebat. Ueruꝫ adhuc cuꝫ amicis principibꝰ et conſiliarijsſuis ſeſe de hoc collaturū eſſe dicebat: vtſi ⁊ illi eadē cū eo ſentire vellēt om̄es pariter in fonte vite chriſto cōſecrarent̉. Etannuēte Paulino fecit vt dixerat. Habito enī cum ſapientibꝰ conſilio ſciſcitabat̉

ſingillatim ab omnibꝰ: qͣlis ſibi doctrinahec eatenꝰ inaudita ⁊ nouus diuinitatisqͥ p̄dicabatur cultus videretur. Cui pͥmꝰpontificum ip̄ius Cōifi cōtinuo reſpondit. Tu vide rex qͣle ſit hoc qd̓ nobis predicatur. ego tibi veriſſime qd̓ certū didici ꝓfiteor: quia nihil omnino virtutis habet: nihil vtilitatꝭ religio illa quā hucuſqꝫ tenuimꝰ. Nullus enī tuoruꝫ ſtudioſiqꝫ ego culture deorum noſtrorū ſe ſubdidit: et nihilominꝰ multi ſūt qui amplioraa te beneficia qͣꝫ ego ⁊ maiores accipiuntdignitates: magiſqꝫ ꝓſperant̉ in omnibꝰq̄ agenda vel acquirenda diſponunt. Siautē dij aliqͥd valerēt me potiꝰ iuuare vellent qͥ illis impenſius ſeruire curaui Un̄reſtat vt ſi ea que nūc nobis noua p̄dicātur: meliora eſſe et fortiora habita examinatione ꝑſpexeris: abſqꝫ vllo cūctamineſuſciꝑe illa feſtinemꝰ. Cuiuſqꝫ ſuaſiōi verbiſqꝫ prudentibꝰ: alius optimatū tribuēsaſſenſū cōtinuo ſubdidit. Talis inquiēsmihi videtur rex vita hoīm p̄ſens in terris ad cōparationē eius qd̓ nobis incettum ē tēporis: quale cū te reſidente ad cenam cū ducibꝰ ac miniſtris tuis tꝑe pruinali: accenſo qͥdem foco in medio ⁊ callido effecto cenaculo: furentibꝰ aūt foris ꝑom̄ia turbinibꝰ hyemaliū pluuiarū vl̓ niuium: Adueniens vnꝰ paſſerum domuꝫcitiſſime ꝑuolauerit. Qui cū ꝑ vnū oſtiūingrediens: mox ꝑ alium exierit: ip̄o quidem tꝑe quo intus eſt hyemis tēpeſtatenon tangitur: ſed tn̄ paruiſſimo ſerenitatis admomēto excurſo mox de hyeme inhyemē regrediens tuis oculis elabitur.Ita aūt vita hoīm ad modicuꝫ apparet:qͥd autē ſequatur qͥdve p̄ceſſerit prorſusignoramꝰ. Unde ſi hec noua doctrīa certius aliqͥd attulit: merito ſequenda eē videtur. His ſimilia ⁊ ceteri maiores natuac regis ꝯſiliarij diuinitus admoniti ꝓſequebant̉. Adiecit aūt Coifi quia velletip̄m Paulinum diligētius audire de deoquē p̄dicabat verbū facientē. Qd̓ cuꝫ iubente rege faceret exclamauit auditis eiꝰſermonibꝰ dicens. Iam olim ītellexeramnihil eſſe qd̓ colebamꝰ: qꝛ videlicet qͣntoſtudioſius in eo cultu veritatē q̄rebā: tanto minꝰ inueniebā. Nūc aūt aꝑte ꝓfiteor:

8 3