LiberII

coniuge veſtro paterna charitas ſolliciteperquiſiſſet cognouimꝰ ꝙ eatenꝰ abominandis idolis ſeruiēs ad ſuſcipiendā vocem p̄dicatorū ſuam diſtulerat obedientiam exhibere. Qua ex re nō modica nobis amaritudo cōgeſta ē: ab eo ꝙ ꝑs corporis veſtri ab agnitiōe ſumme ⁊ indiuidue trinitatꝭ remāſit extranea. Unde paternis officijs veſtre glorioſe chriſtianitati noſtrā cōmonitionē non diſtulimꝰ conferendā: adhortātes quatenꝰ diuine inſpirationis imbuta ſubſidijs importune etopportune agendū nō differas: vt et ipſeſaluatoris nr̄i dn̄i ieſu chriſti cooperātepotentia chriſtianorū numero cōpuleturvt ꝑinde intemerate ſocietatis federe iura teneas maritalis conſortij. Scriptuꝫnāqꝫ eſt. erūt duo ī carne vna. Quō ergovnitas vobis ꝯiunctiōis ineſſe dici poterit ſi a nr̄e fidei ſplendore interpoſitis deteſtabilis erroris tenebris remaſit ille alienus. Unde rationi ꝯtinuo inſiſtēs a lōganimitate celeſtis clemētie illuminationis illiꝰ beneficia impetrare nō deſinas.Ut videlicet quos copulatio carnalis affectus vnū quodāmodo corpus exhibuiſſe mōſtrat̉: hos quoqꝫ vnitas fidei etiāpoſt huius vite tranſituꝫ in ꝑpetua ſociete conſeruet. Inſiſte ergo glorioſa filia: etſūmis conatibꝰ duriciaꝫ cordis ip̄ius diuinorum p̄ceptorum inſinuatiōe mollireſummoꝑe dematura: infundēs ſenſibuseius quātū ſit p̄clarum qd̓ credēdo ſuſcepiſti myſterium: quātū ve ſit admirabileꝙ renata p̄mium conſequi meruiſti: frigiditatem cordis ip̄iꝰ ſanctiſpiritus annuciatione ſuccende: qͣtenus amoto corpore ꝑnicioſiſſimi cultus diuine fidei calore eius intelligentiā tuarum adhortationum frequētatiōe ſuccēdat. Vt ꝓfecto ſacre ſcripture teſtimoniū ꝑ te expletum indubitater ꝑclareat. Saluabit̉ vir infidelis ꝑ mulierem fidelē. Ad hoc enī miſericordiā dominice pietatis cōſecuta es: vtfructū fidei creditorūqꝫ tibi beneficioruꝫredēptori tuo multiplicē reſignares. Qd̓et qͥdem ſuffragante p̄ſidio benignitatisip̄ius vt explere valeas aſſiduis nō deſiſtimus p̄cibus poſtulare. His ergo premiſſis paterne vobis dilectiōis exhiben-

tes officia: hortamur vt nos reperta portitoris occaſione de his q̄ ꝑ vos ſupernapotentia mirabiliter in ꝯuerſatiōe coniugis veſtri ſumpſiſſe q̄ vobis gentis dignatus fuerit oꝑari proſperis quātuꝫ hisnuncijs reueletis: qͣtenus ſollicitudo noſtra q̄ de veſtri veſtrorūqꝫ omniuꝫ animeſalute optabilia deſiderāter expectet vobis nunciantibꝰ reueletur: illuſtrationēqꝫdiuine ꝓpiciationis in vobis diffuſā opulentius cognoſcētes: hilari cōfeſſione largitori oīm bonorum deo et beato Petroapoſtoloꝝ pͥncipi vberes merito gratiasexoluamus. Preterea benedictionē ꝓtectoris veſtri beati Petri apl̓oꝝ principisvobis direximus: id eſt ſpeculuꝫ argēteū⁊ pectinē eburneū inauratū. qd̓ petimusvt eo benignitatis animo gl̓ia veſtra ſuſcipiat: quo a nobis noſcit̉ deſtinatum.¶ Ut Eduinꝰ ꝑ viſionē quandā ſibi exulanti oſtēſam ſit ad credendū ꝓuocatus.¶ Capl̓m. XII.Ec qͥdē memoratus papa Bonifacius de regis Eduini: ac gētis ip̄ius litteris agebat. Sꝫ etoraculū celeſte qd̓ illi quōdā exulāti apd̓Redualdū regem angloꝝ pietas diuinareuelare dignata eſt: nō minimū ad ſuſcipienda vl̓ intelligenda doctrina monitaſalutaris ſenſū iuuit illius. Cū ergo videret Paulinus ſibi difficulter poſſe ſublimitatem animi regalis ad humilitatemvie ſalutaris: ⁊ ſuſcipiendum myſteriumviuifice crucꝭ inclinare: ac ꝓ ſalute illiusſimul ⁊ gentis cui p̄erat ⁊ verbo exhortationis apud hoīes ⁊ apud diuinā pietatem ꝟ̓bo dep̄cationis ageret: tandē vt veriſil̓e videtur didicit in ſpū qd̓ vel qualeeſſet oraculū regi quondā celitus oſtēſū:ne exinde diſtulit: qͥn ꝯtinuo regē ammoneret explere votū qd̓ in oraculo ſibi exhibito ſe facturum promiſerat: ſi temporis illius erumnis exemptus ad regni faſtigia perueniret. Erat autem oraculumhmōi. cū ꝑſequente illum Edilfrido: quiante eum regnauit: ꝑ diuerſa occultꝰ locavel regno ml̓to annoꝝ tꝑe ꝓfugus vagaretur: tandē venit ad Redualdū obſecrāsvt vitam ſuam a tanti ꝑſecutoris inſidijs

8 2