Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ

¶ De imꝑio regis Eduini: ⁊ vt veniensad euangeliſandū ei Paulinꝰ primo filiāei cū alijs fidei chriſtiane ſacramētis imbuerit.¶ Capl̓m. IX.Uo ī temꝑe etiā gens Nordanq P himbrorū hoc ē ea gens natioangloꝝ que ad aqͥlonē humbrifluminis plagā habitabat cum rege ſuoEduino verbū fidei p̄dicante Paulinocuiꝰ ſupra meminimꝰ: ſuſcepit. Cui videlicet regi in auſpicium ſuſcipiēde fidei etregni celeſtis poteſtas etiaꝫ terreni creuerat imperij: ita vt qd̓ nemo angloꝝ an̄ eūom̄is britānie fines quales ip̄oꝝ vel britōnum ꝓuincie habitabant ſubditiōe acciperet: quin ⁊ meuanias inſulas: ſicut etſupra docuimꝰ: imꝑio ſubiugauit anglorum. Quaꝝ prior que ad auſtrū eſt ⁊ ſituamplior ⁊ frugū ꝓuentū atqꝫ vbertate filicior nongentoꝝ. lx. miliarū menſurā iuxta eſtimationē angloꝝ. Scd̓a trecentorū ⁊ vltra ſpaciū tenet. Huic autē gēti occaſio fuit ꝑcipiende fidei ꝙ p̄fatꝰ rex cognatione iunctus eſt regibꝰ cantuarioꝝ accepta in coniugem Edilberge filia Edeberthi regꝭ q̄ alio noīe Tate vocabatur.Huiꝰ conſortiū cum primo ip̄e miſſis ꝓcis a fratre eius Eadbaldo qͥ tunc regnocantuarioꝝ p̄erat peteret: Reſponſū ē nōeſſe licitū chriſtianā virginē pagano ī cōiugium dari ne fides ⁊ ſacramēta celeſtisregis cōſortio ꝓfanarent̉ regis qͥ veri deicultū eſſet ꝓrſus ignarus. Que dū Eduino verba nuncij referrent: ꝓmiſit ſe nihilomnimodis ꝯtrariū chriſtiane fidei quevirgo colebat eſſe facturū: quinpotiꝰ ꝑmiſſurū: vt fidē cultūqꝫ ſue religionis cūomnibꝰ qͥ ſecū veniſſent virꝭ ſiue feminisſacerdotibus ſeu miniſtris more chriſtiāno ſeruaret. Neqꝫ abnegauit ſe etiā eandem ſubiturū eſſe religionem: ſi tn̄ examinata a prudētibꝰ ſanctior ac deo digniorpoſſet inueniri. Itaqꝫ ꝓmittit̉ virgo atqꝫEduino mittit̉. ⁊ iuxta qd̓ diſpoſitū fuerat ordinatꝰ ep̄s vir deo dilectus Paulinus qͥ cum illa veniret: eamqꝫ ⁊ comiteseius: ne paganorū poſſent ſocietate pollui: quotidiana exhortatione ⁊ ſacramentorū celeſtiū celebratione ꝯfirmaret. Ordinatus eſt autē Paulinꝰ ep̄s a Iuſto ar

chiepiſcopo ſub die. xij. kl̓is aug. āno abincarnatione dn̄i. dcxxv. Et ſic cuꝫ p̄fatavirgine ad regem Eduinū qͣſi comes copule carnal̓ aduenit. Sed ip̄e potiꝰ totoanimo intēdens vt gentē quaꝫ adibat adagnitioneꝫ veritatis aduocās iuxta vocēapl̓i vni viro virginem caſtam exhiberechriſto. Cunqꝫ in ꝓuinciā veniſſet laborauit ml̓tū vt ⁊ eos qͥ ſecū venerāt ne a fide deficerent dn̄o adiuuante cōtineret: ⁊aliquos ſi forte poſſet de paganis ad fidei gr̄am p̄dicando ꝯuerteret. Sed ſicutapl̓s ait. Quāuis multo tempore illo laborante in verbo deus ſeculi huiꝰ excecauit mentes infideliuꝫ: ne eis fulgeret illuminatio euangelij gl̓ie chriſti. Anno aūtſequenti venit in ꝓuinciam qͥdam Sicariꝰ vocabulo Eumer miſſus a rege occidētaliū ſaxonuꝫ noīe Cuichelmo: ſperāsſe regem Eduinū regno ſimul ⁊ vita priuaturū: qͥ habebat ſic ambicipitē toxicatū vt ſi ferri vulnus minus ad mortē regꝭſufficeret peſte iuuaret̉ veneni. Peruenitaūt ad regem primo die paſche iuxta amnē Doruuentionē vbi tūc erat villa regalis. Intrauitqꝫ quaſi nūciū domini ſui referens. ⁊ cum ſimulatā legationē ore aſtuto volueret exurrexit repente ⁊ euaginata ſub veſte ſita impetuꝫ fecit in regē. Qd̓cum videret miniſter regis amiciſſimꝰ nōhabēs ſcutū ad manuꝫ quo regem a necedefenderet mox interpoſuit corpus ſuuꝫante ictum pūgentis. Sꝫ tantū hoſtꝭ ferrum infixit vt ꝑ corpꝰ militis occiſi etiaꝫregem vulneraret. Qui cuꝫ mox gladijsimpetiret̉ in ip̄o tumultū etiā aliū de militibꝰ cui nomē Ford heriſica nefanda peremit Eadē autē nocte ſacroſancta dominice paſche pepererat regina filiam regicui nomē Eanfled. Cūqꝫ idem rex p̄ſentePaulino ep̄o gratias ageret dijs ſuisnata ſibi filia: Ecōtra epiſcopus gr̄as cepit agere domino chriſto: regiqꝫ aſtruereꝙ ipſe p̄cibus ſuis apud illū obtinuerit:vt regina ſoſpes ⁊ abſqꝫ dolore graui ſobolem ꝓcrearet. Cuiꝰ verbis delectatusrex ꝓmiſit ſe abrenūcians idolis chriſtoſeruiturū: ſi vitam ſibi ⁊ victoriaꝫ donaret pugnanti aduerſus regē a quo homicida ille qͥ eum vulnerauerat miſſus: ⁊ in