LiberII
impetus maxime incūbebat martyriumbeatorū quattuor coronatorū. Ibi ergoꝑlatus obſequētū manibꝰ epiſcopus cepit orādo periculū infirmus abigere: qd̓firme fortiū manus multum laborandonequiuerāt. Nec mora ventus qͥ a meridie flans vbi incendia ſparſerat: ꝯtra meridiē reflexus pͥmo vim furoris ſui a leſion locorū q̄ cōtra erāt abſtraxit: ac moxfunditus quieſcēdo flāmis pariter ſopitꝭatqꝫ extinctꝭ cōpeſcuit. Et qꝛ vir dei ignediuine charitatis fortiter ardebat: qͥ tempeſtates poteſtatū aeriarū a ſuo ſuorumqꝫ leſione crebris orationibꝰ vel exhortationibꝰ repellere cōſueuerat: merito ventꝭflāmiſqꝫ mūdialibꝰ p̄ualere: et ne ſibi ſuiſqꝫ nocerēt obtinere poterat. Et h̓ gͦ poſtqͣꝫ annis qͥnqꝫ rexit eccleſiam Eadbaldoregnāte migrauit ad celos. Sepultuſqꝫeſt cū patribꝰ ſuis in ſepe dicto monaſterio: ⁊ eccl̓ia beatiſſimi pͥncipis apoſtolorum. āno ab incarnatiōe domini. dcxxiiijdię nono. kl̓is mar.Ut Bonifacius papa Iuſto ſucceſſori eius palliū: ⁊ epl̓am miſerit.Capl̓m. VIII.Ui ſtatim ſucceſſit in pōtificatum Iuſtꝰ: qui erat Hrofenſisceccl̓ie epiſcopus: illi hec eccl̓ieromanū ꝓ ſe cōſecrauit ep̄m: data ſibi ordinādi epiſcopos auctoritate a pōtificeBonifacio: quē ſucceſſorē fuiſſe deus dedit ſupra meminimꝰ Cuiꝰ auctoritatꝭ iſtaē forma. ¶ Dilectiſſimo fratri Iuſto: Bonifacius. qͣꝫ deuote: qͣꝫqꝫ etiā vigilāter ꝓchriſto euangelio elaborauerit veſtra fraternitas non ſolū epl̓e a vobis directe tenere: īmo indulta deſuꝑ oꝑi veſtro perfectio indicauit. Nec enī omnipotēs deusaūt ſui nominis ſacrū: aut fructum veſtrilaboris deſeruit: dū ip̄e p̄dicatoribꝰ eccleſie fideliter repromiſit. Ccce ego vobiſcūſum omnibꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmationemſeculi. Qd̓ ſpecialiter iniuncto vobis miniſterio eius clemētia demonſtrauit aperiens corda gentiū ad ſuſcipiēduꝫ p̄dicationis veſtre ſingulare myſteriū. Magnō enī p̄mio fatigioꝝ veſtrorū delectabilem curſum bonitatis ſue ſuffragijs illuſtrauit: dum creditorum vobis talentoꝝ
fideliſſime negociatiōis officijs vberemfructum impendens ei qd̓ ſignare poſſetis multiplicatis generationibꝰ p̄parauitHocqꝫ etiam illa vobis repenſatiōe collatum eſt: qui iniuncto miniſterio iugiterꝑſiſtentes laudabili patiētia redēptioneꝫgentis illius expectaſtis: ⁊ veſtris vt perfrueret̉ meritis eorum eſt ſaluatio ꝓpinata dicēte domino. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫin finem hic ſaluꝰ erit. Saluati ergo eſtꝭſpe patientie ⁊ tolerantie virtute: vt infideliuꝫ corda naturali ac ſuꝑſtitioſo morbo purgata ſui conſequerentur miſericordiam ſaluatoris. Suſceptis nanqꝫ apicibus filij noſtri Adalualdi regꝭ repꝑimꝰquāta ſacra eloquij eruditionē eiꝰ animūad vere ꝯuerſionis ⁊ indubitate fidei credulitatem fraternitas veſtra perduxerit.Qua ex re de lōganimitate clemētie celeſtis certā aſſumentes fiduciam: nō ſoluꝫſuppoſitarū ei gentiū pleniſſimā ſalutemīmo queqꝫ vicinarū veſtro quoqꝫ p̄dicationis miniſterio credimus ſubſequēdū.quatenus ſicut ſcriptum eſt: Conſūmatiperis vobis merces a retributore oīmbonorū domino tribuat̉. Et vere ꝑ omnem terram exiſſe ſonus eorū: et in finesorbis terre verba ip̄oꝝ vniuerſalis gentium confeſſio ſuſcepto chriſtiane ſacramento fidei ꝓteſtatur. Balliū p̄terea perlatorem p̄ſentium fraternitati tue benigtatis ſtudijs inuitati direximꝰ: qd̓ videlicet tantā in ſacroſanctis venerandis myſterijs licentiā vtendi imperauimus. Cōcedentes etiaꝫ tibi ordinatiōes epiſcoporum: exigente opportunitate domini p̄uenienti miſericordia celebrare: ita vt chriſti euangeliū plurimorū annūciatione inomnibꝰ gentibꝰ que nec dum ꝯuerſe ſuntdilatetur. Studeat ergo tua fraternitashoc qd̓ ſedis apoſtolice humanitate ꝑcepta intemerata mētis ſinceritate ẜuare ītendis Cuiꝰ rei ſimilitudineꝫ tam p̄cipuūindumētū humeris tuis baiulandum ſuſceꝑis. Talemqꝫ te implorata clementiaexhibendū ſtude: vt indulti muneris premia nō cū reatitudine: ſꝫ cū cōmodis animarū ante tribunal ſūmi ⁊ venturi iudicꝭrepreſentes. Deus te incolumē cuſtodiatdilectiſſime frater.