Eccleſiaſtice hiſtorie getis Angloꝝ

ſine fructu reſiderēt. Diſceſſere itaqꝫ pͥmiMellitꝰ ⁊ Iuſtꝰ: atqꝫ ad partes gallie ſeceſſere: ibi ⁊ nunc finem expectare diſponentes. Sꝫ nō multo tꝑe reges qͥ p̄conēa ſe veritatis expulerāt demonicis cultibus impune ſeruiebāt. Nam egreſſi contra gentē Geuiſſoꝝ in p̄lium oēs paritercum ſua militia corruerūt. nec (licꝫ auctoribus ꝑditis) excitatū ad ſcelera vulguspotuit corrigi: atqꝫ ad ſimplicitateꝫ fidei⁊ charitatis que eſt in chriſto reuocari.¶ Ut correptꝰ ab apl̓o Petro Laurentius Cadbaldū regē ad chriſtū ꝯuerteret:qͥ mox Mellitū ⁊ Iuſtū ad p̄dicandū reuocauerit. ¶ Capl̓m. VI.Ui ꝟo Laurētius MellituꝫFIuſtūqꝫ ſecuturꝰ: ac britanniaꝫeſſet relicturꝰ iuſſit ip̄a ſibi nocte in eccl̓ia beatoꝝ apl̓oꝝ Petri ⁊ Pauli: de qͣ frequēter iam diximus: ſtratu parari. In quo cū poſt multas preces ac lachrymas ad deuꝫ ꝓ ſtatu eccl̓ie fuſas adquieſcēdū membra poſuiſſet atqꝫ obdormiſſet: apparuit ei beatiſſimꝰ apoſtoloꝝpͥnceps ⁊ multo illū tēpore ſecrete noctꝭflagellis arcioribus afficiens ſciſcitabat̉apl̓ica diſtrictiōe quare gregem quē ſibiip̄e crediderat reliq̄rat: vel cui paſtorumoues chriſti in medio luporū poſitas fugiens ip̄e dimitteret? An mei inquit oblitꝰ es exempli: qui ꝓ paruulis chriſti qͦsmihi in iudicium ſue dilectionis cōmendauerat: vincula: verbera: carceres: afflictiōes: ip̄am poſtremo mortē: mortē autēcrucis: ab infidelibꝰ etiam inimicis chriſti ip̄e cuꝫ chriſto coronādus ꝑtuli. Hisbeati Petri flagellis: ſimul ⁊ exhortationibus animatꝰ famulus chriſti Laurētiꝰmox mane facto venit ad regeꝫ: ⁊ retectoveſtimento quātis eſſet verberibus laceratus oſtendit. Qui multū miratus ⁊ inquirens quis tāto viro tales auſus eſſetplagas infligere. Vt audiuit quia cauſaſue ſalutis ep̄s ab apl̓o chriſti tanta eſſettormēta plagaſqꝫ ꝑpeſſuſ extimuit. Multum atqꝫ anathematizato omni idolatriecultū: abdicato cōnubio nō legitimo ſuſcepit fidem chriſti: ⁊ baptizatus eccleſierebus quantuꝫ valuit in omnibꝰ ꝯſulereac fauere curauit. Miſit etiam galliam ⁊

reuocauit Mellitum ⁊ Iuſtuꝫ: eoſqꝫ adſuas eccl̓ias libere inſtituendas redire p̄cepit: qͥ poſt annū ex quo abierāt reuerſiſunt. Et Iuſtus qͥdem ad ciuitatē Hroſicui p̄fuerat redijt. Mellitū ꝟo Lūdoniēſis ep̄m reciꝑe noluerunt: idolatris pontificibꝰ magis ſeruire gaudētes. Nō enītanta erat ei quāta patri ip̄ius regni poteſtas: vt etiam nolentibus ac cōtradicētibus paganis antiſtitem ſue poſſet eccleſie reddere. Uerūtn̄ ip̄e cum ſua gente exquo ad dn̄m cōuerſus eſt diuinis ſe ſtuduit mancipare p̄ceptis. Deniqꝫ ⁊ in monaſterio beatiſſimi apl̓oꝝ pͥncipis eccleſiam ſancte dei genitricis fecit quā conſecrauit archiepiſcopus Mellitus.¶ Ut Mellitus ep̄s flāmas ardētes ſueciuitatis orando reſtrinxerit.¶ Capl̓m. VII.Oc eniꝫ rege beatus archiep̄sLaurētiꝰ regnū celeſte cōſcēdit:atqꝫ in eccl̓ia ⁊ monaſterio ſancti apl̓i Petri iuxta p̄deceſſorē ſuū Auguſtinū ſepultꝰ die qͣrto nonaꝝ februariarū.Poſtqͣꝫ Mellitꝰ qͥ erat Lūdonie ep̄s ſedem Dorouernēſis eccl̓ie tertiꝰ ab Auguſtino ſuſcepit. Iuſtꝰ auteꝫ adhuc ſuꝑſtesHrofenſem regebat eccleſiam. Qui cummagna eccl̓iaꝫ angloꝝ cura ac labore gubernabāt: ſuſceperūt ſcripta exhortatoriaa pōtifice romane ⁊ apl̓ice ſedis Bonifacio quē poſt deꝰ dedit eccl̓ie. ſedit āno incarnationis dn̄ice. dcxxiiij. Erat autemMellitꝰ qͥdē corꝑis infirmitate id eſt podagra grauatꝰ: ſꝫ mētis greſſibꝰ ſanis alacriter terrena queqꝫ trāſiliēs: atqꝫ ad celeſtia regna ſemꝑ amāda petēda et q̄rendaꝑuolās. Erat carnis origine nobilis: ſedculmīe mētis nobilior. Deniqꝫ vt vnumꝟ̓tutꝭ eiꝰ vnde cetera ītelligi poſſint teſtimoniū referā. Tꝑe qͦdā ciuitas Dorouernēſis ꝑ culpam incurie igni corrupta crebreſcētibꝰ cepit flāmis ꝯſumi: qͥbꝰ cū nll̓oaqͣꝝ iniectu poſſet aliqͥs obſiſtere: iāqꝫ ciuitatꝭ eſſet ꝑs vaſtata nō minima atqꝫ adepiſcopū furens ſe flāma dilataret. Confidens epiſcopꝰ in diuinū vbi humanumdeerat auxilium: iuſſit ſe obuiaꝫ ſeuientibus ⁊ huc illucqꝫ volantibꝰ igniū globisreferri. Erat auteꝫ eo loci vbi flāmarum