Liber

bre fluuio ⁊ contiguis ei terminis ſequeſtrantur a borealibꝰ imꝑauit. Sed primꝰomniū celi regna conſcendit. Naꝫ primꝰimperium huiuſmodi Elli rex auſtraliūſaxonū. Secūdus Calin rex occidētaliūſaxonū qͥ lingua ip̄oꝝ Cecculin vocabatTertius vt diximꝰ Edilbrecht rex cātuariorum. Quartꝰ Redual rex oriētaliū anglorū qui etiā viuente Edilbrechto eidēſue genti ducatū p̄bebat obtinuit. Quintus Eduini rex nordanhimbrorū gentisid eſt ei vſqꝫ ad borealē Humbri flumīsplaga inhabitat maiore potentia cunctꝭque britāniā incolūt anglorum pariter ⁊britōnum populis p̄fuit p̄ter cantuarijstm̄. Necnō ⁊ Meuanias britōnum inſulas que inter hyberniā ⁊ britāniā ſita ſūtanglorū ſubiecit īperio. Sextꝰ Oſwald⁊ ip̄e nordanhimbrorum rex chriſtianiſſimus ijſdeꝫ finibꝰ regnū tenuit. SeptimOſiuū frater eiꝰ equaliter pene terminisregnū nōnullo tꝑe cohercens: pictorū qͦꝫac ſcotorū gentes q̄ ſeptētrionales britānie fines tenent maxima ex parte perdomuit ac tributarias fecit: ſed hoc poſtmodum. Defunctus eſt vero rex Edilbrechtdie. xxiiij. menẜ februarij poſt. xxj. annosaccepte fidei: atqꝫ ī porticū ſancti Martini intra eccleſiam beatoꝝ apoſtoloruꝫPetri et Pauli ſepultus: vbi et Berectaregina cōdita eſt: qui inter ceterā bona q̄gentis ſue conſulendo conferebat etiamdecreta illi iudicioꝝ iuxta exempla romanorum cum cōſilio ſapientiū conſtituit.Que ꝯſcripta anglorum ſermone actenꝰhabentur ⁊ obſeruātur ab ea in qͥbus primitus poſuit qualiter id dare deberet qͥaliquid rerum vel eccl̓ie vel epiſcopi velreliquoruꝫ ordinū furto auferret: volensſcilicet tuitionē eis quos ⁊ quorū doctrinam ſuſceꝑat p̄ſtare. Erat autē idē Edilbrecht filius Iurminrici: cuiꝰ pater Occa: cuius pater Orrich cognomēto Diſc:a qͦ reges cantuariorū ſolent Diſcingascognominare. Cuiꝰ pater Hengiſt qͥ cū filio ſuo Oiſc inuitatꝰ Auurtigerno britāniā primꝰ intrauit: vt ſupra retulimꝰ. Atꝟo poſt mortē Edilberchti cuꝫ filiꝰ eiusCadbald regni gubernacula ſuſcepiſſetmagno tenellus adhuc ibi eccl̓ie cremen

tis detrimento fuit. Si qͥdē nō ſolū chriſti fideꝫ reciꝑe noluerat: ſed ⁊ fornicatiōipollutꝰ eſt tali qualē nec inter gentes auditam apoſtre teſtat̉: ita vt vxorem patrꝭhaberet. Quo vtroqꝫ ſcelere occaſionemdedit ad priorem vomitū reuertendi hisqͥ ſub imꝑio ſui parentis vel pauore veltimore regio fidei ⁊ caſtimonie iura ſuſceperunt: nec ſuꝑ me flagella diſtrictionisꝑfido regi caſtigando vel corrigendo defuere. Nam crebra mentis veſanie et ſpiritus īmūdi inuaſione p̄mebatur. Auxithec ꝓcellam huiuſcemodi ꝑturbationisetiā mors Saberechti regis orientaliuꝫſaxonum qui vbi regna perennia petenstres filios ſuos qͥ pagani perduraueruntregni tēporalis heredes reliqͥt Ceperuntilli mox idolatrie quā viuēte eo aliquātūlū intermiſiſſe videbant̉ palā ſeruire: ſubiectiſqꝫ populis idola colēdi liberā darelicentia. Cunqꝫ viderent pōtificē celebratis in eccl̓ia miſſaꝝ ſolēnijs euchariſtiaꝫpopulo dare dicebāt: vt vulgo fertur adeū barbari inflati ſtulticiaꝫ. quare non etnobis porrigis panē nitidum quē ⁊ patri noſtro Saba (ſic nāqꝫ eum appellareꝯſueuerant) dabas ⁊ populo adhuc in eccleſia dare non deſiſtis. Quibꝰ ille reſpōdebat. Si vultis ablui fonte illo ſalutariqͦ pr̄ veſter ablutus eſt: poteſtis etiam panis ſancti cui ille ꝑticipabat eſſe ꝑticepsSin autē lauacrū vite ꝯtemnitis: nullatenus valetis panem vite ꝑcipere. At illinolumus inquiūt fontē illū intrare qͥ necillos opus habere nouimus: ſꝫ tamē pane illo refici volumus. Cunqꝫ diligenterac ſepe ab illo eſſent admoniti nequaqͣꝫita fieri poſſe vt abſqꝫ purgatione ſacroſancta quis oblationi ſacroſancte cōmunicaret. Ad vltimum furore cōmoti aiebant. Si non vis aſſentire nobis in tamfacili cauſa quā petimus: non poteris iāin noſtra ꝓuīcia de morari. Et expulerūteuꝫ: ac de ſuo regno cum ſuis abire iuſſe.runt. Qui expulſus inde venit cantuam:tractaturus cum Laurentio et Iuſto cōep̄is qͥd in his eſſet agenduꝫ. Decretūqꝫeſt cōmuni conſilio: qꝛ ſatius eſſet vt oēspatriā redeuntes libera ibi mēte domīodeſeruirēt: qͣꝫ iter rebelles fidei barbaras