Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
litus romam veniret paſcha.Capl̓m. IIII.Ucceſſit Auguſtino in epiſcopatum Laurentiꝰ: quem ip̄e idLrat: ne ſe defuncto ſtatus eccleſie tā rudiscirco adhuc viuens ordinauevel ad horam paſtore deſtitutus vacillare inciꝑet. In quo ⁊ exempluꝫ ſequebat̉primi paſtoris eccleſie: hoc eſt beatiſſimiapoſtoli Petri principis: qui fundata romana eccl̓ia chriſti Clemētē ſibi adiutorem euangelizandi: ſimul ⁊ ſucceſſorē cōſecraſſe ꝑhibetur. Laurētius archiepiſcopus gradu potitꝰ ſtrēnuiſſime fūdamenta eccleſie nobiliter iacta vidit augmentare: atqꝫ ad ꝓfectum debiti culminis ⁊ crebra voce ſancte exhortationis et ꝯtinuispie oꝑatiōis exemplis ꝓuehere curauit.Deniqꝫ non ſolū noue q̄ anglis erat collecta eccl̓ie curam gerebat: ſed ⁊ verū britannie ꝓximā incolūt ꝓximis paſtoraleꝫimpendere ſollicitudinē curabat. Siquidem vbi ſcotoruꝫ in prefata ip̄oꝝ patriaquomodo ⁊ britānū. In ip̄a britānia vitam ac ꝓfeſſionem minus eccleſiaſticamin multis eſſe cognouit. Maxime ꝓ paſche ac ſolēnitate non ſuo tēpore celebrarent: ſed vt ſupra docuimꝰ: a. xiiij. luna vſqꝫ ad. xx. dominice reſurrectionis diē obſeruandū eſſe putarēt. Scripſit cuꝫ ep̄isſuis exhortatoriā ad eos epl̓aꝫ. obſecrāseos ⁊ ꝯteſtans vnitatē pacis ⁊ catholiceobſeruationis: cū ea que toto orbe diffuſa eſt eccleſia chriſti tenere. Cuiꝰ videlicetepl̓e principiū hoc eſt. ¶ Dominis chariſſimis fratibꝰ ep̄is vel abbatibus ꝑ vniuerſam Scotiam: Laurentiꝰ: Mellitꝰ: ⁊Iuſtus ep̄i ſerui ſeruoꝝ dei. Dum nos ſedis apl̓ice more ſuo ſicut in vniuerſa orbe terrarū in his occiduis ꝑtibus ad p̄dicādum gentibꝰ paganis dirigeret: atqꝫ inhanc inſulā que britānia nuncupatur cōtigit introiſſe anteqͣꝫ cognoſceremus credentes ꝙ iuxta morem vniuerſalis eccl̓ieingrederentur in magna reuerentia ſāctitatis tam britones qͣꝫ ſcotos venerati ſumus. Sꝫ cognoſcentes britones: ſcotosmeliores putauimus. Scotos ꝟo ꝑ Dagamū epiſcopū in hanc quā ſuꝑiꝰ memorauimus inſulam: ⁊ Columbanū abbatē
in gallis venientē nihil diſcrepare a britōnibus in eoruꝫ cōuerſatione didicimꝰ.Naꝫ Dagamꝰ epiſcopus ad nos veniēsnon ſolum cibum nobiſcum: ſed nec ī eodē hoſpitio quo veſcebamur ſumere voluit. Miſit ideꝫ Laurentiꝰ cum coepiſcopis ſuis etiam britōnum ſacerdotibꝰ litteras ſuo gradui cōdignas: quibus easin vnitate catholica ꝯfirmari ſatagit. Sꝫquātū hec agendo profecerit adhuc preſentia tempora declarant ¶ His tēporibus venit Mellitus Lūdonie epiſcopisromā de neceſſarijs eccl̓ie angloruꝫ cumapl̓ico papa Bonifacio tractaturus. Etcum idē papa renerēdiſſimꝰ cogeret ſyncdum epiſcopoꝝ italie de vita monachorum ⁊ quiete ordinaturꝰ: ⁊ ip̄e Mellitusinter eos aſſedit anno. viij. imperij Focatis principis. indic̄. xiij. tertia die kalēdarū marciarū vt queqꝫ erāt regulariter decreta ſuo quoqꝫ auctoritate ſubſcribensconfirmaret ac britanniā rediens ſecumanglorū eccleſijs mādanda atqꝫ obſeruāda deferret vna cū epl̓is quas idē pontifex deo dilecto archiep̄o Laurētio ⁊ clerovniuerſo ſimiliter ⁊ Edilberchto rege atqꝫ genti angloꝝ direxit. Hic eſt Bonifacius quartus a beato Gregorio romanevrbis ep̄i qͥ impetrauit a Foca principedonari eccl̓ie chriſti templū romē qd̓ pātheon vocabat̉ antiquitꝰ qͣſi ſimulacrumeēt oīm deoꝝ. In quo ip̄e eliminata oīmſpurcicia fecit eecl̓iam ſācte dei genitrioatqꝫ omnium martyrū chriſti: vt excluſamultitudine demonū multitudo ibi ſanctorum memoriā haberet.¶ Ut defunctis Edilbrechto ⁊ Seiberechto regibꝰ ſucceſſores eoꝝ idolatriamreſuſcitarent: ob qd̓ ⁊ Mellitꝰ ac Iuſtusa Britānia diſceſſerunt.¶ Capl̓m. V.Ano ab incarnatiōe dominicadcxiij. qͥ ē annus. xxiij. primꝰ exquo Auguſtinꝰ cuꝫ ſocijs ad p̄dicationem genti angloꝝ miſſus ē: Ediſbrecht rex cantuarioꝝ poſt regnum temporale qd̓. lvj. annis glorioſiſſime tenuerat et̓na celeſtis regni gaudia ſubijt. Quitertius qͥdem in regibus gētis angloruꝫcūctis auſtralibꝰ eorū ꝓuincijs qͥ Hum-