LiberI

ꝯtra occidentē terminat̉ iuxta vrbē Altluith. Ueruꝫ priores inimici vltro vt romanum militē abiſſe conſpexerant: moxaduecti nauibꝰ irrūpunt terminos: cedūtqꝫ omnia ⁊ quaſi maturā ſegetem obuiaqueqꝫ metunt calcāt trāſeunt. vnde rurſūmittunt̉ romā legati flebili voce auxiliuꝫimplorātes: ne penitus miſera patria deleret̉: ne nomē romane ꝓuincie qd̓ apudeos tam diu claruerat exteraꝝ gentiū importunitate obrutum vileſceret. Rurſuꝫmittit̉ legio q̄ inopinata tēpore autumniadueniēs magnas hoſtiū ſtrages dedit:eoſqꝫ qͥ euadere poterant oēs tranſ mariafugauit: qͥ prius anniuerſariū p̄das tranſmaria nll̓o obſiſtēte cogere ſolebāt. Tūcromani nūciauere britōnibꝰ non ſe vltraob eorū defenſionē tam laborioſis expeditionibꝰ poſſe fatigari: ip̄os potius monent arma corriꝑe: ⁊ certandi cuꝫ hoſtibꝰſtudiū ſubire ꝙ non ob aliam cauſam qͣꝫſi ip̄i inertia ſoluerent̉ eis poſſent eſſe fortiores: quin etiā qꝛ ⁊ hoc ſocijs quos derelinquere cōgebant̉ aliquid cōmodi allaturum putabant murū a mari ad marerecto tramite inter vrbes que ibidem obmētū hoſtiū facte fuerāt: vbi ⁊ Seuerusquondā vallū fecerat firmo de lapide locarunt. Quē videlicet murum actenus famoſum atqꝫ cōſpicuū ſūptū publico priuatoqꝫ adiūcta ſecū britanoꝝ manu conſtruebāt. Octo pedes latuꝫ et duodecimaltū recta ab oriente in occaſū linea vtroſqꝫ hodie intuētibꝰ clarum ē. quo mox cōdita: dant fortia regni populo monita. p̄bent inſtituendorū exempla armoꝝ. Sꝫin litore oceani ad meridiem quo naueseorū habebant̉: qꝛ ⁊ inde barbarorum irruptio timebat̉: turres ꝑ interualla ad ꝓſpectū maris collocāt: ⁊ valedicūt ſocijstanqͣꝫ vltra nō reuerſuri. Quibꝰ ad ſua remeātibꝰ cognita Scoti Pictiqꝫ reditusdenegatione redeūt cōfeſtim ip̄i: ⁊ ſolitocōfidētiores oēm aquilonalē extremāqꝫinſule ꝑtem ꝓ indigenis ad murū vſqꝫ capeſſunt. ſtatuit̉ ad hec inedito acies artisſegnis vbi trementi corde ſtupida die noctūqꝫ marcebat ac contra non ceſſant vncinata hoſtium tela ignaui ꝓpugnatoresmiſerrimi de muris tracti ſolo allideban

tur. Quid pluraꝫ relictis ciuitatibꝰ ac muro fugiunt: diſpergūtur. inſequitur hoſtꝭaccelerantur ſtrages cunctis crudelioresprioribꝰ. Sic̄ enī agni a ferꝭ ita miſeri ciues diſcerpūt̉ ab hoſtibꝰ. Un̄ a māſionibus ac poſſeſſionibꝰ ſuis eiecti īminensſibi famis periculū latrocinio ac rapacitate mutua tēperabāt: aut gētes externasdomeſticꝭ motibꝰ clades donec om̄is regio totiꝰ cibi ſuſtentaculo excepto venandi ſolatio vacuaret̉.¶ Ut regnante Theodoſio minore cuiꝰtꝑe Palladius ad Scotos in chriſtū credentes miſſus eſt: Britones a Retio ꝯſule auxiliū flagitātes nō impetrauerint.Capl̓m. XIIIAno dn̄ice incarnationis. ccccxxiij. Theodoſius iunior poſtHonoriū. xlv. auguſto regnumſuſcipiens .xxvj. ānis tenuit imperij octauo Palladius ad ſcotos in chriſtū credētes a pōtifice romane eccleſie Celeſtinopͥmus mittit̉ ep̄s. Anno auteꝫ regni eiusxx. Retius vir illuſtris qͥ ⁊ patricius fuittertiū cum Symacho geſſit cōſulatum.Ad hūc pauꝑcule britonum reliquie mittūt epl̓aꝫ. Cuiꝰ hͦ pͥncipiū ē. Retio ter cōſuli gemitꝰ britānoꝝ. Et ī ꝓceſſu epl̓e itaſuas calamitates explicāt. Repellūt barbari ad mare: repellit mare ad barbarosīter hec orient̉ duo genera funerū: aut iugulamur: aut mergimur. neqꝫ hec tn̄ agētes qͥcqͣꝫ ab illo auxilij impetrare quiuerūt: vtpote qui grauiſſimis eo tꝑe belliscū Bledla ⁊ Attilla regibus hunoꝝ eratoccupatꝰ. Et qͣꝫuis āno ante hūc ꝓximoBledla Attille fratrꝭ ſui ſit interemptus:Attilla tn̄ ip̄e adeo intolerabil̓ reipublice remāſit hoſtis: vt totā pene europā exciſis inuaſiſqꝫ ciuitatibꝰ atqꝫ caſtellis conroderet. Quin ⁊ ijſdē tꝑibꝰ cōſtantinopolim īuaſit. nec mora peſtis ſecuta ē. ⁊ plurime eiuſdē vrbis muri cū. liiij. turribuscorruerāt. multis qͦꝫ ciuitatibꝰ collapſisfame. et aerum peſtifer odor plura hoīmmilia iumētorūqꝫ deleuit.Ut Britones fame famoſa coacti barbaros ſuis ē finibꝰ pepulerint. nec more:frugū copia: luxuria: peſtilētia: ⁊ exterminium gentis ſecutū ſit.