Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ

tentiaꝝ catholicaꝝ milibus reſpōderūt.nec eoꝝ tantū clemētiā corrigere valebātſꝫ qd̓ grauiꝰ ē correpta eoꝝ veſania magꝭaugeſcere contradicendo qͣꝫ fauendo veritati voluit emendari. Qd̓ pulchre verſibꝰ heroicis proſper rhetor inſinuat: cuꝫait. Cōtra Auguſtinū narrat̉ ſerpere qͥdāScriptor quē duduꝫ liuor adurit edax.Quis caput obſcuris ꝯtectū vtcunqꝫ cauernis: Tollere humo miſerū ꝓpulit agniculū. Aut hūc fruge ſua equorei pauere britanni: Aut huic campano germinecorda tument.¶ Ut regnāte Honorio Gratianꝰ ⁊ Conſtantinꝰ in Britānia tyranni creati: ⁊ moxprior ī Britānia: Secūdus ī Gallia ſintinterempti. ¶ Capl̓m. XI.Nno ab incarnatiōe dn̄i. cccvijtenente imperium Honorio auguſto filio Theodoſij maiorisloco ab auguſto. xliiij. an̄ bienniū romane irruptiōis q̄ ꝑ Allericū regē gothorūfacta eſt tū gentes halanoruꝫ ſue norumwandalorū: multeqꝫ cuꝫ his alie ꝓtritisfrancis tranſito rheno totas ꝑ gallias ſeuierūt. Apud britānias Gratianus municeps tyrannus creat̉ ⁊ occiditur. Huiꝰloco Conſtantinꝰ ex infima militia ꝓpterſolaꝫ ſpem nominis ſine merito virtutiseligit̉: qui continuo vt inuaſit in galliastranſijt ibi ſepe a barbaris incertis federibus illuſus detrimēto magis reipublice fuit. Unde mox iubēte Honorio Cōſtantinꝰ comes in galliā cum exercitu profectus: apud Arelatē ciuitatē euꝫ clauſit:cepit: occidit. Conſtantēqꝫ filiū eiꝰ quē exmonacho ceſarē fecerat Geronſiꝰ comesſuꝰ apud viennā īterfecit. Fracta ē aūt roma a gothis āno milleſimo. clxiiij. ſue cōditionis: ex qͦ tꝑe romani ī britannia regnare ceſſauerunt. Poſt annos ferme. cccolxx. ex qͦ Gaiꝰ Iuliꝰ ceſar eandē inſulamadijt habitāt intra vallū qd̓ Seueꝝ trāſinſulā feciſſe cōmemorauimꝰ ad plagammeridianā qd̓ ciuitates varijs pontes etſtrate ibidē facte vſqꝫ hodie teſtant̉: ceteꝝvlteriores britānie ꝑtes: vel eas etiā quevltra britāniā ſunt inſulas iure dominandi poſſidebant.Ut Britones a Scotis vaſtati: pictiſ

qꝫ: romanoꝝ auxilia q̄ſierint qͥ ſecūdo veniētes murū trāſ inſulā fecerūt. Sꝫ hi cōfeſtim a p̄fatis hoſtibꝰ interrupti maioreſint calamitatę depreſſi.¶Capl̓m. XII.Xin britānia om̄i armato milite militaribus cōpijs vniuerſistota floride iuuentutꝭ alacritateſpoliata tyrānoꝝ temeritate abducta: nūqͣꝫ vltra domū redijt prede tm̄ patuit: vtpote oīs bellici vſus ꝓrſus ignara. Deniqꝫ ſubito duabꝰ gētibꝰ trāſ marinis vehementer ſeuis ſcotoꝝ a Circio: Pictorūqꝫab aqͥlone ml̓tas ſtupet gemitqꝫ ꝑ ānostrāſ marinis dicimꝰ ad gētes: nō ꝙ extrabritāniā eſſent poſite: ſꝫ qꝛ a ꝑte britōnuꝫerāt remota ⁊ duobꝰ ſinibꝰ maris interiacentibꝰ: qͦꝝ vnꝰ ab orientali mari: alter aboccidētali britānie terras lōge lateqꝫ irrūpit: qͣꝫuis ad ſe inuicē ꝑtingere nō poſſint. Oriētalis habet in medio ſui vrbemGiudi. occidētalis ſupra ſe h̓ eſt ad dexterā ſui habet vrbē Alcluith: qd̓ lingua eorū ſignificat petrā. Cluith ē enī iuxta fluuiū noīs illiꝰ. Ob haꝝ aūt infeſtationemgētiū britānes legatos romam cū apl̓ismittētes lachrymoſis p̄cibꝰ auxilia flagitabāt: ſubiectionēqꝫ ꝯtinuā: dūmodo hoſtis īminēs lōgiꝰ arceret̉ ꝓmittebāt. Quibus mox legio deſtinat̉ armata. q̄ vbi inſulā aduecta ⁊ ꝯgreſſa eſt cū hoſtibꝰ magnā eoꝝ multitudinē ſternēs ceteros ſociorū finibꝰ expulit: eoſqꝫ īterim a diriſſimadep̄ſſione liberatos hortata ē inſtruere īduo maria trāſ inſulā murum: qͥ arcēdishoſtibꝰ poſſet eē p̄ſidio: ſicqꝫ domū cumtriūpho magno reuerſa ē. Ad inſulā murū quē iuſſi fuerāt nō tā lapidibꝰ qͣꝫ ceſpitibꝰ ꝯſtruētes: vtpote nullū tāti oꝑis artificē habētes ad nihil vtilē ſtatuūt. Fecerūt aūt eū īter duo freta: vel ſinꝰ de qͥbꝰ diximꝰ maris ꝑ milia paſſuū plurima. Utvbi aqͣꝝ munitio deerat ibi p̄ſidio vallifines ſuos ab hoſtiū irruptione defenderent. Cuiꝰ oꝑbꝰ ibidē facti id ē valli latiſſimi vſqꝫ hodie certiſſima veſtigia cernere licet. Incipit aūt ferme miliū ſpacio amōaſterio Cebercurnig ad occidētē ī loco qͥ ẜmone Pictorū Panuachel: linguaaūt anglorū penueltima appellat̉: ⁊ tēdēs