Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Ingloꝝ
Capl̓m. XIIIINterea britones fames ſua malgis magiſqꝫ afficiens: ac famāſue malicie poſteris diuturnamrelinquens multos eoꝝ coegit victas īfeſtis p̄donibꝰ dare manus: alios ꝟo nūqͣꝫ qͥnpotius confidentes in diuinuꝫ vbihumanū ceſſabat auxilium de ip̄is montibus ſpeluncis ac ſaltibꝰ continue rebellabant. ⁊ tūc primū de inimicis qͥ ꝑ multos annos p̄das in terra agebāt ſtragesdare ceperūt. reuertūt̉ ergo impudentesincraſſatores hyberni domus. Poſt longum tp̄s reuerſuri picti in extrema ꝑte īſule cū primū et deinceps quieuerūt: predas tn̄ nōnūqͣꝫ exinde ⁊ ꝯtritiones de britonū gente agere non ceſſarunt. Ceſſanteaūt vaſtatiōe hoſtilitatis frugū cōpijs īſula quātis nulla retro etas meminit affluere cepit: cū quibꝰ ⁊ luxuria creſcere: ethāc ꝯtinuo oīm lues ſcelcꝝ comitari accelerant. Crudelitas p̄cipue ⁊ odium veritatis amorqꝫ mēdacij: ita vt ſi qͥs eoꝝ mitior ⁊ veritate aliquatenꝰ ꝓprior videreturin hūc quaſi britānie ſubuerſorū omniuꝫodia telaqꝫ ſine reſpectu cōtorquerētur.Et nō ſolū hec ſeculares viri: ſꝫ etiaꝫ ip̄egrex dn̄i eiuſqꝫ paſtores egerūt: ebrietatianimoſitati: litigio: ꝯtentioni: inuidie: ceteriſqꝫ hmōi facinoribus ſua colla abiecto leui iugo chriſti ſubdentes. Intereaſubito corrupte mētis hoīes acerba peſtꝭcorripuit: vt q̄ in breui tantā eius multitudinē ſtrauit vt nec ſepeliēdis qͥdeꝫ mortuis ſufficerēt: ſed ne mortē qͥdem ſuoruꝫnec timore mortis hi qui ſuꝑerant a morte anime qua peccādo ſternebant̉ reuocari poterāt. Un̄ nō multo poſt acrior gentem peccatricē vltio diri ſcelerꝭ ſecuta ē.initu nanqꝫ ꝯſiliū qͥd agendū: vbi q̄rendum eſſet p̄ſidiū ad euitādas vel repellēdas tā feras: tanqꝫ creberrimas gentiumaquilonaliū irruptiones: placuitqꝫ oībꝰcū ſuo rege Uurtigerno vt ſaxonū gentēde trāſmarinis ꝑtibꝰ in auxiliū vocarent.qd̓ dn̄i nutu diſpoſitū eſſet vt venire ꝯtraimprobos: ſicut euidētiꝰ reꝝ exitꝰ ꝓbauit.¶ Ut inuitata Britāniam gens angloꝝpͥmo qͥdeꝫ aduerſarios lōgius ierit: ſꝫ nōmulto poſt iūcto cum his federe ī ſocios
arma verteri ¶¶ Capl̓m. XV.Ano ab incarnatione dn̄i. ccccxlix. Marcianꝰ cū Ualentiniano. xlvj. ab auguſto regnum adeptus. vij. annis tenuit. Tūc angloꝝ ſiueſaxonū gens inuitata a rege p̄fato britanniā tribꝰ lōgis nauibꝰ aduehit̉: ⁊ ī oriētali ꝑte inſule iubēte eodē rege locū manendi qͣſi ꝓ patria pugnatura. Re auteꝫ verahāc expugnatura ſuſcepit. Inito gͦ certamine cū hoſtibꝰ qͥ ab aqͥlone ad aciem venerāt victoriā ſumpſere ſaxones. Qd̓ vbidomi nunciatū ē ſimul ⁊ inſule fertilitasac ſegnicia britonū: mittitur ꝯfeſtim illoclaſſis ꝓlixior armatoꝝ ferens manū fortiorē: q̄ p̄miſſe adiūcta cohorti inuincibilē fecit exercitū. Suſceperūt gͦ qͥ aduenerāt donātibꝰ britones locū habitationisīter eos: ea ꝯditiōe vt hi ꝓ patrie pace etſalute ꝯͣ aduerſarios militarēt: illis militantibꝰ debita ſtipendia ꝯferrēt. Aduenerāt autē de tribꝰ germanie oculis fortioribꝰ. idē ſaxonibꝰ: anglis: vitis. de vitarūorigine ſūt cantuarij ⁊ vectuarij. Hoc eſtea gens q̄ Uectā tenet inſulā ⁊ ea q̄ vſqꝫhodie in ꝓuincia occidentaliū ſaxonum:vitarū natio noīatur: poſita ꝯtra ip̄aꝫ inſulā vectaꝫ. De ſaxonibꝰ id eſt ea regioneq̄ antiquoꝝ ſaxonū cognominatur venere oriētales ſaxones: meridiani ſaxones:occidui ſaxones. Porro d̓ anglis hoc eſtde illa patria que anglia dicit̉: ⁊ ab eo tēpore vſqꝫ hodie manere deſertus īter ꝓuincias vitarū ⁊ ſaxonū ꝑhibetur: orientales angli: mediterranei angli mercitertota nordan hymbrorū ꝓgenies: id eſt illarum gētiū que ad borea humbri fluminis inhabitant: ceteriqꝫ anglorū ppl̓i ſuntorti. Duces fuiſſe ꝑhibentur eorum primi duo fratres Hengiſt ⁊ Horſa. E qͥbꝰHorſa poſtea occiſus in bello a britonibus hactenꝰ in oriētalibꝰ Cantia ꝑtibusmonumentū habet ſuo nomine inſigne.Erāt aūt filij Uuetgiſſi cuiꝰ pater Uicti.cuiꝰ pater Uecta. cuiꝰ pater Uoden. Decuius ꝑ multarum ꝓuinciaiū regium genus originem duxit. Nō mora ergo confluentibus certatim in inſulam gentiummemoraturum cateruis: grandeſcere populus cepit aduenarum: ita vt ip̄is qͦꝫ qͥ