Eccleſiaſtice hiſtorie
Tūc regreſſus Meleciꝰ de exilio: qꝛ cuꝫeo numeroſior ppl̓s erat eccl̓iaꝫ tenuit: etex eo iā ꝓpriā ſinodū cū ceteris oriētalibꝰep̄is habuit: nec tn̄ Athanaſio iunctꝰ eſt.Iteꝝ Lucifer iniuriā dolens: ꝙ ep̄m a ſeordinatū apud Antiochiā nō recepiſſetEuſebius: nec ip̄e reciꝑe cogitat Alexandrini decreta ꝯcilij: ſꝫ ꝯſtringebat̉ legatiſui vinculo: qͥ in concilio ip̄iꝰ auctoritateſubſcripſerat. Abijcere nāqꝫ eū non poterat: qꝛ auctoritatē eiꝰ tenebat. Si ꝟo recepiſſet: omne ſuū fruſtrādum videbat inceptū. Diu ergo de hoc: multūqꝫ deliberāscū ex vtraqꝫ ꝑte ꝯcluderet̉ elegit vt legato ſuo recepto erga ceteros ſnīam diſparem: ſꝫ ſibi placita cuſtodiret. Ita regreſſus ad Sardinie ꝑtes: ſiue qꝛ cita morte p̄uentꝰ tp̄s ſentētie mutāde nō habuit(etenī temere cepta corrigi ſpacio ſolent)ſiue ad hͦ animū īmobiliter federat parūfirmauerim ex ip̄o. Interim luciferianorū ſciſma (qd̓ lꝫ ꝑ paucos adhuc voluit̉)ſumpſit exordiū. Euſebius ꝟo circūiensorientē atqꝫ italiā: medici pariter ⁊ ſacerdotis fungebat̉ officio. Singulas qͣſqꝫeccl̓ias abiurata infidelitate ad ſanitateꝫrecte fidei reuocabat. Maxime ꝙ Hilariū quē dudū cuꝫ ceteris ep̄is in exiliumtruſū eſſe memorauimꝰ: regreſſū iam ⁊ initalia poſitū: hec eadē erga inſtaurandaseccl̓ias fidemqꝫ patrū reparandam repperit molientem.¶ De ſcriptis Hilarij.¶ Capl̓m. XXXIIſi ꝙ Hilariꝰ vir natura lenisIn⁊ placidus ſimulqꝫ eruditus: etad ꝑſuadendū cōmodiſſimus:rem diligētiꝰ ⁊ aptius ꝓcurabat. Qui etiālibros de fide nobiliter ſcriptos edidit.Quibꝰ ⁊ hereticoꝝ verſutias et noſtrorūdeceptiones ⁊ male credulā ſimplicitatēita diligēter expoſuit: vt ⁊ p̄ſentes et lōgepoſitos qͥbus ip̄e ꝑ ſe diſſerere viua voce nō poterat: ꝑfectiſſima inſtructiōe corrigeret. Ita duo iſti viri velut magnificaq̄dā mūdi lumīa illyricū: italiā: galliaſqꝫſuo ſplendore radiarūt: vt oēs etiā de abſconditis angulis ⁊ abſtruſis hereticorūtenebre fugarent̉.¶ De perſecutionibꝰ Iuliani blandis et
callidis. ¶ Capl̓m. XXXIIEd Iulian poſtqͣꝫ ad orienteꝫPerſas bello pulſaturꝰ aduenit⁊ publica quā prius occultauerat erga idolorū cultū ferri cepit inſania:callidior ceteris ꝑſecutor non vi neqꝫ tormentis: ſꝫ premijs: honoribꝰ: blādicijs: ꝑſuaſionibꝰ maiorē pene ppl̓i ꝑtē qͣꝫ ſi atrociter pulſaſſet eliſit. Studia auctorū gentilium chriſtianos adire ꝓhibens: ludoslr̄aꝝ illis ſolis qͥ deos deaſqꝫ venerāturpatere decernit. Militie cingulū non dari niſi īmolantibꝰ iubet. Procurationē ꝓuinciarū: iuriſqꝫ dicendi chriſtianis ſtatuit nō debere cōmitti: vtpote qͥbꝰ etiamlex ꝓpria gladio vti vetuiſſet. Et proficiebat quotidie in huiuſcemodi legibꝰ exqͥrendis: quibus ⁊ ſi quid verſutū vel callidum: tamen qd̓ minꝰ videretur crudeledecerneret.¶ De ſeuicia eius erga Athanaſium.¶ Capl̓m. XXXIIIEd nō erga Athanaſium fictephiloſophie tenere imaginē potuit. Etenī cū velut tetri ſerpenCtes de cauernis terre ebulliētes: ad euꝫꝓceſſiſſet magoꝝ: philoſophoꝝ: aruſpicuꝫaugurūqꝫ manꝰ: ꝓfana om̄es pariter allegant: nihil ſuis actibus ſucceſſurum niſiprius Ithanaſiū velut horū oīm obſtaculum ſuſtuliſſet.¶ De fuga rurſū ⁊ latebris Athanaſij.¶ Capl̓m. RXXIIIITerū mittit̉ exercitꝰ. iterum duces. iterū oppugnat̉ eccl̓ia. Cunqꝫ eū meſti ⁊ flentes ppl̓i circumſtarent: ꝓphetico apud eos vſus ſermoneꝑhibet̉ Nolite inqͥt o filij ꝯturbari: quianubecula eſt: ⁊ cito ꝑtrāſit. Cūqꝫ diſceſſiſſet: ⁊ naui ꝑ Nilum fluuiū iter ageret: comes qͥ ad hocip̄m miſſus fuerat: cognito eiꝰ itinere inſtāter euꝫ inſequi cepit. Etcū forte applicuiſſet: Athanaſij nauiculaad quēdā locū: cōperit a p̄tereuntibꝰ poſttergū eſſe ꝑcuſſore ſuuꝫ: ⁊ iam iāqꝫ niſi ꝓſpiceret īminere. Cōterriti oēs qui ſimuladerāt ſocij: heremū ſuadebāt ad fuge p̄ſidiū petendā. Tum ille: nolite inqͥt o filijdeterreri: eamus magis in occurſū ꝑcuſſori nr̄o: vt ſciat qꝛ lōge maior ē qui nos