iberI

defendit: qͣꝫ qͥ ꝑſequit̉. Et ꝯuerſa nauicula: iter agere obuiꝰ ei qͥ ſe inſectabatur aggreſſus ē. Ille qui nullo genere ſuſpicaripoſſet ī occurſū ſibi vēire quē q̄reret: tāqͣꝫptereuntes aliqͦs īterrogari iubet vbi audiſſent eē Athanaſiū. Cūqꝫ reſpōdiſſentvidiſſe ſe eū nō lōge euntē: tota celeritateꝑtrāſiēs ꝓperat inuanū: feſtinās caꝑe quēan̄ oculos poſitū videre nō potuit. Illeꝟo dei virtute monitꝰ Alexandriā redit:ibiqꝫ tuto latebras vſqꝫ quo ꝑſecutio ceſſaret exegit.¶ De ſepulchro martyris Babile.¶ Capl̓m. XXXV.Edit ⁊ aliud Iulianꝰ vecordied ſue ac leuitatꝭ indiciū. Nā cumdafnis ī ſuburbano Antiochieiuxta fōtē caſtaliū litaret Apollini: ⁊ nulla ex his q̄ q̄rebat reſpōſa ſuſciꝑet: cauſaſqꝫ ſilētij ꝑcōtaret̉ a ſacerdotibꝰ demonisaiunt Babile martyris ſepulchrū ꝓpe adſiſtere: ⁊ ideo reſponſa nō reddi. Tū ille:venire galileos (hͦ enī noīe nr̄os appellare ſolitꝰ erat) ⁊ auferre ſepulchrū martyrꝭiubet. Igit̉ eccl̓ia vniuerſa ꝯueniēs matres ⁊ viri: ꝟgīes iuueneſqꝫ īmēſa exultatione ſuccincti: trahebāt lōgo agmīe archam martyrꝭ pſallētes ſūmis clamoribꝰ⁊ cū exultatiōe dicētes. Cōfundāt̉ oēs qͥadorāt ſculptilia: ⁊ qͥ ꝯfidūt ī ſimulacrisſuis. Hec in auribꝰ ꝓfani principis ꝑ ſexmilia paſſuū tanta exultatione pſallebatoīs eccl̓ia: vt celum clamoribꝰ reſultaret.Unde ⁊ ille ī tātā iracūdie rabiē deductꝰeſt: vt altera die cōp̄hēdi chriſtianos paſſim ⁊ trudi iuberet ī carcerem: ac penis ⁊cruciatibꝰ affligi.De Theodoro ꝯfeſſore apud Antiochiam.¶ Capl̓m. XXXVIUod Saluſtiꝰ p̄fectꝰ eiꝰ non ꝓq Obans: lꝫ eſſet gentilis: tn̄ iuſſusexequit̉. et app̄hēſū vnū quēdāadoleſcēte qͥ primꝰ occurrit Theodorumnoīe: a pͥma luce vſqꝫ ad horā decimā tāta crudelitate ⁊ tot mutatꝭ carnificibꝰ torſit: vt nll̓a etas ſil̓e factū meminerit. Cuꝫtn̄ ille ī eculeo ſublimis: ⁊ hincinde lateribꝰ inſtāte tortore: nihil aliud faceret niſivultū ſecuro ⁊ leto pſalmuꝫ quem pridieoīs eccl̓ia ꝯcinerat iteraret. Cūqꝫ ſeo ī ex

pēſa crudelitate Saluſtiꝰ nihil egiſſe ꝑſpiceret: recepto ī carcerē iuuene: abiſſe fert̉ad īꝑatore: ⁊ qͥd egerit nūciaſſe. ac monuiſſe ne tale aliqͥd tēptare vellet decetero:alioqͥn ⁊ ill̓ gl̓iaꝫ: ⁊ ſibi ignominiā q̄reretHūc Theodoꝝ ip̄i nos poſtmodū apd̓Antiochiā vidimꝰ. Et cuꝫ reqͥreremꝰ abeo ſi ſenſū doloris habuiſſet ex ītegro: dicebat ſe qͥdē dolores paꝝ ſenſiſſe: aſtitiſſeaūt quēdā iuuenē qͥ ſudāti ſibi linteo candidiſſimo ⁊ ſudores abſtergeret: ⁊ aquaꝫfrigidā frequēter infūderet: ⁊ ita ſe eē delectatū vt tūc meſtior factꝰ ſit: qn̄ deponide eculeo iuſſus ē. Cōminatꝰ igit̉ īꝑatorpoſt victoriā perſicā meliꝰ ſe chriſtianosdebellatuꝝ. ꝓfectꝰ qͥdem ē: ſꝫ nullꝰ redit.Ibi nāqꝫ incertū a ſuis an ab hoſtibꝰ cōfoſſus: poſt ānū ⁊ octo mēſes p̄ſūpti auguſtalis imꝑij finē fecit.¶ De iudeoꝝ coadunationibꝰ qͥ a Iuliaano decepti tēplū ī hieroſolymis reedificabant. ¶ Capl̓m. XXXVII.Anta ꝟo eiꝰ ad decipiēdū ſubtilitas ⁊ calliditas fuit: vt etiā īfelices iudeos vanis ſpebus illectos vt ip̄e agitabat̉ illuderet. Quos primo oīm ꝯuocatos ad ſe īterrogat: cur nōſacrificarēt: cū eis lex ſua d̓ ſacrificijs imperaret? At illi occaſionē ſe īueniſſe tꝑisrati: nō poſſumꝰ inqͥunt niſi in ſolo hieroſolymoꝝ tēplo. Ita nāqꝫ p̄cipit lex. Et accepta ab eo reparādi tēpli licētia: intātuꝫinſolētie ꝑuenerūt: vt aliqͥs eis ꝓphetarūredditꝰ videret̉. Igit̉ ex oībꝰ locis atqꝫ ꝓuincijs ꝯuenere iudei: locū tēpli olim igne ꝯſūpti aggredi cepere: comite ꝓperādioꝑis ab īꝑatore ꝯceſſo. ſūptū publico etpͥuato res om̄i inſtātia gerebat̉. Intereainſultare nr̄is: ⁊ velut reparatꝭ ſibi regnitꝑibꝰ cōminari acriꝰ ac ſeuiciā oſtentareprorſus ī magno tumore ⁊ ſuꝑbia agere.Cyrillꝰ poſt Maximū ꝯfeſſorē hieroſolymis ep̄s habebat̉. Aꝑtis igit̉ fundamentis calces cementaqꝫ adhibita nihiloīno deerat qͥn die poſtera veteriqꝫ deturbatis noua iacerēt fūdamenta. cū tn̄ ep̄sdiligēti ꝯſideratiōe habita: vl̓ ex illis q̄ īDanielis ꝓphetia de tꝑibꝰ legerat: vl̓ qd̓ īeuāgelijs dn̄s p̄dixerat ꝑſiſteret: nll̓o genere fieri poſſe vt ibi a iudeis lapis ſuꝑ

o