LiberI
I
decernerēt: p̄ſentiā ſui abnegās legatū ꝓſe diaconū ſuū mittit: atqꝫ ipſe intēto aīoantiochiā ꝑgit. Ibiqꝫ diſſidentibꝰ adhucꝑtibꝰ: ſꝫ ī vnū tn̄ reuocari poſſe ſperātibꝰ:ſi ſibi talis eligeret̉ ep̄s erga quē nō vnaplebs: ſꝫ vtraqꝫ gauderet. Preproſperuꝫcatholicū qͥdē ⁊ ſanctū virū: ac ꝑ oīa dignū ſacerdotio Paulinū ep̄m collocauit:ſed tn̄ in quem acquieſcere plebs vtraqꝫnon poſſet.¶ De ꝯcilio apud Alexādriā ſctōꝝ ep̄orum: ⁊ Luciferi ab his diſcidio.¶¶ Capl̓m. XXVIIIErgit interea Euſebiꝰ Alexandrīa: ibiqꝫ ꝯfeſſoꝝ ꝯcilio cōgregato: pauci numero: ſꝫ fide integri ⁊ meritꝭ multi. qͦ pacto poſt hereticorū ꝓcellas et ꝑfidie turbines tranqͥllitasreuocaret̉ eccl̓ie: oī cura ⁊ libratiōe diſcutiunt. Alijs videbat̉ fidei calore feruentibus nullū debere vltra in ſacerdotiū recipi: qͥ ſe vtcūqꝫ heretice cōmunionis cōtagione maculaſſet: ſꝫ qͥ imitātes apl̓os q̄rebāt: nō qd̓ ſibi vtile eſſet: ſꝫ qd̓ pluribꝰ.Uel qͥ imitarēt̉ xp̄m: qͥ cū eſſet oīm vita:ꝓ ſalute cūctoꝝ humilians ſe deſcēdit inmortē: qͦ ſcꝫ inueniretur ⁊ ī mortuis vita.Dicebant meliꝰ eſſe hūiliari ſe paululumꝓpter deiectos ⁊ inclinari ꝓpter eliſos: vteos rurſus erigerēt. nec ſibimet ſoliꝰ puritatis merito celoꝝ regna defenderēt: ſedeſſe glorioſiꝰ ſi cū pluribꝰ illuc mererēturītrare. Et ideo rectū ſibi videri: vt tātū ꝑfidie auctoribus amputatis: reliquis ſacerdotibꝰ daret̉ optio: ſi forte velint abiurato errore ꝑfidie ad fidē patrū ſtatutaqꝫꝯuerti: nec negare aditū redeūtibꝰ: qͥnpotius de eoꝝ ꝯuerſione gaudere. qꝛ et illeeuangelicꝰ iunior filiꝰ paterne depopulator ſubſtātie: ī ſemetip̄m reuerſus: non ſolū ſuſcipi meruit: ſꝫ ⁊ dignꝰ paternis complexibꝰ deputat̉: ⁊ anuluꝫ fidei recepit: ⁊ſtola circūdat̉. ꝑ quā qͥd aliud: qͣꝫ ſacerdotij declarāt̉ inſignia? nec ꝓbabilis extititapud patreꝫ ſenior filiꝰ: ꝙ īuidit recepto:nec tātū meriti habuit nō delinquendo:quantū note ꝯtraxit non indulgēdo germano.¶ De his q̄ ī eodē ꝯcilio ſtatuta ſunt.¶ Capl̓m pexIIS.
Um igit̉ huiuſcemodi ſnīas exeuāgelica auctoritate ꝓlatas: orcdo ille ſacerdotalis et apl̓icꝰ approbaſſet: ex cōcilij decreto Aſterio: ceteriſqꝫ qͥ cū ip̄i erāt oriētꝭ iniūgit̉ ꝓcuratio:occidētis ꝟo Euſeſio decernit̉. Addit̉ ſane ī illo ꝯcilij decreto etiā de ſpirituſāctoplenior diſputatio: vt eiuſdē ſubſtātie acdeitatis cuiꝰ pater ⁊ filiꝰ etiā ſpūſſanctꝰ crederet̉: nec qͥcqͣꝫ ꝓrſus in trinitate aut creatū: aut inferiꝰ poſteriuſve diceret̉. Sed ⁊de differētia ſubſtātiaꝝ ⁊ ſubſiſtentiaꝝ ſermo eis ꝑ ſcripturā motꝰ ē. qd̓ greciQuidā etenī dicebāt ſubſtātiā ⁊ ſubſiſtentiā vnū videri.Et qꝛ tres ſubſtātias nō dicimꝰ ī deo: nectres ſubſiſtētias dicere debeamꝰ. Alij ꝟoqͥbꝰ lōge aliud ſubſtātia qͣꝫ ſubſiſtētia ſignificare videbat̉ dicebāt: qꝛ ſubſtātia ip̄aī rei alicuiꝰ naturā rationeqꝫ qͥ cōſtat deſignet. Subſiſtētia aūt vniuſcuiuſqꝫ ꝑſone hͦ ip̄m qd̓ extat ⁊ ſubſiſtit oſtēdat d̓oqꝫ ꝓpt̓ Sabellij hereſim tres eſſe ſubſiſtētias ꝯfitēdas: qd̓ qͣſi tres ſubſiſtētes ꝑſonas ſignificare viderēt̉: ne ſuſpitionē daremꝰ tāqͣꝫ illiꝰ fidei ſectatores: qͥ trinitateꝫin noībꝰ tm̄: ⁊ nō in rebꝰ ac ſubſiſtētijs cōfitent̉. Sꝫ ⁊ de incarnatiōe dn̄i cōp̄hēſūeſt: qꝛ corpꝰ qd̓ ſuſceꝑat dn̄s neqꝫ ſine ſenſu: neqꝫ ſine aīa ſuſcepiſſet. Quibꝰ oībuscaute moderateqꝫ cōpoſitis vnuſquiſqꝫitinere ſuo ꝑrexit cū pace.¶ De Euſebio ⁊ Hilario: atqꝫ eccl̓iaꝝ ꝑeos reſtitutiōe. ¶ Capl̓m. XXXEd Euſebiꝰ cuꝫ rediſſet Antiochiā: ⁊ īueniſſet ibi a lucifero ꝯͣpollicitationē ordinatum ep̄m:pudore ſimul ⁊ indignatiōe compulſus:abſceſſit. neutre parti cōmunionē ſuaꝫ relaxās: qꝛ digrediēs inde ꝓmiſerat ſe acturum in concilio: vt is eis ordinaretur epiſcopus a quo pars neutra deſciſceret. Ille nāqꝫ populꝰ qͥ Meletium dudū de eocleſia pulſum: qͣſi ꝓ fide recta fuerat ſecutus: nō iūxerat ſe ad priores catholicos:id ē qͥ cuꝫ Euſtachio ep̄o fuerāt: ex quibꝰetiā Paulinꝰ erat: ſꝫ ſuuꝫ pͥncipatū ſuūqꝫꝯuenticulū tenuit. Hos ergo cum ī vnuꝫreuocare voluiſſet Euſebius: nec tamenpreuentus a Lucifero potuiſſet: abſceſſit.