Eccleſiaſtice hiſtorie

velut diuino munere infuſa leticia: maxīevidentibꝰ ea loca que paulo ante impijstyrānoꝝ machinis fuerant deſtructa: rediuiua ꝯſtructione clariora ⁊ excelſiora cōſurgere: templaqꝫ excelſa ꝓ humilibꝰ ꝯuēticulis eleuari. Iuuabat em̄ chriſtianoꝝpͥncipum fauor: ⁊ legiſlatio religioſa alacres noſtroꝝ animos ⁊ ampliꝰ animabatdū ⁊ ad ꝑſonaꝫ epiſcopoꝝ frequentiꝰ ſcriberēt ⁊ honorē ſacerdotibꝰ cū ſumma veneratiōe deferrent: ſed ⁊ impendioꝝ ſumptus benignius largiret̉. Interea feſtiuitates a noſtris frequētiſſime gerebant̉ cūomni leticia ⁊ exultatione: ꝑ vrbes ⁊ locaſingula eccleſiarū dedicationibꝰ celebratis. Congregabant̉ in vnum ſacerdotes:nec pigebat etiam longe poſitos cōuenire: quia nullum longum videbat̉ ſpaciuꝫcharitati. Concurrebant etiam ppl̓i ad populos: ⁊ tāqͣꝫ vere membra vnius corporis chriſti iungi ſibi inuicē ſociariqꝫ gaudebant: vt videretur in eis compleri figura illa ꝓphetica q̄ cū ſacramento qͦdam p̄dicata eſt dicēs. Quia ꝯgregabitur os ados ⁊ iunctura ad iuncturā. quibꝰ etiā vnſpūs ineſſe om̄ibꝰ infuſus mēbris: ⁊ vnaanima merito dicit̉: qꝛ ⁊ vna in om̄ibꝰ fides ⁊ vnus ab om̄ibꝰ colitur deus: atqꝫex vno ore hymnos om̄es concinūt deo.Iam ꝟo ingēs in ſacerdotibꝰ ⁊ miniſtrisatqꝫ in om̄ibꝰ q̄ ad religionis obſeruantiam ꝑtinent gr̄a fulgebat. Aſtabant hincpſallentiū chori. iuuenes ⁊ virgīes ſenescū iunioribꝰ laudabant nomen dn̄i. hincmyſtica miniſteria ordinatis ac diſpoſitiſvicibꝰ agebant̉. Pontificū quoqꝫ ⁊ ſacerdotū conſeſſus ipſa canicie venerabiliseminus p̄fulgebat. Iam ꝟo ſi qͥs ꝑ gr̄amdn̄i inſpiratus ſermonē ꝓferret ad ppl̓m:cū omī ſilentio ora cunctoꝝ in eū: oculiqꝫꝯuerſi tanqͣꝫ celitus ſibi ꝑ eum denūciarialiqͥd expectabant. Tanta auditoꝝ reuerentia: tantus ordo in ſacerdotibꝰ ẜuabat̉Inde alius atqꝫ alius: ⁊ nō ſolum duo vl̓tres: ſicut apl̓us dixit: ceteris examinantibus loquebant̉: ſed ⁊ quantiſcūqꝫ dabat̉ſermo in adapertione oris ſui: vt magisconſtaret in eis illud qd̓ moyſes dixerat.Quis dabit oēm eccleſiam dei ꝓphetare?Nuſqͣꝫ em̄ liuor aderat: nullum pulſabat

inuidia. dona dei populis miniſtrabant̉.vnuſquiſqꝫ ẜm qd̓ ſcriptum eſt ad edificationem eccleſie abundare querebat. Etomnia hec in charitate gerebant̉: ita vt ſehonore inuicem p̄uenirent: ⁊ alter alteruꝫſeſe duceret meliorē. Nam ſimplicioresquiqꝫ admirabant̉: ⁊ ſuſpiciebant eos qͥper ſapientiā verbi populos inſtruebantSapientes vero ⁊ eruditi viri p̄ferebanteos quibꝰ pura vita ac ſincera ſimplicitaſofferendi deo hoſtias maiorem fiduciamdabat. eiſqꝫ īmolandi ſacrificij ꝑmittebat̉officium: quos familiarior vite ſimplicitas in cordis puritate ẜuabat. Sic ſummo ſtudio perquirebat alter in altero qd̓p̄ferret. Igitur cum tali ſimplicitate eccleſiaꝝ gloriā apud deum hoīeſqꝫ ꝓficeret: ⁊imago q̄dam celeſtium haberet̉ in terrisſuꝑ oīa quoqꝫ religioſus pͥnceps Conſtātinus exultaret in talibꝰ: ac per dies ſingulos fide ⁊ religiōe creſcēs inexplebili gaudio de eccleſiaꝝ ꝓfectibus repletur. Sacerdotibus etiam dei nō credebat ſufficere ſi ſe equalem p̄beret: niſi eos a longe p̄ferret: ⁊ ad imaginem quandā veneraret̉diuine p̄ſentie. Cūqꝫ ꝓ his omnibꝰ nō iāvt imperator: ſed vt pater coleretur a cunctis: nō tulit infelix inuidia: vel noſtroꝝpacem letis ſucceſſibꝰ creſcere: vel illiuserga nos ſtudia inquaſſata durare Etem̄Licinius qui pͥmo quaſi ꝓbitate moꝝ: ⁊vite integritate ac merito virtutum: nō ſolum ab eo in ſocietatē regni fuerat adſcitꝰverum ⁊ in ꝓpinquitatē ex ꝯiunctione ſuſceptus. Sororem nāqꝫ Conſtantini inmatrimoniū acceperat: videns imperatorem nō tam vi ⁊ metu qͣꝫ amore ⁊ religione in om̄ibꝰ imꝑare: atqꝫ in ſūma veneratione cunctis eſſe mortalibꝰ: ⁊ p̄cipue chriſtianis: humano vicio pulſatus: īmo inhumana inuidie clade ꝑculſus: occultisinſidijs pͥmo decipere egregium pͥncipeꝫparat: idqꝫ qͣꝫmaxime ꝑ familiares ac miniſtros molitur. Sed ille nihil quidē deeius dolis ac fraudibꝰ ſuſpicatus: tamenquia totus erat ꝯfidens in deo: ad oīa ſeillo ſigno qd̓ ei celitus monſtratū fueratmuniebat: nec vllis per hoc inſidijs fieriobnoxius poterat. Uerum Licinius vbineqꝫ beneficioꝝ memoria: neqꝫ affinitatꝭ