LiberIX
carnibus inedia ⁊ ariditate conſumptis:hoc ſolum ꝓfecit infelix ꝙ in vltimis vite poſitus iuſtam eſſe vindictam dei ⁊ ſcelerū ſe penas merentem ꝓfitet̉ expendere.Ad vltimū tamen morbo pͥus luminibꝰamiſſis: ⁊ tūc magis quid aduerſum chriſtum impietatis admiſerit videns viuendi finem fecit. Sed defuncto eo qui ergachriſtianos nūc inaudita crudelitate: nūcſimulata venia agebat aperta indulgētialegitimoꝝ pͥncipum: ⁊ abſqꝫ vlla iam ſuſpitione eccleſiarū ſtatus multo etiā clarior qͣꝫ prius fuerat reparari cepit. Uerbuꝫvero dei ⁊ doctrina chriſti longe glorioſius ⁊ liberius ꝓpagabatur. Tū vero fideiinimicis penitudo vltima atrocitatꝭ ⁊ crudelitatis ſue fiebat: ita vt puderet eos aſpectus ip̄e publicus: nec eleuare oculosin hominū faciem auderent. Etem̄ cum pͥmus ipſe Maximinus imperialibꝰ edictis tyrānus ⁊ impius ac deo atqꝫ hominibus inuiſus fuiſſet ꝓnunciatus: tabuleqꝫ eius picte vel imagines eree alie deijciac p̄cipitari iuberētur. alie vero atris fucate coloribus oblitterari: tanta ſubito rerū facta conuerſio eſt: vt eius qui duduꝫaduerſum chriſtianos de pene eternitatecenſebat: nunc etiam nomen aut repelleretur de memoria hominū: aut cū obprobrio ac dedecore ſeruaretur. Iudices qͦꝫeius quos ille in tyrānicis dn̄ationibusminiſtros ſceleruꝫ habuerat: legitimi pͥncipes velut impietatis ⁊ crudelitatis eiusſatellites interfici iuberent. In quibꝰ maximus flagicioꝝ eius ſignifer Peucediuſfuit: qui ſecūdo ab eo ⁊ tertio conſul ꝓfectus eſt: ac p̄fecture tenuit culmen. Sed ⁊Quincianus ſil̓r primis apud eū honoribus functus: qui in egypti partibus aduerſum chriſtianoꝝ ſanguinem inaudita ſeuicia ⁊ crudelitate craſſatus eſt. Sꝫ⁊ alij plurimi per quos Maximini impietas fomenta conceperat. In quibus ⁊Cheotegnus vltorem tandem ꝓphanoꝝactuū eſſe comperit deum: que conſecratiapud antiochiam ſimulachri gratia etiaꝫp̄ſidalibus a Maximino faſtibus fuerathonoratus. Sed cum Licinius veniſſetantiochiam ⁊ magice artis ſtudioſus adpenam iuſſiſſet inquiri ſacerdotes illi atꝫ
aruſpices nouelli ſimulachri horum velſocij vel etiam magiſtri deprehendunturCunqꝫ ab his inquireretur quo pacto vl̓reſponſa redderet ſimulachrum: vel prodigia quedam facere videretur: diſſimulare primo: poſtea tamen artius interrogati totius ludi compoſitam ⁊ compaginatam machinam pandūt ⁊ arte Theotegni fatentur cuncta fucata. Igitur primo omnium ipſuꝫ tante deceptionis auctorem Theotegnum: Tum deinde cereros magice artis miniſtros: qͦs ille ſacerdotes nouelli demonis: atqꝫ aruſpicescollocarat dignos excruciatos ſupplicijsduci iubet. Quibus adduntur etiam filijMaximini: quos ille iam imperij ſociosaſſumpſerat. Sed ⁊ ꝓpinquos eius quiſe ob huiuſcemodi neceſſitudinem moleſtiſſimos erga ciues ⁊ ꝓuinciales exhibuerant: paribus ſupplicijs afficit. Stulti ⁊vecordes qui non audierunt cōmonitionem diuinarum litterarū dicentem. Nolite confidere in principibuſ: neqꝫ in filijshominū in quibus non eſt ſalus. Exibitſpiritus eorum ⁊ reuertetur in terram ſuāin illa die peribunt omnes cogitationeseorum. Nos autem quibus ſpes ⁊ ſalusin om̄ipotente deo conſiſtit ⁊ in rege omniū chriſto ſaluatore noſtro ac redemptore animarum noſtrarum: ⁊ correptionē libenter ab ip̄o ſuſcipimus: ⁊ pace veniāqꝫab ipſo ſimiliter expectamus. igitur poſteaqꝫ repente deo atqꝫ hominibus inuiſum ẜm ꝙ ſupra expoſuimus interijt impiorū hominum genus: ita vt merito inhis completum videretur quod p̄dixeratſpirituſſanctuſ. Uidi impiū ſuperexaltatum ⁊ eleuatum ſicut cedros libani: ⁊ trāſiui: ⁊ ecce nō erat: et queſiui locum eius⁊ nō inueni. Om̄i nube deterſa letus iamdies ⁊ ſolito clarior illuxerat terris: atqꝫeccleſijs chriſti ſpendor ſui ſolis effulſerat. nec vſqͣꝫ qui hec aliter aſpiceret liuidꝰſupererat oculus. Sed cuncti mortalestyrannice que p̄terierat crudelitatis horrore: etiam ſi nondum fide: votis tamenque noſtra ſunt amplectentes: vniuerſipariter deum verum pijs eſſe fatebanturauxilio firmāqꝫ eſſe ſpem in chriſto ſperātiū cōprobabant. Ex quo aderat cunctis
m 4