Eccleſiaſtice hiſtorie
veritati adſtipulāt̉ vrbes integre. aūt ſi inhis aliquod ſuſpectū videt̉: ꝯteſtat̉ d̓ hisetiā agreſtis manus ignara figmenti. Siminus adhuc credit̉: adhibebo vobis etiam loci ip̄ius in qͦ res geſta eſt teſtimoniūAdſtipulat̉ his ipſis ī hieroſolymis locꝭꝰ⁊ golgathana rupes ſub patibuli onerediſrupta. Antrū qͦꝫ illud qd̓ auulſis inferni ianuis corpꝰ denuo reddidit animatū:quo purius inde ferret̉ ad celum. Aut ſiadhuc vobis minus digna vident̉ hec q̄in terris ſubſtantiā gerūt: accipite etiame celo adſtipulatorē fidelē. Solē vobisip̄m hoꝝ ꝓduco teſtē. Qui cū hec fieri perimpios videret in terris: lumen ſuū meridie abſcondit in celo. Requirite in annalibꝰ vr̄is inuenietis tꝑibꝰ Pilati chriſto paciente fugato ſole interruptū tenebris diēꝘ ſi terre: ſi celo: ſi ſanguini eoꝝ a quibꝰveritatē ꝑ tormenta ꝑquiritis fidē nō accōmodatis: quō meis verbis allegationibuſqꝫ creditis Et cū pene iam his verbisauditoribꝰ ſuadere cepiſſet arripi iubeturin carcerē: ibiqꝫ quaſi abſqꝫ tumultū populi necari.De his q̄ aduerſum nos tabulis ereisCapl̓m. VII.conſcripta ſunt.Ed ⁊ ꝑ alia nihilominus locatanta in breui crudeliſſimus tyrannus aduerſuꝫ nos excitauitvt longe ſeuiora pͥoribꝰ ⁊ diriora patrarētur. Qn̄ em̄ aduerſum nos legationes ꝓuinciaꝝ vel vrbium: qn̄ tot ⁊ tanta imꝑialia edicta venerant: ita vt etiā ereis tabul̓incidi leges q̄ aduerſum nos date fuerātiuberent̉: qn̄ pueris ſcholaris meditatiode Pilato ⁊ de ieſu haberi cōtumelie noſtre gratia iuſſa ē: ⁊ ꝯuitijs referta ac blaſphemijs per totū diē decantari. In hisꝟo legibꝰ quas aduerſum nos ere inciſasſingl̓is qͥbuſqꝫ ciuitatibꝰ ꝓpoſuerat velutin eternū manſuras: iactanter ſatis ⁊ ſuꝑbe deſcripſerat: ꝙ exquo chriſtiani ſedibꝰſuis vrbibuſqꝫ pellunt̉: ⁊ aeris eſſet leta tēperies: ⁊ terre fecūditas abūdantior ac ſegetū copia vberior: ⁊ ideo ſatis recte ꝯſuli ad deoꝝ īmortaliū gr̄am: qͥbꝰ nulle itaacceptabiles victime litarent̉ qͣꝫ vt inuiſūhis hoīm genus ex omnibꝰ locis in qͥbꝰeoꝝ maieſtas colit̉ pelleret̉. Addit qͦꝫ eti-
am illud vt qm̄ tā piā: tāqꝫ religioſam petitionē hanc ab imꝑatore popoſciſſent qͥcqͥd illud eſt (qͣꝫuis difficile videat̉) qd̓ ſuis cōmodis eſtiment ꝓfuturū: ꝓ hac gr̄anihil ſit qd̓ impetrare nō poſſent: tm̄ vt hͦdiligētius obſeruent: ne chriſtianis qualitercūqꝫ vrbiū ꝯcedat̉ ingreſſus.¶ De his q̄ poſtmodū acciderūt bellis:peſtibꝰ: fame: ⁊ de morte tyrānoꝝ.¶¶ Capl̓m. VIII.T quidē qͣntū in hoībꝰ fuit: ſatis in anguſtū res noſtre: opeſqꝫ coartate ſunt: vt ẜm illud qd̓ſcriptū eſt in his ſcandalizari poſſent etiāelecti. Sed poſtqͣꝫ nihil reliqui apud homines rebꝰ noſtris ſuꝑeſſe viſum eſt: om̄ipotentis dei ꝓuidentia imbecilles hoīmmentes ꝑiclitari ipſa deſperatione nō patit̉. Cōtinuo nāqꝫ nec mora dū adhuc peraliquas lōgius poſitas ciuitates impiamitterent̉ edicta: arrogantiā tyrannice vocis refrenans qua letas ſegetes ꝓ chriſtianoꝝ fuga ⁊ vberes frugibꝰ deſcripſerat cāpos: imbres reſtringit in nubibꝰ ⁊ effetasarida ſterilitate ſegētes derelinquit. Areſcit etiā herba campoꝝ. Et nō ſolū hoībꝰfructū: verū etiā pecudibꝰ pabulū negat.fameſqꝫ tetra ⁊ obſcena vbiqꝫ graſſat̉. Aeris qͦꝫ tēperies quā ſuis impijs actibꝰ deſcripſerat famulari: in tantā corruptiōemverſa eſt: vt humana corpora vlceribꝰ peſſimis q̄ ignis ſacer appellant̉: nec nō ⁊ hisqͥ dicunt̉ carbūculi replerent̉: ita vt ⁊ orahoīm atqꝫ oculos occuparent: vt ſi qͥ forte ex his effugiſſet mortē luminibꝰ orbaretur. Sed ⁊ alijs nihilominus peſtilētibꝰmorbis viroꝝ ac mulieꝝ īmenſe multitudines ⁊ p̄cipue infantū aceruatim cadebāt. Addit̉ illud etiā his malis vt Armenioꝝ gens olim ⁊ vtiliſſima ⁊ amiciſſimappl̓o romano: dū ab eo chriſtiane religionis ritū cui deuotiſſime vniuerſa deditaeſt: in idoloꝝ cultū mutare cogeret̉: ⁊ demones venerari ꝓ deo: inimici ꝓ amicis⁊ ꝓ ſocijs aduerſarij effecti: māu ſe aduerſum nefaria eius edicta defenſa reꝑant: acſponte bellū inferūt. Que ſil̓ oīa coaceruata: ſtulte ab eo penas arrogantie depoſcebant. ꝓ qͦ ꝑ fugā ꝑſecutionēqꝫ chriſtianoꝝ pacē ſibimet ⁊ reꝝ oīm copias: atqꝫ