Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtice hiſtorie

veritati adſtipulāt̉ vrbes integre. aūt ſi inhis aliquod ſuſpectū videt̉: ꝯteſtat̉ hisetiā agreſtis manus ignara figmenti. Siminus adhuc credit̉: adhibebo vobis etiam loci ip̄ius in res geſta eſt teſtimoniūAdſtipulat̉ his ipſis ī hieroſolymis locꝭꝰ golgathana rupes ſub patibuli onerediſrupta. Antrū qͦꝫ illud qd̓ auulſis inferni ianuis corpꝰ denuo reddidit animatū:quo purius inde ferret̉ ad celum. Aut ſiadhuc vobis minus digna vident̉ hecin terris ſubſtantiā gerūt: accipite etiame celo adſtipulatorē fidelē. Solē vobisip̄m hoꝝ ꝓduco teſtē. Qui hec fieri perimpios videret in terris: lumen ſuū meridie abſcondit in celo. Requirite in annalibꝰ vr̄is inuenietis tꝑibꝰ Pilati chriſto paciente fugato ſole interruptū tenebris diē ſi terre: ſi celo: ſi ſanguini eoꝝ a quibꝰveritatē tormenta ꝑquiritis fidē accōmodatis: quō meis verbis allegationibuſqꝫ creditis Et pene iam his verbisauditoribꝰ ſuadere cepiſſet arripi iubeturin carcerē: ibiqꝫ quaſi abſqꝫ tumultū populi necari.De his aduerſum nos tabulis ereisCapl̓m. VII.conſcripta ſunt.Ed alia nihilominus locatanta in breui crudeliſſimus tyrannus aduerſuꝫ nos excitauitvt longe ſeuiora pͥoribꝰ diriora patrarētur. Qn̄ em̄ aduerſum nos legationesuinciaꝝ vel vrbium: qn̄ tot tanta imꝑialia edicta venerant: ita vt etiā ereis tabul̓incidi leges aduerſum nos date fuerātiuberent̉: qn̄ pueris ſcholaris meditatiode Pilato de ieſu haberi cōtumelie noſtre gratia iuſſa ē: ꝯuitijs referta ac blaſphemijs per totū diē decantari. In hisꝟo legibꝰ quas aduerſum nos ere inciſasſingl̓is qͥbuſqꝫ ciuitatibꝰ ꝓpoſuerat velutin eternū manſuras: iactanter ſatis ſuꝑbe deſcripſerat: exquo chriſtiani ſedibꝰſuis vrbibuſqꝫ pellunt̉: aeris eſſet letaperies: terre fecūditas abūdantior ac ſegetū copia vberior: ideo ſatis recte ꝯſuli ad deoꝝ īmortaliū gr̄am: qͥbꝰ nulle itaacceptabiles victime litarent̉ qͣꝫ vt inuiſūhis hoīm genus ex omnibꝰ locis in qͥbꝰeoꝝ maieſtas colit̉ pelleret̉. Addit qͦꝫ eti-

am illud vt qm̄ piā: tāqꝫ religioſam petitionē hanc ab imꝑatore popoſciſſent qͥcqͥd illud eſt (qͣꝫuis difficile videat̉) qd̓ ſuis cōmodis eſtiment ꝓfuturū: hac gr̄anihil ſit qd̓ impetrare poſſent: tm̄ vtdiligētius obſeruent: ne chriſtianis qualitercūqꝫ vrbiū ꝯcedat̉ ingreſſus. De his poſtmodū acciderūt bellis:peſtibꝰ: fame: de morte tyrānoꝝ.¶¶ Capl̓m. VIII.T quidē qͣntū in hoībꝰ fuit: ſatis in anguſtū res noſtre: opeſqꝫ coartate ſunt: vt ẜm illud qd̓ſcriptū eſt in his ſcandalizari poſſent etiāelecti. Sed poſtqͣꝫ nihil reliqui apud homines rebꝰ noſtris ſuꝑeſſe viſum eſt: om̄ipotentis dei ꝓuidentia imbecilles hoīmmentes ꝑiclitari ipſa deſperatione patit̉. Cōtinuo nāqꝫ nec mora adhuc peraliquas lōgius poſitas ciuitates impiamitterent̉ edicta: arrogantiā tyrannice vocis refrenans qua letas ſegetes chriſtianoꝝ fuga vberes frugibꝰ deſcripſeratpos: imbres reſtringit in nubibꝰ effetasarida ſterilitate ſegētes derelinquit. Areſcit etiā herba campoꝝ. Et ſolū hoībꝰfructū: verū etiā pecudibꝰ pabulū negat.fameſqꝫ tetra obſcena vbiqꝫ graſſat̉. Aeris qͦꝫ tēperies quā ſuis impijs actibꝰ deſcripſerat famulari: in tantā corruptiōemverſa eſt: vt humana corpora vlceribꝰ peſſimis ignis ſacer appellant̉: nec his dicunt̉ carbūculi replerent̉: ita vt orahoīm atqꝫ oculos occuparent: vt ſi forte ex his effugiſſet mortē luminibꝰ orbaretur. Sed alijs nihilominus peſtilētibꝰmorbis viroꝝ ac mulieꝝ īmenſe multitudines p̄cipue infantū aceruatim cadebāt. Addit̉ illud etiā his malis vt Armenioꝝ gens olim vtiliſſima amiciſſimappl̓o romano: ab eo chriſtiane religionis ritū cui deuotiſſime vniuerſa deditaeſt: in idoloꝝ cultū mutare cogeret̉: demones venerari deo: inimici amicis ſocijs aduerſarij effecti: māu ſe aduerſum nefaria eius edicta defenſa reꝑant: acſponte bellū inferūt. Que ſil̓ oīa coaceruata: ſtulte ab eo penas arrogantie depoſcebant. fugā ꝑſecutionēqꝫ chriſtianoꝝ pacē ſibimet reꝝ oīm copias: atqꝫ