Eccleſiaſtice hiſtorie

Si qui ꝟo languidius ⁊ ignauius egerant: cum omni humilitate ⁊ ſupplicatione medicinam poſcere: ab his qui incolumes perſtiterant ꝓperabant. ⁊ per eos repropiciari ſibi omnipotentem deum ſuꝑplicabant. Iam vero illi qui de metallisfuerant relaxati: venientes per vrbes ſingulas magnanimi ſublimeſqꝫ incedebāt ⁊ ineffabilem leticiam atqꝫ exultationem dei eccleſijs exhibebant: toto itinereꝑ plateas quoqꝫ ciuitatum ⁊ vicos cumpſalmis ⁊ hymnis digrediētes: ita vt ſtuperent ⁊ magnificarent deum hij qui eospaulo ante vinctos ⁊ cathenatos trahi inmetalla viderant: letos vero nunc atqꝫ exultantes cernebant ad ꝓpria remeare. Exquo etiam ipſi qui prius infeſti nobis videbantur ⁊ aduerſi: nunc ſubite cōuerſionis miraculo cōgratulabant̉ nobis. ⁊ cōmunem ſibi ducebant leticiam noſtram.Uerum cum hec ita in agris ⁊ vicis ⁊ vrbibus agerentur: ⁊ pro reddita ſibi pacechriſtianoꝝ populi modeſta exultationegauderent: totius boni inimicus tyrannferre nō potuit: quin inſita ſibi nequicierabie gaudia iſta ſubrueret.¶ De poſteriori peruerſione.¶ Capl̓m. II.Tenim Maximinus quem inorientis atqꝫ egypti partibꝰ tyLrannidem tenere ſupradiximusſex nō amplius mēſes paſſus eſt noſtrosin pace perſiſtere. ⁊ ꝓtinus quicqͥd ad obturbandam eam nanciſci potuit molitur.Igitur primo ꝓhibere noſtros per occaſiones quaſdam temptat ad baſilica cimiteria conuenire. Tū deinde nequiſſimosquoſdam antiochene vrbis viros inſtigat legationem mittere aduerſuꝫ nos: depoſcentes ne in ꝓpria patria degere liceatchriſtianis. Cuius legationis initium fecit ꝑ Theotenum quendam curatorē antiochene vrbis: praui ingenij hoīem peſſimiqꝫ ꝓpoſiti. Sed ⁊ alios per ſingulasciuitates ſimiliter deterrminos ciues adſimile facinus impellit ⁊ ex omnibꝰ ꝓuincijs huiuſcemodi legationem dirigi componit. Multaqꝫ ⁊ alia aduerſuꝫ nos ſpeciali quodam odio ⁊ obſtinata contentione machinatur: donec om̄imodo mala q̄

iam quieuerant renouaret. Mala mensmaluſqꝫ animus velut ſitim quandam etfamē ſe pati putabat niſi laniari carnes ciuiū ⁊ ſanguinem eoꝝ ꝓfundi videret.¶ De ſimulachro quod nuper apud antiochiam fuerat ꝯſecratum.¶ Capl̓m. III.Nterea repperiſſe ſe occaſioneꝫimaximā ratus: ex eo ꝙ apd̓ antiochiaꝫ ſimulachrum quoddāIouis a miraculis nuper ꝯſecratum: artibus quibuſdam magicis ⁊ impuris cōſecrationibus ita compoſitum eſt vt falleret oculos intuentiū: ⁊ portenta quedāoſtentare videretur: ac reſponſa proferre.Idqꝫ omnibꝰ ⁊ ipſis imperatoribꝰ ꝓ certo confirmatur qd̓ poſteaqͣꝫ ab vniuerſiscredituꝫ eſt: aſſeueratur item deus ille dediſſe reſponſa: ne chriſtiani in vrbibus habitarent: neqꝫ in vrbis locis vicinis: ſedquanto fieri poteſt longius fugarentur.Quibus cognitis: omnes qui vbiqꝫ erātſub Tyranni regno per vrbes ac ꝓuincias ſingulas: ſcientes gratū hoc eſſe apudeum: ſimilem de chriſtianis ſententiaꝫ ferunt. Et miſſis ad eum legatis: ea de imperatore impetrant qui vt peterēt ab ip̄ofuerant inuitati.¶ De ſententijs que aduerſum nos lateſunt.¶ Capl̓m. IIII.Um vero rurſus aduerſuꝫ nosCperſecutionis rabies inſtaurat̉⁊Maximinus interim ſummainſtantia per vrbes ſingulas ⁊ ꝓuinciasſacerdotes ſimulachroꝝ ac pontifices ſtatuit: multiſqꝫ eos honoribus ⁊ muneribꝰp̄ficit: ⁊ omnia ꝓrſus diligenter agit quatenus cunctos beneficijs ſuis p̄ueniat: vtꝑ hec ꝓmptiores eos efficeret in odia ⁊necē chriſtianoꝝ. Idqꝫ eo magis obtinebat: quo gratiorem ſibi duceret eum queꝫerga noſtros ſeuiorē nequiorēqꝫ ſenſiſſet.¶ De actis falſis.¶ Capl̓m. V.T qͣꝫuis ei agere cuncta ex ſententia liceret: quippe qui iam ſibi etiam auguſti inconceſſam p̄ſumpſerat dignitatem: videri tamen vultꝙ aliquibus iuſtis hec rationibus agat-