LiberVIII

intyrannide ſocius etiam in ſceleribus videret̉ imitari: ⁊ neſcires cui potiſſimū dare flagicioꝝ palmā deberes. eo ſane Maximinus p̄ire ſociū ſceleris videret̉: ꝙ etiam publicos honores ⁊ maximos: magiſtris magoꝝ ⁊ malaꝝ artiū doctoribꝰ decernebat. Simulachroꝝ qͦꝫ cultui ſatisſuꝑſtitioſe deditus erat: ita vt ne ad ꝑuūquideꝫ motum ſine augurijs ⁊ diuinationibꝰ ac ſimbolis acquieſceret. Unde ⁊ vehementior aduerſum nos ⁊ grauior pͥoribus ꝑſecutor fuit. Uetera quoqꝫ delubra⁊ olim etiam a ſtudioſis cultoribꝰ derelicta renouari om̄ia iubet. ſacerdoteſqꝫ his⁊ pontifices per ſingulas ꝓuincias nobiles quoſqꝫ ⁊ alijs iam honoribꝰ functos:miniſtris militaribꝰ ⁊ ſalarijs additis decernit. Nec mirū: qui ⁊ manifeſtos maleficos: vel rectores ꝓuinciaꝝ: vl̓ duces militū ꝓmoueret. Sed ad hoc huiuſcemodi vanitatis miniſteriū qͣꝫplurime copieauri argentiqꝫ querebant̉ Ex quo acciditvt omnes vbiqꝫ ꝓuincie diuerſis modis⁊ occaſionibus nudarent̉: grauando cenſum: tributa multiplicādo: locupletioresquoſqꝫ exquiſitis aut etiam confictis iniurijs ꝯdemnādo. alios vero etiam proſcribendo om̄es pariter bonis paternisauitiſqꝫ familijs euoluebat. Un̄ auri mōtes vt ita dixerim ꝯgregatos: familiaribꝰſuis ac ſatellitibꝰ largiebat̉. In conuiuijsvero tam ꝓfuſus erat: tāqꝫ temulentus vtinſanus mente captus ⁊ vini furore putaret̉. ⁊ ea ebrius fieri iuberet: que die poſtera ſe iuſſiſſe neſciret. Delitijs luxū: atqꝫ oīdiſſolutionū genere fluitās turpiſſima ſuis militibus p̄bebat exempla. Deniqꝫ qͥcquid laſciue: quicqͥd petulanter: quicqͥdluxurioſe geſtum a rectoribꝰ vel militumvel ꝓuinciaꝝ fuiſſet: inultum cedebat obimꝑatoris exemplū. Cui inter cetera etiāhoc ſingulare ſtudiū erat ne vllam nō dico vrbem: ſed vl̓ breue oppidū abſqꝫ adulterio nobiliū matronaꝝ que per loca fuiſſent reperte: vel corruptione virginū p̄teriret. Talis hic tātuſqꝫ vir qͥ pudicicie: honeſtatꝭ: iuſticie: ac totius equitatis hoſtispublicus erat: quid ni etiam chriſtianorūhoſtis ⁊ perſecutor exiſteret. Aduerſumquos tantū crudelitatis exercuit: vt pre-

ceſſores ſuos vincere feſtinaret in ſcelere.Igneas laminas: truces beſtias: marꝭ ꝓfundum: obtrūcationes membroꝝ: effoſſiones oculoꝝ: ⁊ ſingulis mēbris ſpecialia inferre ſupplicia geſtiebat: cum tn̄ magis illi ꝯſtantes ⁊ fortes inuenirent̉ in tolerādo: qͣꝫ iſte īgenioſus ⁊ callidus in exqͥrendo. Uincebat̉ etem̄ ſepius nō ſoluma viris: ſed etiam a feminis: q̄ verbo dei ⁊fidei calore ſuccenſe: vt femine quideꝫ cōp̄hendebāt̉: ſed vt viri fortes in certamīecoronabant̉. mortē quippe ꝓmptius ſubire: īmo vero ⁊ vltro expetere: qͣꝫ corporismaculam recipere malebant. Uerū cumduobus grauiſſimis dn̄is libidine ⁊ crudelitate p̄ceps ageretur: fuit apud alexandriam Dorothea q̄dam ſatis nobili ortafamilia ingentibus diuitijs ⁊ ꝓpinqͥs nobilibus pollens. Sed in ea ingenij atqꝫinduſtrie bonū: certarūqꝫ honeſtaꝝ artiūſtudia magis qͣꝫ hec vigebant. Forme vero ⁊ decoris gl̓ia tanta ei fuit: vt mirū acſpeciale in ea dei figmentū crederet̉. Sedilla que religione animi ⁊ honeſtate vitepulchrior qͣꝫ vultū corꝑis eē ſtuderet: eqͥſſimo mentis iudicio (quod pulchꝝ ⁊ decoꝝ inter homines videbatur) id potiusdeo cōſecrare qͣꝫ vſui humano ſtuduit indulgere: ⁊ ꝟgo deo ſacrata perſiſtere. Atille q̄ diuina atqꝫ humana: libidine ſimulet crudelitate fedauerat: cognito ſoliusforme nō etiaꝫ ingenij ac ꝓpoſiti bono adcōtaminandā virginem ac polluendā eicaſtitatem animū intendit. Comꝑto veroꝙ chriſtiana eſſet que ẜm ſua edicta penemagis qͣꝫ libidini ſubijciēda videret̉: ī ambiguo poſitus eſtuare cepit: ⁊ in quā ſe ꝑtem verteret ignorare. Sed vbi dubiosaīos libido que ei latius dn̄a bat̉ obtinuit: ⁊ expectantē virginē ꝓ martyrio ad ſuꝑpliciū rapi ꝑ occultos nuncios de ſtuprointerpellauit: Illaqꝫ nefas ſibi eſſe reſpōdit: templū corporis ſui qd̓ ſemel deo cōſecrauerat: idoloꝝ cultū aut libidinis cōtagione polluere: ꝓinde ſe quideꝫ ad mortem paratam eſſe: a crudeli vero tyrannonō decere blandū aliqͥd aūt molle ꝓferri.nec eſſe dignum reſolui erga ſe truces animos: quos quotidie vndatim chriſtianorū ꝓfuſus cruor duraret. Ad q̄ reſpōſa cū