LiberVIII

ſi aliquod noue crudelitatis ſuppliciū: nouiqꝫ generis inueniſſent. Sꝫ cū aliqn̄ iānō rōne aūt hūanitate: crudelitatis tn̄ nimietate ſaciati: reſpicere ad īmanitatē ſceleris ſui cepiſſent: deſolatas vrbes ciuibꝰqꝫ optimis: rura nudata cultoribꝰ: orbatos filijs patres: ⁊ parētes liberis: ad clementiam ſe humanitatēqꝫ ꝯuertūt: edictūqꝫ pͥncipale ꝓponūt: qm̄ fas nō eſſet tot ciues in quibꝰ fidei ſue eſſet obſtinata ꝑſuaſio morti tradere: placere de reliquo vt hͦgenus hoīm nequāqͣꝫ ſubiret īteritū. Omnes tn̄ qui hanc ſpeciem ꝯfeſſionis tenerent: dextris oculis ferro effoſſis: eiſdēqꝫcauterio aduſtis: ſiniſtro autē poplite nihilominꝰ cauterio debilitato: ꝑ ſingulasquaſqꝫ ꝓuincias in eris ferriqꝫ metalla:vel operis vel pene gratia deportandos.Hec fuit clementia pͥncipalis quā optimis ciuibꝰ conſultum eſt. Sed illi quidēſuis vt videbat̉ vel moribus vel vicijsagebant: iuſtis vero ⁊ ſanctis viris corone virtutis ⁊ patientie parabant̉ a dn̄o ⁊ſaluatore noſtro: ꝑ hoc vel explorante fidem credentium ſibi: vel merita remunerante. Sed ſicut om̄s ꝑ ſingulos enūerare nō ſolū difficile: ſed ⁊ impoſſibile eſt qͥtunc in paſſionibꝰ carnis ſue deo gl̓iamdederunt: ita om̄s penitus omittere ⁊ nepaucoꝝ quidē noīatim facere mentioneꝫſatis videt̉ ingratū. Paucos vero mēorabimus ⁊ maxime eccleſiaꝝ pͥncipes ꝑ loca ſua ſingulos martyrij gl̓ia coronatos.¶ De prepoſitis eccleſiarum.Capl̓m. XIIII.Rimus nobis in mēorijs pioꝝfulgens in regno chriſti martyrſcribat̉ Anthimus Nicomedieep̄s: capite ceſus. poſt hūc vita ⁊ ſtudijsſemꝑ martyr Lucianus p̄ſbyter antiochenus: ſed tunc apud nicomediā chriſti regnū rebus geſtiſqꝫ p̄dicans. Apud thirūꝟo nobiliſſimꝰ in martyribꝰ: ⁊ a pͥma etate in chriſti inſtitutionibꝰ enutritus: tyrānio eiuſdē vrbis ep̄s Ienobius. Aſſidona p̄ſbyter. ⁊ Siluanus emeſſanoꝝ eccleſie ep̄us: qui in ſua ciuitate beſtiaꝝ morſibus abſumptus martyꝝ ſociatus eſt choris. In paleſtina ꝟo pͥmus Siluanꝰ ep̄sapud gazam: cū pleriſqꝫ clericoꝝ in mētal

lo aūt fanenſi qͣdraginta ſimul capite ceſiPeleus vero ⁊ Nilus ep̄i cum plurimisclericis igne conſumpti. In eoꝝ numerohabebat̉ etiaꝫ ceſarienſis eccleſie flos nobiliſſimus: ⁊ fructus doni celeſtis Pamphilus. Apud alexandriā vero ⁊ ꝑ oēmegyptū vel ꝑ oēm Thebaidā pͥmꝰ velutlucifer qͥdam inter aſtra ꝯſurges Petruseiuſdem vrbis ep̄us: doctrina: moribus:⁊ vita p̄cipuus: ⁊ cū eo p̄ſbyter Fauſtus⁊ Dius ⁊ Ammonitus: nec merito. nec inſtitutionibꝰ: nec martyrio diſpares: Fileas quoqꝫ ⁊ Eſychius: ⁊ Pachomius: acTheodrus ep̄i ex vrbibꝰ Egypti: ceteriqꝫcū ip̄is innūerabiles nobiliſſima ꝑtuleremartyria. Quoꝝ ꝑ ſingula agones deſcribere ne nos opus noſtꝝ iuſto longius dilatemus: ſuis ciuibꝰ qui ⁊ ad dicendū ꝓbe pollent: ⁊ p̄ſentes qui tūc aderant derelinquo.¶ De mortibus perſecutoꝝ.Capl̓m. XV.Nterea ꝑturbari ſtatum noſtꝝ⁊ crudeli vbiqꝫ animaduerſione vaſtari: eternū ꝑuigilēqꝫ illūnō latuit oculum. Et qm̄ dn̄s quideꝫ tradiderat familiam ſuam caſtigari pauciscruenti vero īmanitatis miniſtri deſeuierunt in multis. Adeſt continuo vltrix deidextera: ⁊ illos qui pͥmo dum pacem ſeruarent eccleſie: cum omni ꝓſperitate imperium gubernauerāt: in tantam rerum ꝑmutationem deducit: vt auguſtus ipſe inid vanitatis atqꝫ amentie perueniret quodepoſitis cum collega pariter auguſto regni inſignibus priuati ⁊ plebe poſt imperium viuerent. Ille vero qui ei ſecundusin honore: poſtmodum etiam in primisſucceſſor fuit: qui ⁊ incentor ac ſignifernoſtre perſecutionis extiterat tam multisvarijſqꝫ morbis ⁊ corporis tabe: atqꝫ inſania mentis afficeretur. vt poſt longosatqꝫ inextricabiles languores ſcelerū ſuorum furijs agitatus: ſponte vitam nefariam proderet.¶ De his que extrinſecus acciderunt.Capl̓m. XI.Ed ⁊ poſtmodū: tūc vero in occiduis partibꝰ quod Maximianus qui ⁊ herculius d̓oſue

l 4