Eccleſiaſtice hiſtorie
Lla autē quō replicē que apudalexandriam geſta etiam veteꝝpoetarū fabulas vincunt? vbiobtruncatis auribus: atqꝫ inhoneſto vulnere naribꝰ: manuū quoqꝫ ceterorūqꝫ mebroꝝ ſūmitatibus amputatis: truncū abire ſinebant deriſum. Apud antiochiamvero quō recordabor craticulas prunisimpoſitas: quibus chriſtiani ſuperpoſititorrebant̉? Sed inter hec nobiliū duoꝝiuuenū factum memorabile ſilere equūnō puto. Qui cū comp̄henſi ſimulachrisīmolare cogerentur aiūt. Ducite nos adaras. Et cum fuiſſent adducti: manus ſuas ardenti igni ſuꝑponentes: ſi ſubtraxerimus inquiūt ſacrificaſſe nos credite. Etquo ad vſqꝫ caro oīs in ignem deflueretīmobiliter ꝑdurarūt. Alij cum ad ſacrificandū quererent̉: ſacrilegam pollutioneꝫvitantes vitam precipitio finierunt: minore quidem tolerantie fiducia: ſed ꝯſeruande fidei maiore cautela. In quibꝰ ammirabilis quedam ⁊ veneranda. femina:pulchritudine pariter ⁊ pudicicia formoſa: genere nobilis ⁊ copioſa facultatibusCui erant due filie virgines honeſte ſatis⁊ ad materne pudicicie regulam nutrite:ſpecie ſimul ⁊ moribꝰ emula ſibi ꝓbitatecertātes: quas religioſa mater ẜm p̄ceptūdiuinū in timore dn̄i educauerat. Sed ꝓhis que ſupradiximus vel nature vel inſtitutionū bonis: prauoꝝ hoīm multa erga virgines: earūqꝫ matrem contentio exagitabat̉: ⁊ ſummo ſtudio ſūmaqꝫ vi perquirebant̉. Cūqꝫ declinandi turbinis gratia ſui abſentiā ꝓcuraſſent: agitur om̄i intentione vt eaꝝ p̄ſentia fieret. miſſi in hocip̄m milites: reꝑtas eas venire antiochiācogunt. Sed cū ꝑurgentibus militibus:vehiculo impoſite iter agerent: talibꝰ religioſa ⁊ pudica mater ad filias vtit̉ ꝟbis.Scitis dulciſſime mihi filie: quō vosin diſcipulina dei educauerim. ſcitis ꝙ aparuulis deus vobis pater: deꝰ nutritor:deus inſtitutor extiterit ⁊ ꝙ pudicicie ⁊ caſtitatis bonum ita mecum pariter dilexiſtis: vt nec oculus quidem veſter vnqͣꝫ ſicut vobis conſcia ſum: laſciuo fuerit maculatus aſpectu. Quid igitur nunc agimus? Uidetis ꝙ iſta omnis vis aut a
deo nos ſtudet: aut a pudicicia ſeparare.Proſtituent̉ ergo publicis lupanaribusmēbra: que aer pene ip̄e publicus habuitincognita? Ne queſo filie: quia nec tā ꝑua nobis in deo fides eſt vt mortē ꝑtimeſcamus: nec tam deſpecta pudicicia vt viuere etiā cū turpitudine cupiamuſ. Quinpotius ſi placet quod in omnibꝰ tenetis.etiam in hoc ſequimini matris exemplū.Preueniamus impuras carnificum manus: ⁊ impudicoꝝ pripiamus incurſus:mūdūqꝫ hunc qui nos ad impuram ⁊ impudicam compellit ac ꝑtrahit vitam: pura ⁊ pudica morte damnemus. Cūqꝫ talibus exhortationibꝰ filias ad ſimile ꝓpoſitū videret accenſas: ad fluuiū quendaꝫin itinere poſituꝫ venerūt. Ubi cū ſe hūane neceſſitatis cauſa deſcendiſſe ſimulaſſent: ⁊ paululū cuſtodes cogente naturali reuerentia ſe ceſſiſſent: adductis⁊ iligētius hincinde veſtibꝰ: minacis ſe fluuij rapidis iniecerūt fluentis. Sed ⁊ alie duevirgines ꝑ om̄ia inſignes ſorores: generenobiles: vita mirabiles: pͥme adhuc etatis: ſpecie pulchre ſatis: ſed aīa pulchriores: ornate moribꝰ magis qͣꝫ monilibꝰ: ſtudijs apprime ꝓbabiles: nō ferentes violari publicis edictis ac legibꝰ caſtitatē: marinis ſe fluctibꝰ demerſere.De his que in Frigia apud pontū geſta ſunt: alijs quoqꝫ diuerſis viroꝝ ac mulierum paſſionibus.¶ Capl̓m. AIII.Ec apud anthiochiā. In regionibꝰ vero ponti crudeliora ge-rebant̉. harundines acute quibuſdam ſub vnguibꝰ digitoꝝ infigebant̉alijs plumbū igni liquefactum ex dorſodefuſum vſqꝫ ad loca pudenda quibꝰ naturalis egeſtio ꝓcurari ſolet infundebat̉.Femīs quoqꝫ erei candentis fuſtes abſqꝫvllo hūanitatis miſeratiōiſqꝫ reſpectu ingerebant̉ ꝑ pudenda viſceꝝ: ⁊ naturaliuꝫſecreta membroꝝ. Sed quid faciam? qm̄appellatiōes ipſe mihi in admiſſis facinoribꝰ deſunt: ⁊ geſtoꝝ ſceleꝝ nec vocabulaqͥbꝰ enūerari q̄ant īueniri pn̄t Suſtīebāttn̄ om̄ia fortiſſimi ⁊ pijſſimi martyres: cūoptimi ⁊ p̄clari iudices in eo ſolo ſapīamſuā om̄ibꝰ futurā in admirationē cenſerēt: