Eccleſiaſtice hiſtorie
nomanus epiſcopus ſcripſerant. Et iterūpredictus Paulus ad cetera mala etiamhoc dedecoris acquiſiuit: vt manu publica de eccleſia pelleretur. Et tunc quidemtalis erga nos exiſtebat Aurelianꝰ. Proceſſu vero temporis immutare propoſitiſui bonum cepit: ⁊ malis conſilijs depranatus: perſecutionem erga dei eccleſiasmeditari: eo vſqꝫ vt dicatur: ꝙ dictatis iālitteris ⁊ ſcriptis eum ſupereſſet ſola ſuꝑſcriptio: diuina dextera interueniens ſubſcriptionem nefande dextere deturbauerit. Morte etenim ſubita condemnatur:qui de piorum morte cenſebat: vt oſtenderet deus quia nō cum voluerit tyrannus cruciamur: ſed cum probauerit ipſecorripimur. Igitur ſex ānis Aurelianuscum gubernaſſꝫ pͥncipatū: Probus poſthunc ſuſcepit. Cui cum tantūdem temporis expleſſet imperio. Carus vna cum filijs Carino ⁊ Numeriano ſuccedit. A qͥbus tribus annis nec plenis romano regno adminiſtrato: Dioclecianus ſuſcepitprincipatum. Is vero maximas in nr̄osperſecutiones ⁊ eccleſiarum ſubuerſiōesmolitus eſt.¶ De hereſi Manicheoꝝ tunc exorta:¶ Capl̓m. XXVII.Ed paulo anteqͣꝫ hic imperiuꝫſumeret in vrbe roma defunctoDioniſio: poſt nouem annos ſacerdotij felix ſuſcepit ſedem. Quo tempore Manes quidam ẜm nomen ſuuminſaniēs ⁊ inſtinctu demonis agitatus inuiſam ⁊ execrabilem omnibus hereſimdocet. Hic autē Manes gente perſes: vita ⁊ moribus barbarus fuit: tam acer ingenio vt inſanire vel demone adimplerivideret̉. Deniqꝫ (vt rei exitus docet) chriſti ſe nunc gerere formā conabatur oſtendere: nunc ipſum paraclytum ſe eſſe predicabat. ⁊ elatus in inſania ad ſimilitudinēchriſti duodecim diſcipulos eligēs ad p̄dicandum mittebat: dogmata ſtulta ⁊ impia a diuerſis hereticis qui iam prius extincti fuerant mutuata diſſeminans. ⁊ noſtro orbe perſica venena ꝓpinanſ. Ex hocergo manicheoꝝ hereſis vſqꝫ in hodiernum diem diffunditur: eo tempore exor-
ta quo Felix in vrbe roma eccleſie p̄erat.Qui per quinqꝫ annos āminiſtrato ſacerdotio Euthiciano ſedem reliquit. Is decem menſibus ſolis tranſactis Gaio epiſcopatū tradit. Qui noſtris iam temporibus quindecim annis ſacerdotio ꝑfunctus Marcellinum ſucceſſorem reliquitquē iam perſecutionis tempus inuenit.¶ De eccleſiaſticis viris nobilibus: quorū aliquanti etiam vſqꝫ ad noſtram mēoriam perdurarūt.¶ Capl̓m. XXVIII.A tempeſtate apud antiochiaꝫſacerdotium poſt Domnū ſuſceperat Thimeus. poſt Thimeū vero Cirillus. Cirillo autē ſucceſſitDorotheus: qui ad noſtram vſqꝫ memoriam ꝑdurauit: vir eruditiſſimus ⁊ in ſcripturis diuinis ſatis intentus. qui ꝓ multa diligentia etiam hebream linguam didicerat. greca autem eruditione liberali apuero fuerat inſtitutus. Is eunuchus anatiuitate fuit. Ex quo etiaꝫ imperator inadmiratione eum habuerat: ⁊ honoreꝫ eicontulerat purpure p̄poſituram. Huiusetiaꝫ nos cum in eccleſia ſcripturas exponeret auditores in puericia fuimus. Poſthunc Tyrānus apud antiochiā ſacerdotium ſuſcepit. ſub quo eccleſiarū perſecutio increuit apud laodiciā. Poſt Socratem Euſebius alexandrinus genere epiſcopus fuit. qui in cauſa Pauli ſamoſateni ad partes Syrie cum veniſſet: ꝙ eſſetin ſcripturis diuinis eruditus: a fratribꝰſtudioſis: velut theſaurus quidam repertus: vltra nuſqͣꝫ abire permiſſus eſt: ſicutDioniſius in epiſtolis ſuis ſcribit. Huiquoqꝫ Anatholius ſucceſſor vt aiunt bonus boni extitit: qui ⁊ ipſe genere alexandrinus erat: eruditione liberaliū litteraꝝ:⁊ in philoſophicis a puero apprime eruditus: ita vt apud alexandriam dialeticādocere: ab omnibꝰ eruditis viris ⁊ philoſophis cogeretur. Hunc etiam belli tempore qd̓ inter ciues exortum eſt apud alexandriā ferūt multa bona ciuibꝰ ī ꝯſilijs⁊ ꝓuiſionibus p̄ſtitiſſe. Ex quibus vnuꝫtantūmodo factum breuitatis cauſa me-