Eccleſiaſtice hiſtorie

rio ſatis dictum. nunc ad hiſtoriam redeamus. Interea Dioniſius apud alexādriāquieuit in pace: duodecimo āno imperijGalieni: decem ⁊ ſeptem ānis functus ſacerdotio. Succedit ei vero Maximus.Igitur Galienus cum per annos quindecim romanū gubernaſſet īperiū Claudio regni ſucceſſore defūctus eſt. Qui ſolis duobus annis in imperio tranſactis:Aureliano reruꝫ apicem dereliquit. Huius tēporibꝰ vltimū apud antiochiā epiſcopoꝝ conciliū congregat̉. in quo Paulus arguitur: manifeſteqꝫ conuincit̉ hereticus: ⁊ damnat̉ ab omnibus que ſub celo ſunt eccleſijs chriſti: inſiſtente plurimū⁊ diſceptationibus validiſſimis purgente Alchione p̄ſbyt̓o antiochene eccl̓ie viro fideliſſimo ⁊ omnibꝰ virtutibus adornato: cui accedebat etiam hoc qd̓ erat diſſertiſſimus ⁊ potens in verbo atqꝫ in omni eruditione perfectus. Deniqꝫ oratoriāin eadem ip̄a vrbe docuerat. Huic igiturab omni epiſcopoꝝ concilio ꝑmittit̉ diſputatio cum Paulo: excipientibus notarijs. Que ita magnifice ab eo ⁊ accuratehabita eſt vt ſcripta ederetur: ⁊ nunc quoqꝫ in admirationem ſit omnibuſ. Solusetem̄ potuit diſſimulantē ⁊ occultantemſe Paulum confeſſionibus ꝓprijs publicare. Quibus ita geſtis: cōmuni conſiliovniuerſi pariter ſacerdotes ſcribūt epiſtolam ad perſonaꝫ Dioniſij epiſcopi vrbisromē: ⁊ Maximi alexandrie epiſcopi: q̄per omnes mitteret̉ eccleſias: per quā cūctis ⁊ ſuam diligentiam comprobarent.⁊ Pauli hereſim confutatā eſſe atqꝫ deiectam in vniuerſoꝝ noticiam ꝓuocarent.Simul etiaꝫ que cum eo queſtiones habite ſint indicant. Sed ⁊ vitam ipſius intemꝑatam: pariter moreſqꝫ deſcribūt. Exquibus pauca aliqua inſerere huic operinoſtro dignū iudicauimus.¶ Qui epiſcopi per illud tempus nobiles habebantur.¶ Capl̓m. XXVI.Ioniſio ⁊ Maximo ⁊ omnibꝰqui per vniuerſum orbem ſuntſacerdotibꝰ: ⁊ coepiſcopis: vna

cum p̄ſbyteris ⁊ diaconis: atqꝫ om̄i eccleſie catholice que ſub celo eſt. Helenus ⁊Hymeneus. Theophilꝰ. Maximꝰ. Proculus. Nicomas. Helianus. Paulꝰ. Bolaſus Protogenes. Ierax. Euchiciꝰ. Theodorus. Malchion. Lucius p̄ſbyteri. etceteri omnes qui nobiſcum ꝯgregati ſūt:ex vicinis vrbibus ⁊ gentibus ep̄i ⁊ p̄ſbiteri: ⁊ diaconi. dilectiſſimis fratribꝰ ī dn̄oſalutem. Et poſt pauca addiderūt: mittētes hanc epl̓am. Dep̄camur omnes vt ſiqui forte tali doctrina infecti ſunt curent̉a vobis: ſicut ⁊ beate memorie viri Dioniſius alexandrinꝰ ⁊ Firmilianus ex cappadocia iam prius ſcripſerant ad antiochie plebem: dedignantes īmo potius declinantes ad perſonā ipſius ſcribere quierat auctor erroris. Ipſe autem beate memorie Firmilianus cū adhuc ſupereſſet:ſecūdo affuit: ⁊ p̄ſens eum arguit ac notauit: ſicut omnes nouimus ⁊ teſtamur quiſimul cū illo veneramus. Sed repromittente eo corrigere errorem credidit ſperāspoſſe fieri: vt abſqꝫ religionis noſtre obprobrio ⁊ diſſenſionū nota res veniret inmelius. ⁊ ideo diſſimulauerat. cuꝫ tamenPaulus dolo differret: ⁊ hoīem quidemfalleret: deum autem negaret: ac fidem inqͣ renatus fuerat violaret. Deniqꝫ ⁊ nuncbeatus Firmilianus veniebat antiochiam: ⁊ cum tharſuꝫ vſqꝫ perueniſſet: ⁊ nosomnes antiochie poſiti aduentum illiusoperiremur: nunciatus eſt nobis exceſſiſſe de mundo. Poſt aliquanta vero deſcribentes eius vitam moreſqꝫ adijciunt etiāhec. Poſtea vero qͣꝫ a doctrine regula adaliena ſe dogmata ⁊ adulterina conuertitnō opus eſt enūerare actus eius priores.quō cū prius egens fuerit ⁊ pauperrimꝰ:⁊ neqꝫ ex ꝑentū ſucceſſione: neqꝫ vllam q̄ſtus occaſionē habuerit honeſtam: nuncad ſūmas diuitias ꝑuenerit: non aliundeniſi ex ſacrilegijs ⁊ ex his que ꝑ fraudemdiripuit: concutiens fratres: vendens patrocinia: ⁊ fidem negocioꝝ ſuſceptoꝝ: necaccepta mercede cuſtodiens: exiſtimansẜm ꝙ ſcriptum eſt: queſtum eſſe pietatemSuperbiam vero eius quis ferre poſſetcū ſe magis ducenariū qͣꝫ ep̄m videri vel-