Eccleſiaſtice hiſtorie
cauſa huiuſcemodi.¶ De Nepote ⁊ ſciſmate eius.¶ Capl̓m. XXII.Piſcopus qͥdam erat in partibus egypti Nepos noīe. Hiciudaico intellectu de futuris repromiſſiōibꝰ ſentiebat: eaſqꝫ corꝑal̓r exhibendas docebat: ⁊ mille annis in delitijscorꝑalibꝰ in hac terra ſanctos regnaturoſeſſe cū chriſto: huiuſqꝫ ſui dogmatis ꝓbamenta ſumptis ex reuelatione Ioh̓is: teſtimonijs conabat̉ aſſerere. De quibꝰ etiam libellos edidit: interp̄tationes hmōiꝯtinētes. Igitur Dioniſius de repromiſſionibꝰ ſcribens ad hunc Nepotem ſtilūſue intentionis obuertit: ⁊ in pͥmo ſtatimlibro ſuam ſententiā que ei de diuinis repromiſſionibꝰ videbat̉ exponit. In ſecūdo vero volumine de reuelatione Ioh̓isdiſſerens: facit mentionem Nepotis hisverbis. Et cōmentatores inquit quoſdaꝫꝓferunt Nepotis: quibꝰ innitunt̉ plurimū: ⁊ ꝑ quos putant ineffabili quodā ſacramento oſtendi qualiter regnū chriſtifuturū ſit ſuꝑ terram. Sed in alijs quidēmultis etiam ego amplector ⁊ diligo Nepotē: vel ꝓ fide ſua: vel ꝓ eruditione ⁊ ſtudio ſcripturaꝝ: ⁊ p̄cipue ꝓ exercicio pſallendi. qm̄ quidē plurimi fratrū libenter ꝓhoc eius elegere conſortia. Eſt ergo etiaꝫmihi erga eū multa reuerentia: ⁊ inde magis quia iam p̄ceſſit ad dn̄m. Sed reuera plus omnibꝰ ⁊ amanda ⁊ p̄ferenda eſtveritas. Laudare oportꝫ ⁊ abſqꝫ inuidiaamplecti ſi qͥd recte dictuꝫ eſt. diſcuti ꝟo⁊ diſcerni ſi qͥd minus ſane ſcriptum eſt.Et ſiquidem pn̄s eſſet is de quo ſermo ēſufficeret ſolo ſermone diſcutere que minus recte dicta videbant̉: dum interrogatione p̄cedente reſponſio ſubſequēs in cōcordiam qd̓ ꝯtrarium ⁊ diſcrepans videbatur adduceret. Ubi vero ſcripta editaſunt: ⁊ vt videtur quibuſdā ſatis ſuaſoria⁊ vbi doctores ꝓcedūt qui legem ⁊ ꝓphetas ꝓ nihilo ducant: ⁊ euāgelia nō ſequātur: apoſtoloꝝ ſcripta deſpiciāt. Hos aūtſolos libros atqꝫ iſtam doctrinam: velutmagnū aliquod ⁊ occultū myſteriū venerent̉: ac ſimplices quoſqꝫ fratrū noſtroꝝdoceant nihil excelſum: nihil magnificū
ſentire de aduentu ⁊ p̄ſentia dei ⁊ ſaluatoris noſtri ieſu chriſti: neqꝫ de reſurrectōisgloria: ⁊ noſtre ꝯgregationis in ipſum acſimilitudinis repromiſſe: ſed parua quedam ⁊ ſemꝑ mortalia: ⁊ nō alia qͣꝫ ſunt eaque nunc videmus ſperari ſuadent in regno dei. Neceſſariū videt̉ ad hec omniareſpondere fratri noſtro Nepoti. Et poſtaliquāta rurſum ſubiungit hec. Etem̄ cūin Arſenoite eſſemus: vbi multo iam tꝑevoluebat̉ iſta doctrina: ita vt ſciſmata inter fratres ⁊ diſcordie fierent: conuocauip̄ſbyteros ⁊ doctores: qͥ erant in eccleſijs⁊ publice cepi tractatū habere. Simul ⁊cohortatus ſum fratres: vt ſi qͥd eos moueret obijcerent nihil verentes. Tū mihiilli vt ſcutum validiſſimū ⁊ murū inexpugnabilē codicem Nepotis obijciūt. Suſcepi patienter: ⁊ tribꝰ cōtinuis diebꝰ reſidens a pͥma luce vſqꝫ ad veſperā cū ipſiscoep̄is cepi ſingula eius ſcripta diſcutere⁊ vnūquodqꝫ quid in ſe abſurdi haberetoſtendere. Et vere ſatis admiratꝰ ſum patientiā ⁊ ꝯſtantiā atqꝫ intelligentiā fratrūquia ꝯſequenter ⁊ ꝑ ordinē de ſingulis q̄ſtionibꝰ ꝓponebant: ⁊ validiſſime his quea nobis reſpondebant̉ occurrenteſ. Poſthec cū qͥd eſſet in vero patuiſſet: accomodabant nihilominus abſqꝫ ꝯtentione cōſenſum: iudicantes hoc: ꝙ nō continuo ſiquid ſemel animo viſum fuerit: omni idſtudio ⁊ ꝯtentione ſeruandū eſt. ſed eſſe rectius tunc mutare ſententiā: cum eam melior ⁊ rectior ſuꝑauerit. patefactꝭ etem̄ cordibus ſuis deo audiebant verbum. Cuius ꝓbatio non ex humana perſuafione:neqꝫ ex eloquentie fuco: ſed ex diuinaruꝫſcripturaꝝ aſſertione veniebat. Et ita euidens fuit aſſertionis noſtre ꝓbatio: vt isqui inter eos maximus doctor ⁊ vite meritis p̄ſtantior habebat̉: Corantion noīeſurgens in medio cunctis audientibꝰ ꝓclamaret. ⁊ ꝓteſtaret̉ neminē debere vltraeius doctrine facere mentionem. ſufficereꝙ erratuꝫ eſt. decetero nō ſolum nihil horum tenendum vel ſequenduꝫ: ſed nec cōmemorandum quidē de talibus. ſiquidētam euidens ac manifeſta contra hec deſcripturis diuinis patuiſſet aſſertio. Omnes vero reliqui fratres gaudio ⁊ leticia