lber5VII

vnde ⁊ poſt belli rabiem ferriqꝫ vaſtationem corrupti aeris ex fetore cadauerumpeſtilentia increuerit: ita vt ſi qͥd ferro ſuꝑfuerat id morbus abſumeret.¶ Quō Dioniſius de paſcha ſtatuit.¶ Capl̓m. XIX.Cribit autē de his idem Dioniſius in epiſtola paſchali: queſolenniter ꝑ annos ſingl̓os legiſolet his verbis. Alijs fortaſſis hominibus nō videatur tempus hoc: tēpus eſſeſolēnitatis: qm̄quidē luctus vbiqꝫ ⁊ acerba lamentatio in plateis cuncta circumſtrepit. Gemitus vero ineſt ⁊ mugitus indomibꝰ ꝓpter multitudinē morientiū. Sicut em̄ de pͥmogenitis quondā egyptiorū refert̉: ita etiam nunc ingens vbiqꝫ clamor attollitur. Non enim eſt domus (ſicut ſcriptum eſt) in qua nō ſit mortuus.Primo nāqꝫ ipſi manibꝰ ſuis partem maximā ⁊ meliorem populi crediderūt: perſequendo ſanctos. partē alteram bella inteſtina rapuerūt. partem vero que ſuperfuerat peſtilens nunc egritudo conſumitSed nos neqꝫ in ꝑſecutionibꝰ cum iugularemur a feſtiuitate ceſſauimuſ: nec vnqͣꝫnobis poteſt ſolennitas impediri: quibꝰp̄cipitur in tribulatione gaudere. Om̄isigitur nobis locus quicūqꝫ a tyrānis eligebatur ad penā: ſiue ager ille ſeu deſertūfuit: ſiue inſule: ſiue carcer: ſolennitatē nobis impedire nō potuit. Letiſſimā veroſuꝑ omēs habuere ſolennitatē beati martyres: qui cum ſanctis angelis in celo paſcha curarunt.¶ De morbis qui acciderunt.¶ Capl̓m. XX.Oſt hec ꝑſecutores noſtri in ſemetipſos manus ac tela verterūt. Sed ne ſic quidem noſtrorū feſta turbata ſunt. Inſecutus ē hic peſtilens morbus: ⁊ plaga terribilis. ſed illis multo terribilior ⁊ grauior: quos necſpes erigit futuroꝝ. Nobis vero hec omnia exercicia quedam virtutis ⁊ fidei ꝓbamenta ducūt̉. Quāuis em̄ denſior ſeuiorqꝫ paganos: magis qͣꝫ noſtros morbꝰ inuaſerit: tamen nec a noſtris quidem penitus abſceſſum ē. Et ꝑ oſt pauca addit dicens. Multi nāqꝫ ex fratribꝰ noſtris ꝓ ni

mia charitate dū abſqꝫ vlla cūctatione infirmos viſitare nō deſinūt: ⁊ nō ſolū viſitare: ſed ⁊ miniſtrare: ⁊ exhibere officia q̄dn̄s p̄cepit: repente morbi cōtagione: cūillis pariter quibus miniſtrare voluerātinteribant. affectu em̄ quodā dilectionisattracti: ⁊ velut participare dolores cumdolentibꝰ cupientes: alienas in ſe morteshaut ſegniter tranſferebant: ⁊ effecti ſunteoꝝ (vt dicit apoſtoli ſermo) peripſima.Deniqꝫ plurimi noſtroꝝ precipui ⁊ electiviri: inter quos ⁊ p̄ſbyteri nōnulli ⁊ diaconi: multiqꝫ alij de plebe conſtantiſſima⁊ ardentiſſima fide: tanqͣꝫ ſi martyrij tempus inſtaret miſerando infirmos: ſemetipſos huiuſcemodi mortibꝰ inferebāt: minime ex hoc martyriū ſe capere p̄ſumentes. Et dum curandis egris: defunctiſqꝫexportandis: humandiſqꝫ corporibꝰ operam dabant: inſequebant̉ pene eos quoſſuis humeris ad ſepulchrū deuexerant.¶ Pagani vero econtrario ſuos cōtinuovt egrotare ceperant deſerebāt parentescharos liberos: vxorem ꝯiunx: filijqꝫ nihilominus parentes. ſtatim vt tremeremembra vidiſſent: ⁊ morbo ora palleredomo ꝓpulſos: in plateas ſemineces eijciebant. ibiqꝫ inſepulta eoꝝ cadauera relinquentes: vim morbi quā ꝑ hec ſe effugere opinabant̉ dupliciter incurrebant:dum ad peſtilentie rabiem etiam fetor inſepultoꝝ cadauerū iungeret̉.¶ De Galieni regno.Capl̓m. XXI.Efert idem Dioniſius de Ga5lieni temporibꝰ: ꝙ eo regnanteeccleſie dei in pace durarūt. ⁊ ꝙmedijs eius temporibꝰ Macrianus: velut nubes q̄dam tenebroſa ⁊ atra: ſubitoregni eius obſcurauerit lucem. Quo rurſum ad vicem eſtiue nubis abolito Galienus nouū vt ipſe ait ex veteri vniuerſomūdo lumen effulſit. Simul em̄ atroceꝫtyrannū ⁊ regno deturbauit ⁊ vita. Deſignat aūt etiam tp̄us ꝙ nono anno imperij Galieni hec ſcriberet. Extant ⁊ alia qͣꝫplurima neceſſaria ſatis ⁊ admirāda Dioniſij opuſcula. que vtilitatis plurimū legentibus conferāt. Inter que ſcribit etiam de repromiſſionibꝰ futuris: exiſtente

k