Ecleſiaſtice hiſtorie
¶ Capl̓m. XIIII.Erū quia vrbis huius fecimꝰmentionē: iuſtū videt̉ cōmemorare etiā illud in ea qd̓ hiſtoriadignū duximus. Mulierē quā ſanguīsꝓfluuio laborantē a ſaluatore curatā: euāgelia tradiderūt: huius vrbis ciuem conſtat fuiſſe: domuſqꝫ eius in ea etiam nuncoſtendit̉. Pro foribꝰ ꝟo domus ipſius baſis quedā in loco editiore collocata monſtrat̉. in qua mulieris ipſius velut genibꝰꝓuolute: palmaſqꝫ ſuppliciter tendentisimago ere videret̉ expreſſa. Aſtat ꝟo aliaere nihilominus fuſa ſtatua: habitu viriſtola compta circūdati ⁊ dexteram mulieri porrigentis. Huius ad pedem ſtatue ēbaſi herba q̄daꝫ noua ſpecie naſcit̉. Quecū exorta fuerit: excreſcere vſqꝫ ad ſtole illius erei indumenti fimbriā ſolet. Quamcū ſūmo vertice creſcens herba cōtigerit:vires inde ad depellendos omnes morbos languoreſqꝫ ꝯquirit: ita vt quecunqꝫilla infirmitas fuerit corporis hauſtū exiguo madefacti ſalutaris graminis depellat̉: nihil om̄ino viriū gerēs ſi anteqͣꝫ ereefimbrie ſūmitatē creſcendo ꝯtigerit decerpat̉. Hanc ſtatuā ad ſimilitudinē vultusieſu formatā tradebāt: que ꝑmanſit ad noſtrā vſqꝫ tꝑa. ſicut ip̄i oculis noſtris inſpeximus. Et nihil mirū ſi hij qͥ ex gentibuscrediderant: ꝓ beneficijs que a ſaluatorefuerant ꝯſecuti: hmōi velut munus videbant̉ offerre. cū videamus etiam nunc etapl̓oꝝ Petri vel Pauli ⁊ ipſius ſaluatoris imagines deſignari: tabuliſqꝫ depingi. Sed ⁊ antiquas ipſoꝝ imagines a qͥbuſdā ꝯſeruatas nos vidimus. qd̓ mihividet̉ ex gentili ꝯſuetudine indifferenterobſeruatū: ꝙ ita ſoleant honorare qͦs honore dignos duxerint. Inſignia etem̄ veterū reſeruari ad poſteroꝝ memoriā: illoꝝhonoris: hoꝝ ꝟo amoris indiciū eſt.¶ De trono Iacobi. ¶ Capl̓m. XV.BEniqꝫ ⁊ Iacobi cathedra: qͥ pͥmus inter ep̄os: ab ipſo ſaluatore ⁊ ab apl̓is in hieroſolymiſeſt electus: quēqꝫ fratrē chriſti voluminadiuina deſignāt: vſqꝫ in hodiernum inibiꝯſeruat̉: atqꝫ in ea ſedent om̄s qui vſqꝫ ad
pn̄s tp̄us ſedis illius ſacerdotiū ſortiunt̉Seruat̉ ergo cum ingenti ſtudio velut amaioribꝰ tradita mēoria ſanctitatis: ⁊ cuꝫmagna veneratione habet̉ vl̓ vetuſtatisvel pͥmi ſacerdotij ſanctificationis obtētu. Sed de his iſta ſufficiāt.¶ De pace a Galieno reddita eccleſijs.¶ Capl̓m. XVI.Alienus vero Ualeriani filiuſg poſteaqͣꝫ rerū ſummā ſolus obtinuit: lenius ac moderatius erga noſtros agere inſtituit: datiſqꝫ decretꝭinhiberi ſupplicia: ꝑſecutioneſqꝫ ceſſare. ⁊qͦ quiſqꝫ putat more exorare qd̓ diuinumeſt: ſinit.¶ Qui epiſcopi tunc fuerūt.¶ Capl̓m. XVII.Er idem tp̄s cū romano adhucſacerdotio Sixtus p̄eſſꝫ ⁊ apd̓antiochiā Demetrianus: Firmillianuſqꝫ adhuc ceſaree capadocie ſuꝑeſſet: ponti eccleſias Gregorius qui pͥusTheodorus dictus eſt ex Origenis diſcipul̓: cū fratre Anthenodoro ſuſcepit gubernandas. Apud ceſareā vero paleſtinepoſt Theotiſtū Dōnus ep̄atum ſortitur:et breui defunctus Theotigno iam nr̄ememorie viro ſedem tradidit. Qui ⁊ ipſeOrigenis auditor fuiſſe dicebat̉. In hieroſolymis vero poſt Zabbanē ſacerdotiūſuſcepit Hyreneus. Et hij oēs in pace eccleſias gubernabant.¶ De his q̄ apud Alexandriā acciderūt.Capl̓m. XVIII.Ed apud Alexandriā ⁊ ſi nullaextrinſecus mali cauſa ſit: eo ip̄eꝙ genus hoīm ferox: ſedicioſū:⁊ ſemꝑ inquietū eſt: ciuiles inter ſe motuſ⁊ bella nō virtutis merito: neqꝫ ob defenſionē: ſed ob necem atqꝫ interitū ciuiū cōmouebant. De quibꝰ Dioniſius in epl̓isſuis cōmemorans refert ita aꝓprijs ciuibꝰeſſe vaſtatā deletāqꝫ vrbem: vt illa q̄ ꝯſtipatōe populoꝝ vix ſoleret digredientibꝰincedendi ſpacium dare: nunc eo vſqꝫ peruenerit: vt conſpicere in plateis hominēvalde rarū ſit: madere omnes ciuium ſanguine: vias cadaueribus obtegi: ⁊ ne adſepeliendū quidem ſufficere qui ſuperſūt