Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

LiberVII

Malchus: tertius Alexander vocabat̉ in ſuburbanū agellū ſupradicte vrbisinhabitarent: diuine fidei calore ſuccenſiceperūt ſemetipſos ſegnicie atqꝫ ignauieincuſare: cum celeſtes in vrbe martyrijꝓponerent̉ corone: ipſi nec deſiderarēt: necraperent: cūqꝫ dn̄s ſaluator regnū celo violenter diripi debere teſtatus ſit: ip̄iīglorios deſides animos humi gererētHis igit̉ ſemetip̄os alloquijs incitantesvrbem petūt. Adortato iudice truculēto: cur tantū in ſanguineꝫ pioꝝ deſeuiretincuſant? Ille cōtinuo nobiles aīos iuue qͣꝫ dignis remunerat̉ affatibꝰ: deuorādi inquit beſtijs ſubrigent̉: quibꝰ placet pioꝝ ſanguinē fundi. Sed mulierdam ſupdictoꝝ iuuenū ſecuta fert̉ audaciam: magnanimitatis exemplū: ſimilēqꝫ ſortit̉ exituꝫ pene. Quā tn̄ de Martionis ſchola fuiſſe loquebant̉. De martyrio Marini. Capl̓m. XII.Arinū quoqꝫ virū militarē hieroſolymoꝝ ciuem: honore diuitijs clarū: in ſup̄dicta vrbeinter collegas ſuos ordineꝫ gradus ſuihonor quidam cōtingeret militaris (vt fieri ſolet) in ſequentē collegam ſuum ſubitinuidia: exclamat poſſe marinū adipiſci ſuperiorē gradum: eſſet chriſtianus. Interrogat̉ a iudice Marinus: ſiita ſe res haberet. Ille ita eſſe vere ſechriſtianū clariſſima voce teſtat̉. Tres eideliberādi hore decernunt̉ a iudice: vt eligat vtrū velit īmolare dijs imꝑatori: anchriſtianus interimi. Cūqꝫ a tribunalibꝰfuiſſet egreſſus: Theotiſtus ep̄us loci apprehenſa manu eius perducit ad eccleſiam: ibiqꝫ multis verbis in fide confirmans: ad vltimū in interiora ꝑducit altaris: gladiūqꝫ ſuū quo p̄cinctus erat oſtēdens ei rurſum offerens euangeliū: qͥdde duobꝰ mallet īterrogat? Marinus ꝟoꝓmptiſſima fide manu ad euāgeliū tetendiſſet: optime inqͥt Theotiſtus qd̓ elegiſti o fili. ꝯtemnens pn̄tem vitam: eternam ſperato: ꝯfidens ꝑge ſuſcipe coronam quā tibi dn̄s p̄parabit. Regreſſusꝯtinuo ad tribunal euocat̉ preconem.Aderat em̄ tp̄s ſtatutū. Ille vero nec mo

ras patit̉: nec expectat interrogantem: ſedꝯtinuo ſibi deliberatū aſſerit: ex paternis legibꝰ ꝯfirmatum: deo obtemꝑareoporteat magis qͣꝫ hominibꝰ. Quē iudexilico capite puniendū tali reſponſioneꝓnunciat. Relatio de Aſtirio. Capl̓m. XIII.Ed inter eos cunctis clarior etAmeritis fidei ſupra ceteros inſignis mēorat̉ Aſtirius: vir romane vrbis ſenator patriciꝰ: nobilitatefacultatibꝰ: ꝓpinquitate etiaꝫ regia: om̄ibonoꝝ famā ſatis clarus. Qui ſupradicti martyrꝭ extremis intereſſet exequijs capite ceſum cadauer ſubiectis humerꝭſuis ſubſtrata veſte qua induebat̉ exciperet: honorē quē martyri detulit: ꝯtinuoipſe martyr aſſequitur. SSed in multisalijs p̄claris geſtis in fide chriſti enituiſſe tradiderūt nobis: hij in corporeadhuc poſitū viderūt. In quibꝰ etiam tale aliqͥd eum geſtuꝫ mēorabant. Apudceſareaꝫ Philippi: quā Paneadam phenices vocant: aiunt ſub radice montisappellat̉ Panius. ex quo fluuij Iordanisprimo fluenta ꝓſiliūt: morē fuiſſe gentiliserroris certa ac ſolenni die īmolari victi. Que victima arte quadam demonisſubito nuſqͣꝫ comꝑebat. Et erat hoc famoſiſſimū miraculi genus ſuaderi aſtantibꝰ videret̉ in celum hoſtiā inuiſibilitereſſe ſublatā. Accidit igit̉ hec gererent̉adeſſe Aſtirium. Qui videret om̄s miraculi huius ſtupore ꝯſtringi: humanosmiſeratus errores: cum gemitu ſuſpiriooculos ad celū pariter tendit palmas:chriſtū qui eſt ſuꝑ om̄ia deus tota fidefuſis lachrymis inuocat: vt p̄ſtigia fallacis demonis arguat: miſeriſqꝫ mortalibꝰerroris huius ſoluat archanuꝫ. Hoc illo fletibꝰ ſupplicante: ſubito victima inuiſibiliter credebat̉ aſſumpta: ſuperferriaquis videt̉: ꝯſpectibꝰ oīm redditur: necvltra in illis locis error hmōi potuit reparari: ita vnius chriſtiani p̄ce tantoꝝ ſeculoꝝ deceptionis machina: auctoribꝰſuis demonibꝰ diſſoluta eſt.De ſignis que v̓tute ſaluatoris apudPaneadam fiebant.