Eccleſiaſtice hiſtorie

Deprauatus aūt eſt: ⁊ a veritate deiectusꝑ quendam doctorem peſſimū magiſtrū⁊ pͥncipem egyptioꝝ magoꝝ: vt iuſtos etſanctos viros perſequi ⁊ interimi iuberettanqͣꝫ qui aduerſarent̉ magicis artibus qͥbus ſe ipſe ſubdiderat. Erat em̄ reuera ⁊ſunt etiam nunc qͥ poſſent virtute meritoꝝ ſuoꝝ reſtringere fallacias demonumnam ille vt impuros ritus ⁊ execrāda myſteria: ac ſacra inceſta conficeret: puerosinueſtes iugulari iubebat: ⁊ orbari liberꝭpatres: atqꝫ in teneris viſceribus humanas rimari ꝑ piaculū fibraſ: ⁊ vocem illicquerebat vbi fugauerat vitā. Sed ⁊ multa alia huiuſcemodi de Ualeriani piaculmemorans: addit etiam hoc ꝙ ipſe a barbaris captus ⁊ luminibꝰ orbatus filiosſceleris ⁊ impuritatis ſue reliquerit ſucceſſores.¶ De his que ad Dioniſiū. vel ceterosAgyptios ep̄os teſtati ſunt.Capl̓m. X.Pſe vero Dioniſius quanta ineius ꝑſecutione ꝑtulerit: ⁊ quibus affectus ſit cruciatibꝰ ꝓpternomen dn̄i: ſcribens ad quendam germanū ep̄m: qͥ quaſi obtrectator eius eſſe videbat̉ refert: vbi ⁊ acta ꝯfeſſionis ſue inſeruit apud Emilianū p̄ſideꝫ geſta. In quibus cū Dioniſius vnū ſolum deū qui celum feciſſet ⁊ terram diceret adorandū: ceteros aūt neqꝫ eſſe deos: neqꝫ adorari debere: in caſtrū quoddā deſerti: qd̓ Ceſroappellatur: in exilium trudit̉: ob hoc precipue electū: ꝙ loci incole gentiles erant: etidoloꝝ ſuꝑſtitionibꝰ ſatis dediti. Quiqꝫexulem Dioniſiū pͥmo hoſtili animo ⁊ ſatis aduerſa mente ſuſcipiūt: poſt vero cūpaulatim ꝑ dn̄i gratiam verbuꝫ dei diſſeminare cepiſſet: ꝑs maxima trucis ac barbari ppl̓i relictis idolis: ꝯuerſa eſt ad deūveꝝ: chriſtoqꝫ ſubiecta. Quo cōperto rurſus eum ad alium locū vicinū quidē Alexandrie: ſed incolis deſertū: ac pene habitatoribꝰ vacuū tranſtulerūt. Sed ⁊ ibi cūꝓ vrbis vicinitate noſtroꝝ populi eū frequentarent ⁊ tāqͣꝫ odore paſtoris receptogrex letior ⁊ ꝯſtantior agonibꝰ redderet̉:rurſum miſſis cum centurione militaribꝰviris: ip̄m Dioniſiū ⁊ cū eo Gaiū ⁊ Petꝝ

cathenis ꝯſtrictos ⁊ diuerfis cruciatibusafflictos in deſertum quoddā libie ꝑtraxerūt: ibiqꝫ eos in loco ſqualidiſſimo ⁊ oīvſu hūanitatis carente a pharetōnio triūdieꝝ itinere in deſertū ꝓtento nexos vinculis reliquerūt. Hec in diuerſis ſuis epiſtolis ſupradictus vir ſcripta dereliquit.In quibꝰ mēorat etiā Maximū p̄ſbyteꝝ⁊ Dioſcoꝝ: Demetriūqꝫ ⁊ Luciū: necnō ⁊Fauſtinū atqꝫ Aquilā ſatis claros ⁊ inſignes titulo ꝯfeſſionis effectos. Sed ⁊ exdiaconis quoſdam in inſula poſt penasconfeſſionis eſſe defunctos: ſuꝑfuiſſe ꝟoex his Fauſtum ⁊ Euſebiū. Quibꝰ etiamrefert tantū fiducie ⁊ magnanimitatis ꝑdei gratiam datū: vt cuꝫ ad eos qui in carcere tenebant̉ fratres nemo ꝓrſus humanitatis ⁊ miniſterij cauſa ꝑmitteret̉ accedere: iſti tamen indeſinenter ⁊ reuiſerent ⁊neceſſaria miniſtrarent. Et cum per diesſingulos p̄ſidis furor creſceret: iugulādoalios: alios ſupplicijs ac diuerẜ cruciatuūgeneribꝰ affligēdo: ſqualore carceris ⁊ cathenaꝝ ponderibꝰ enecando. ⁊ ſuꝑ om̄iap̄cipiendo ne quis ad eos ꝓrſus accederet: vt ex inedia quaſi aliud tormenti genus adhiberet̉. Conceſſit tamen deus ſupradictis diaconis gr̄am: ꝯfeſſoribꝰ ſuisꝓuidens: vt inuitis om̄ibꝰ iſtis tamen nōnegaret̉ ingreſſus. Sciendū tamen eſt ꝙhic Euſebius quē diaconē ſup̄diximuspoſtmodū ep̄us apud laodiciā ſyrie ordinatus eſt. Maximus vero quē p̄ſbyterūmemorauimus: ipſi Dioniſio apud Alexandriā ſucceſſit in ep̄atu. Fauſtus aūt qͥcum ipſis tunc ꝯfeſſor enituit: vſqꝫ ad perſecutionē que noſtris tꝑibꝰ facta eſt grandeuus ⁊ plenus dieꝝ perdurās: perfectomartyrio obtruncatione capitis ꝯſūmatus ē. Hec a Dioniſio certiſſima fide memorantur.¶ De his qͥ apud Ceſaream Paleſtināmartyres facti ſunt.¶ Capl̓m. XI.Gitur in Ualeriani ꝑſecutionibus apud ceſaream paleſtine:multa a diuerſis martyria ꝯſūmata ſunt. In quibꝰ tres quidaꝫ admiradi adoleſcētes quoꝝ vnus priſcus: alius