LiberVII

niſſent: ⁊ p̄ſentibꝰ fratribꝰ q̄ cōmota fuerant diſcuſſiſſent etiam lr̄is ꝓut deus dedit ꝑuitati mee ꝓſecutus ſum ⁊ ſcripſi ſingula queqꝫ diligenter exponens: quoꝝ tibi exemplaria tranſmiſi. Sed ⁊ in tertiolibro de baptiſmo quē ſcribit ad Philemonē p̄ſbyterum vrbis rome etiā hec cōmemorat.¶ De reuelatiōe que Dioniſio ep̄o a dn̄ofacta eſt ꝓpter lectionē hereticoꝝ libroꝝ.¶ Capl̓m. VI.Go inquit ⁊ tractatus hereticorū lego ⁊ traditiones eoꝝ ꝑſcrutor: etiam ſi videar ad horā verbis eoꝝ pollui. Sed multū mihi ꝯfert hͦip̄m ꝙ ex ip̄oꝝ verbis arguere eos poſſūDeniqꝫ cuꝫ aliqͥs ex fratribꝰ ⁊ ꝯp̄ſbyterisꝓhiberet me: ne heretica lectione tāqꝫ ſceni alicuius fetore polluerer: viſio mihi q̄dam a deo oſtendit̉: q̄ me ꝯfirmaret ⁊ ſermo ad me factus eſt. Hec mihi euidenterꝓloquens. lege om̄ia quecūqꝫ in manustuas venerint. quia ꝓbare ſingula queqꝫ⁊ diſcernere potes: quādo quidē ex initiohec tibi cauſa fuit credendi. Amplexꝰ ſuꝫviſionem: quia ⁊ apl̓ice ſententie ꝯcordabat dicenti. Om̄ia legite: q̄ bona ſunt tenete. In ipſo quoqꝫ libello cōmemorat:nō tunc pͥmū in affrica de hereticis rebaptizandis ab ep̄is eſſe decretū: ſed anteaiam in nōnullis eccleſijs ⁊ cōcilijs ep̄oꝝvelut in iconio atqꝫ alijs locis de hoc fuiſſe tractatum.¶ De Nouati ſciſmate. ¶ Capl̓m. VII.Cribit adhuc ⁊ in qͣrto de baptiſmate libro ad Dioniſiū vrbis rome p̄ſbyterū plurima deNouati impietate cōmemorans. In qͥnto vero libro ad Sixtū vrbis rome ep̄mſcribens: ⁊ aduerſum ſupͣdictam hereſimquedā diſſerens: etiam tale aliquid accidiſſe cōmemorat his ꝟbis. Uere autemfrater ꝯſilium peto ⁊ requiro ſententiā qͥdtibi videatur in ea cauſa que in eccl̓ia noſtra exorta eſt. Uereor em̄ ne forte fallarin aliquo.¶ De hereticoꝝ baptiſmate.¶ Capl̓m. VIII.Rat apud nos frater quidam fidelis antiquitus: ante etiam qͣꝫ

ego epiſcopus ordinarer: īmo ⁊ anteqͣꝫ deceſſor meus Eraclas. Is cū intereſſet hisqui baptizantur: ⁊ audiret vel quid interrogent̉: vel quid reſpondeant: flens acceſſit ad me: ⁊ ꝓcidens ad pedes meos confiteri cepit ſe baptiſma ab hereticis aliterſuſcepiſſe. Qd̓ tamen ẜm ea que nunc videret a nobis miniſtrari: nec baptiſma duceret: eo ꝙ eſſet repleta blaſphemijs omnis illa confeſſio. Simul ⁊ hoc addebatſe intantū ꝓ hͦ errore ſtimulari: vt ne oculos quidem ad deū auderet erigere. Propter quod exorabat ſe mūdari ⁊ purificari eccleſiaſtico baptiſmate: vt ⁊ gratiā poſſet conſequi ſpūſſancti. Qd̓ ego facere auſus nō fui: ſed dixi poſſe ei ſufficere tā ml̓ti temꝑis cōmunionē quā in eccleſia ꝯſecutus eſt per hoc qd̓ a nobis euchariſtieſuſcipiens donū reſponderet Amen. ex qͦ⁊ ꝑ ſingula potuiſſet ipſa ſacramētoꝝ virtute purgari. Cohortabar igitur eum debere confidere fidei ſue ⁊ ꝯſciētie iam purgate: ⁊ ante omnia ꝙ tamdiu in ſacramentis nobis iam particeps fuerit. Sed ⁊ ille neqꝫ a luctu ceſſat ⁊ lachrymis: neqꝫ vl̓tra ad menſaꝫ dn̄icam audet accedere: itavt vix a nobis cohortatus ⁊ compulſusorationi audeat intereſſe. Hec ⁊ multa alia de huiuſcemodi queſtionibus per diuerſos libros ſuos Dioniſius ſcribit.¶ De perſecutione Ualeriani.Capl̓m. IX.Allus vero nō integris duobꝰeannis imperio detento rebushumanis exemptus eſt. Poſtquē Ualerianus cum filio Galieno ſuſcepit principatum. De quo Dioniſiusſcribens iterum ad Hermamonē hoc modo refert. Sed ⁊ Iohāni ſimiliter reuelatum eſt vt diceret. Et datū eſt inquit ei osloquens magna ⁊ blaſphemias. ⁊ data ēei poteſtas ꝑ mēſes quadraginta ⁊ duosUtraqꝫ aūt complent̉ in Ualeriano. Uere em̄ mirandū eſt: quō ſupra ceteros quiante ſe fuerūt hic ⁊ humanus ⁊ benignusextitit erga famulos dei: ita vt in initijsmulto tempore etiam illis benignior videretur: qui nomine ſaltem chriſtiani dicebātur intantū venerabatur ſeruos domini: ⁊ om̄is eius domus erat eccl̓ia dei.