Eccleſiaſtice hiſtorie

rū pͥus ſoluentes: de ſuꝑioribꝰ eū p̄cipitarent. Nullum noſtris iter erat ꝑ vicū: nullius platee trāſitus indulgebat̉: neqꝫ dieneqꝫ nocte ꝓcedēdi vſqͣꝫ libera erat facultas. Ut em̄ qͥs noſtroꝝ apparuiſſet in publico: ſtatim clamor vulgi ⁊ ſeditio naſcebatur: vt vel pedibꝰ traheret̉ qͥ viſus eſſetvel igni ſuccenderet̉. Uerum cū hec mala ꝑ dies ſingulos augerent̉: ſubito interipſos ꝑſecutores rabies quedam belli ciuilis exarſit. ⁊ dum inter ſe ſeditionibꝰ p̨̄lijſqꝫ decertant: interim nobis paululumlicuit reſpirare. Sed nō in longuꝫ veniafuit. Continuo nāqꝫ crudeliſſima pͥncipūmittunt̉ edicta: quibꝰ tāta aduerſum nosferebat̉ īmanitas: vt ẜm ꝙ p̄dictum eſt adn̄o ſi fieri poteſt ſcandalizent̉ etiaꝫ electiEx quo p̄territis pene omnibꝰ quidaꝫ exip̄is nobilibꝰ ſtatim ſe ſponte impijs actibus ingeſſerūt. Alij cōuenti tantūmodo:nōnulli a domeſticis ꝓditi: ad ſacrificiaexecranda ⁊ ad īmundas hoſtias ꝓperabant: aliqui ex his pallentes ⁊ tremētes:vt magis īmolari ipſi quā īmolare idoliſviderent̉: ita vt etiam ab inſpectanti vulgo irriderent̉. eo ꝙ ⁊ ad moriēdū ⁊ ad ſacrificandum iuxta meticuloſi videbant̉.Alij ſane tam impudenter ad aras ꝓſiliebant: vt ⁊ affirmare nitebant̉: ſe nūqͣꝫ chriſtianos fuiſſe. Hij erant de quibꝰ predixerat dn̄s: qm̄ pecuniā habētes difficile ſaluabunt̉. Ceteri vero aūt iſtos ſequebant̉in p̄ceps: aut certe vertebant̉ in fugā. Exquibꝰ nōnulli comp̄henſi: ⁊ in carceremmiſſi. alij ad pͥmā ſtatim iudicis faciē negauerūt fidem. aliquanti paululū ſupplicijs toleratis ad vltimum deciderūt. Hijvero qͥ beati effecti ſunt tanqͣꝫ colūne fortiſſime dn̄i ipſius ſpiritu ꝯfirmati: ꝓ fideiſue merito virtute a dn̄o ꝑcepta: admirāda deo ⁊ angelis martyrij ſui ſpectaculap̄buerunt. Quoꝝ pͥmus erat venerabilisIulianus podagra ꝯſtrictus: ita vt neqꝫincedere: neqꝫ ſtare poſſet: cū his qui eumin ſellula portabant offert̉. Quoꝝ vnusquidem ſtatim negauit. Alius vero noīeTunius cū Iuliano ſane in dn̄i ieſu chriſti cōfeſſione perdurat. Quiqꝫ iubent̉ camelis impoſiti ꝑ omnē circūduci ciuitatē⁊ flagris hincinde verberantibꝰ populo

ſpectante laniari: vſqꝫ qͦ finem vite in ipſisverberibꝰ ponerent. Sed vir quidā militaris cum aſſiſteret: ⁊ quoſdam volentesetiam mortuis illudere cadaueribꝰ ꝓhiberet: clamor repente aduerſum eum totiusvulgi extollit̉. offert̉ iudici fortiſſimꝰ miles iam dn̄i: ⁊ nuſqͣꝫ ſe inferior factus: incōfeſſione perſiſtens capite ꝓpietate dānatur. Alius qͥdam vir noīs ſui Macharius gente libicus: cū multis verbis a iudice ad negandū ſuaderet̉: ⁊ eo maiore cōſtantia fidem ſuā ꝓfiteret̉: viuus ad vltimū iubet̉ exuri. Epimachus quoqꝫ atqꝫAlexander cum multo tempore ⁊ in vinculis ⁊ in cruciatibus carceris torti: etiam frequenter ⁊ diuerſis ſupplicijs confecti perduraſſent in fide: ignibꝰ ad poſtremū conſumi iubent̉. Sed ⁊ mulieres cūip̄is qͣtuor. In quibꝰ Ammonaria ſanctaꝟgo aduerſuꝫ quā iudex ſūma ꝯtentionevtebat̉: ⁊ īmenſis eā atqꝫ exqͥſitis cruciatibus affligebat: eo maxime ꝙ eius ſententiam vīcere cupiebat: qm̄ laudabili vocedecreuerat nihil ſe ꝓrſus eoꝝ q̄ ſibi ꝯtrafas imꝑabant̉ acturā: ſtatuti ſui tenax: advltimū capite punit̉. Secūda eius fuit ꝟgo Mercuria noīe: anus venerabilis: etfecūdiſſima in filijs. ſed quos nō pretulitxp̄o Dioniſia: ⁊ alia Ammonaria. Quedū nimia vtunt̉ ꝯſtantia apud iudicem: ⁊ille vinci erubeſceret a feminis: inauditistormentoꝝ generibus toleratis: finē oīmferro cedente ſuſcipiunt. Heron quoqꝫ etArſinus: ⁊ Iſidorus egyptij: cū Puerulo annoꝝ qͥndecim Dioſcoro iudici offerunt: ⁊ pͥmo oīm puerulū Dioſcoꝝ tanqͣꝫꝓ etate facile flecti ante verbis: poſt etiamverberibꝰ agit. Quē cū in nullo ſibi cedere videret: ferocius eum cruciare ꝯtenditTum deinde ceteros varijs tormētis dilanians: cum pari modo ꝯſtantia fidei videret armatos: tradi ignibus iubet. Dioſcoꝝ vero puerū ꝙ ſibi ꝯſtanter ⁊ ſapient̓in omnibꝰ reſpondiſſet admiratus: differri p̄cepit: ſperans eū ꝓ etate penitudinemgeſturū. Qd̓ nō tam tyranni miſeratione:qꝫ dn̄i ꝓuidentia ita geſtuꝫ eſt. Nunc em̄nobiſcum eſt Dioſcorius: a deo nobis cōceſſus ad ꝯſolationē: ⁊ firmamentū populi ſui. Nemeſius quoqꝫ etiaꝫ ipſe egyptiꝰ