Eccleſiaſtice hiſtorie

pta eſt a ſancto Pamphilo martyre apologia ꝓ ipſo vna mecu. Quā vt cohibendos q̄rulos inuicem nos iuuantes cōmuni ſtudio ac labore cōſcripſimus.¶ De Philippo imperatore.Capl̓m. XXV.T Gordianus cū ꝑ ſex annosromanū gubernaſſet imperiū:Philippus vna cū Philippo filio ſuccedit. De hͦ traditū nobis eſt ꝙ chriſtianus fuerit: ⁊ in die paſche. id eſt in ipſis vigilijs cum intereſſe voluiſſet: ⁊ cōicare myſterijs ab ep̄o loci nō pͥus eſſe ꝑmiſſus: niſi ꝯfiteret̉ peccata ſua ⁊ inter penitentes ſtaret. nec vllo mō copiā ſibi myſterioꝝ futurā: niſi pͥus ꝑ penitentiā culpas que de eo ferebant̉ plurime diluiſſet.Ferūt igit̉ libenter eū qd̓ a ſacerdote imperatū fuerat ſuſcepiſſe diuinū ſibi ineſſemetū: ⁊ fidē religionis pleniſſimā rebusatqꝫ oꝑbꝰ cōprobans.¶ De Dioniſio epiſcopo.¶ Capl̓m. XXVI.Uius tertio imperij anno Eraclas apud Alexandriam ſextoanno eꝑatus ſui diem obijt: locūqꝫ ſacerdotij Dioniſius ſuſcepit. Quotꝑe ſexageſimū agēs Origenes etatis annū poſteaqͣꝫ ⁊ vſu ⁊ ꝑiculis ⁊ laboribꝰ pl̓imū fiducie in verbo dei acceꝑat ꝑmiſiſſefert̉ ea que ex tꝑe in eccleſijs diſſerebat anotarijs excipi: nec ante vnqͣꝫ dediſſe hāccopiam: niſi cum id ſibi ⁊ vite grauitas ⁊etatis maturitas ⁊ multe experientie conceſſiſſet auctoritas. Tunc aduerſum quēdam Celſum epicurū ph̓m: qui ꝯtra noslibros ꝯſcripſerat octo voluminibꝰ reſpōdit. Tunc ⁊ in euangeliū ẜm Matheumvigintiqͥnqꝫ cōmentarioꝝ libros edidit: ⁊in duodecim ꝓphetas qͣꝫplurima cōmentatus eſt. Ex qͥbꝰ ad nos vſqꝫ viginti tm̄⁊ qͥnqꝫ volumīa ꝑuenerūt. ſunt eius ⁊ adimperatorē Philippum epl̓e: ⁊ ad vxoreꝫeius Seuerā abſqꝫ vllo adulatiōis fucoſcripte. Scribit ⁊ ad fabianū vrbis romeep̄m ⁊ ad alios qͣꝫ plurimos eccleſiaꝝ pͥncipes de catholica fide ſua. De quo euidētius in ſexto apologie noſtre ꝓ ipſo volumine comp̄hendimus. Sunt ⁊ alie eiusepl̓e ad diuerſos ſcripte: quarū nos inte-

rim centū nūero inuenire potuimus: atqꝫin libros digeſtas memorie tradere.¶ De Araboꝝ diſceſſione.¶ Capl̓m. XXVII.A tempeſtate in arabie partibꝰextiterūt qͥdam aſſertores dogmatū ꝑuerſoꝝ: dicentes aīashoīm ꝑ mortē cum corporibꝰ interire: pariter ⁊ corrūpi. rurſum vero in tꝑe reſurrectionis denuo cū corporibꝰ ſuſcitari. Adquē morbū ab eccleſia depellendū cū ingens ep̄oꝝ ꝯcilium ꝯueniſſet: iteꝝ Origenes rogat̉ ab omnibꝰ intereſſe ⁊ facere ſermonē. Cūqꝫ coram om̄i ſacerdotū ꝯciliodiſputaret: tā magnifica fuit eius oratio:vt om̄es eos quos noui dogmatis errorinuoluerat ad fidem rectam ⁊ ſenſum catholicum reuocaret.¶ De hereſi Helcheſaitarum.Capl̓m. XXVIII.Xtitit etiam aliā hereſis ꝑ illudtp̄s que dicit̉ HelcheſaitarumQuā ille ſtatim vt viſa eſt apparuiſſe reſtrinxit. Facit aūt eius mentionēcū de octogeſimo ⁊ ſecūdo pſalmo in eccleſia diſputaret: hoc modo dicens. Uenit qͥdam in his diebꝰ qui ſibi magnū aliquid ⁊ ſupra ceteros ſapere videret̉: aſſerere volens q̄dā impia ⁊ abſurda defendens hereſim quandam Helcheſaitaꝝ q̄nuper exorta eſt. Et tamen qui ſint qͥ ipſahereſes aſſerant indicabo vob̓: ne cui forte veſtrum ſurripiatur ignaro. Iſti ergoquedam de ſcripturis ſanctis refutant: ⁊rurſum vtunt̉ teſtimonijs de nouo ⁊ veteri teſtamento qͥbꝰ volūt. Apoſtolū tamēPaulū ex integro reſpuūt: ⁊ aſſerūt: ꝙ inperſecutionibus ſi quis negauerit nihilcriminis habeat: ꝓ eo ꝙ is qui fixus eſtin corde ſuo: etiā ſi ore negauerit ꝓ neceſſitate: corde tamen in fide permaneat. Hecaſſerunt: ⁊ libꝝ quēdam circūferunt queꝫdicunt de celo lapſum. cuius verba ſi qͥsaudierit: remiſſionē accipiat peccatorumaliam p̄ter illam quā chriſtus dedit.¶ De Decio. ¶ Capl̓m. XXIRNterea Philippo ſex annis pͥnIIcipatū admīſtrato Decius ſuccedit. Qui ꝓ eo ꝙ infeſtus eſſetPhilippo: ꝑſecutionem eccleſijs ſuſcitat.