LiberVI

affatim atqꝫ affluenter p̄beret. Notariosſeptem adhibuit: qui ei inceſſabiliter aſtarent: quiqꝫ ſibi inuicē illo pene indeſinenter dictante ſuccederent. Scriptores qͦꝫalios tantos. Sed ⁊ puellas appͥme eruditas in ſcribendo totidem numero in hͦipſum vacare fecit. Omnibꝰ quoqꝫ extrinſecus neceſſarijs abundātiſſime miniſtratis: quotidianū de illo opus verbi dei violentus ⁊ religioſus compulſor exigebatSed ⁊ ip̄e ex ſe ingens ſtudiū in eruditione verbi dei adhibebat. Unde maximedignus videbat̉ cui iſtud impendereturofficij: ⁊ cui quicquid archanū ⁊ abſconditū in ſacris litteris tectū eſt panderet̉.¶ Quō Origenes p̄ſbyter factus eſt.Capl̓m. XVIII.Nterea Urbanus ep̄s in vrberoma octo annis adminiſtratoſacerdotio Ponciano ſedem reliquit. Poſt Philetū apud AnthiochiāZebennus eccleſiam ſuſcepit. Quo in tꝑeOrigenes rogatus eſt ab eccleſijs q̄ ſuntapud Antiochiam vt illo vſqꝫ ꝓ cōuincendis hereticis qui inibi liberius cōualuerant ꝑueniret. Quo cuꝫ pergeret ⁊ iterneceſſario ageret per paleſtinam p̄ſbyterapud Ceſaream ab illius ꝓuincie ep̄is ordinat̉ Pro hoc aūt que aduerſuꝫ eum inhumanus liuor accenderit: ⁊ rurſum ꝓ defenſione eius que geſſerint hij qui eccl̓ijsp̄ſidebant: quantaqꝫ alia ꝓ eo qd̓ in p̄dicatiōe verbi dei ſatis clare effloruerat mota ſint: ꝓpriam qͥdem ſingula queqꝫ hyſtoriā requirūt. Tamen ⁊ nos in ſcd̓o librotres apologias ex parte quadam perſtrinximus: vnde faciliusagnoſcere poteſt qui ſcire deſiderat. Interea iugi ⁊ ꝯtinuato labore in explanatione diuinoꝝ voluminū ꝑſiſtebat ſiue alexādrie ſiue apud ceſaream poſitus: ſicut exip̄is eius cōmentarijs indicat̉. Exponēsſane pͥmū pſalmū deſignat etiam ipſe quiſit canon veteris teſtamēti: hoc modo ſcribens. Non eſt ignorandū inquit viginti⁊ duos libros eſſe in canone veteris teſtamenti: ſicut hebrei tradunt ẜm numeꝝſcꝫ elementoꝝ que apud ipſos habentur.Et paulo poſt addit. Hec ſunt aūt vigin

ti ⁊ duo libri. Geneſis. Exodus. LeuiticꝰNumeri. Deutronomiū. Ieſu naue. Iudicū. Regnoꝝ pͥmus ⁊ ſecūdus vnus liber eſt apud illos: quē noīant Samuel.Item tertius ⁊ quartus vnus eſt apud ipſos: quē appellant regnum Dauid. ⁊ Parali ppomenō pͥmus ⁊ ſecūdus in vno habent̉. quem dicūt ſermones dierum. Heſdras pͥmus ⁊ ſecūdus in vno eſt. Item liber pſalmoꝝ. Salomonis prouerbia. etalius Eccleſiaſtes. ⁊ tertius eiuſdeꝫ Cantica canticoꝝ. Sed ⁊ duodecim ꝓphetaꝝliber vnus eſt. ⁊ Eſaias ꝓpheta. Hieremias. Ezechiel. Daniel. Iob. heſter. In hisconcludunt canonē voluminū diuinoꝝMachabeoꝝ ꝟo libros extrinſecus habent. De noui aūt teſtamenti canone in libro pͥmo cōmētarioꝝ euāgelij ẜm Mattheu hoc modo ſcribit. Ex traditione inquit didici de qͣtuor euangelijs: quia hecſola abſqꝫ vlla contradictione ſuſcipi debent in oībꝰ que ſub celo ſunt eccl̓ijs dei.Ita etem̄ tradiderūt patres: quia primoomniū ſcriptum ſit euāgeliū a Mattheoqui aliquādo fuerat publicanus: hebraicis litteris: ⁊ traditū his qui ex circūciſione crediderant. Scd̓m vero ſcriptuꝫ eſſea Marco: iuxta ea q̄ ſibi tradiderat Petrus. de quo ⁊ in epiſtola ſua cōmemoratdicens. Salutat vos filius meus Marcus. Tertiū eſſe ẜm Lucam: quod Paulus apl̓us collaudat tanqͣꝫ his qui ex gentibus crediderant ſcriptum. Super omnia vero euangelium eſſe Iohannis. Deapoſtolicis quoqꝫ litteris ita dicit. Is vero qͥ idoneus dicit̉ factus eſt miniſter noui teſtamenti: nō littera ſed ſpiritu paulūdico: qui repleuit euangelium ab hieruſalem in circuitu vſqꝫ ad illyricuꝫ. Nec adomnes eccleſias quas docuerat ſcripſit:ſed quatuordecim ſolas epiſtolas: ⁊ in ipſis plures breuiſſimas ſcripſit. qͣꝫuis ⁊ nōnulli de ea que ad Hebreos ſcripta eſt dubitauerint: ꝓ eo ꝙ non videatur in ea ſeruari eius illa ſentētia quam de ſe ipſe ꝓnunciat: dicens ſe imperitum eſſe ſermone. Sed ego dico ſicut mihi a maioribuſtraditum eſt: quia manifeſtiſſime Paulieſt: ⁊ ſemper om̄s antiqui maiores noſtriita eam vt Pauli epiſtolam ſuſceperunt.