LiberVI

e contrario cum eſſet paganus: ⁊ gentilibus. id eſt grecoꝝ ſtudijs eruditus ad ritum religionis barbaruꝫ declinauit. quoſe conferens omne illud p̄claꝝ ingeniumphiloſophicis litteris expolitum viciauit atqꝫ corrupit. dum vitam quidem tanqͣꝫ chriſtianus ⁊ impius agit. doctrine vero ⁊ eruditionis grecoꝝ p̄fulgidū lumenineptis ⁊ fabuloſis narrationibus occupauit. Aſſecutus quippe fuerat om̄ia platonis ſecreta. Inſtitutus fuerat in librisNeumenij ⁊ Cronij ⁊ Apollo fanis ⁊ lōgini. Sꝫ ⁊ moderati atqꝫ nicomachi. Inpitagoricis vero ſummoꝝ viroꝝ nō eumlatuere cōmentarij. Attigit etiam Cheromonis Stoici ⁊ Cornuti volumina: ex qͥbus omnibus ſecreta quecūqꝫ ⁊ myſticaapud grecos habent̉ aſſumens: ritui barbaro ⁊ ſuperſtitionibus iudaicis coaptauit: ac philoſophoꝝ gloriam ad dogmata externa ⁊ ꝑegrina conuertit. Hec Porphirius in tertio aduerſum chriſtianos libro ſcribit in vno vera: in altero falſa cōmemorans. Nam de ſtudij ⁊ ingenij potentia ſupradicti viri: haut ꝓcul quam ſehabet veritas retulit. Qd̓ vero de ſuperſtitione gentili ad chriſtianoꝝ cultum cōmemorat eum eſſe tranſlatum: ⁊ Ammoniū a chriſtianis ad errores paganoꝝ dilapſum manifeſtiſſime fefellit. Origeniquippe fides ⁊ diſciplina chriſti ab auisatqꝫ attauis ſeruabat̉. Nam de patre martyre paulo ante retulimus. Ammoniusvero fidem chriſti ꝙ etiam inter philoſophica ſtudia integram illībatamqꝫ ſeruauerit: quo aduſqꝫ vltimū vite ſpūm exalaret: teſtes ſunt libri eius qui etiam nūc habentur luculentiſſime de noſtra religioneconſcripti. ⁊ p̄cipue volumen illud quodde Moyſe atqꝫ ieſu conſonantia ſcripſit.Sed ⁊ multa alia p̄clara eius opuſcula:que ab ſtudioſis quibuſqꝫ permagnificahabentur. Hec aūt diximus etiam inimicoꝝ teſtimonijs ꝓbare cupientes: quā mira ⁊ apud ipſos habita ſit Origenis eruditio vel doctrina. Ipſe vero de ſe reſpōdens quibuſdā qui ei ꝓ huiuſcemodi ſtudijs obtrectabant ita ſcribit. Cum veroad verbi dei me ſtudia conuertiſſem: ⁊ fama de nobis celebrior haberet̉: atꝫ ob id

nōnulli philoſophoꝝ: vel ad percunctandum: vel ad obſiſtendum adire nos ⁊ cōgredi cōuenirent: hereticoꝝ quoqꝫ qͣꝫplurimi ad impugnandos nos excitarentur:viſum mihi eſt vl̓ philoſophoꝝ vl̓ hereticoꝝ dogmata diligentius perſcrutari: nead ꝯuincendos eos ſi ignorarem q̄ apudip̄os ſunt imparatior inuenirer. Hoc autē facimus: exemplū ſequentes pͥoris noſtri apoſtolici viri Pantheni: qui in grecoꝝ ſtudijs ⁊ philoſophie eruditionibꝰqͣꝫmaxime effloruit. Sed ⁊ Eraclee quinunc apud Alexandriam cathedram pͥſbyterij adornat: quē ego apud magiſtruꝫphiloſophoꝝ repperi: illi ſtudijs aliquotiam annis operam dantē pͥuſqͣꝫ ego oīnovl̓ inciperē. Intantū aūt nihil ex hoc ſupdicto viro obtrectationis exortum eſt: vtetiam cōmunē habitum quē pͥus geſſeratdeponens: philoſophica aſſumeret indumenta: quibus vſqꝫ ad p̄ſens vti non deſtitit. libros quoqꝫ philoſophoꝝ legere:⁊ in his exercere nūqͣꝫ ceſſat. Hec ipſe ꝓſe querulis quibuſdam reſpondens ſcribit. Per idem vero tēpus cū apud Alexandriam in verbi dei ſtudijs exerceretur:adeſt vir quidam militaris epiſtolas ei aDemetrio epiſcopo: ſed ⁊ prefecto tuncEgyptia duce arabie deferēs cum omnivelocitate ⁊ inſtantia Origenem illo vſqꝫorantis emitti: vt ſibi de fide chriſti quaꝫper eum clariſſime p̄dicari frequens nunciabat fama diſſereret. A quibus exoratuſ: abijt: edocuit: crediderūt: redijt. Poſtaliquantū vero tempus apud Alexadriam bello ciuili exorto: alius alio ipſe adPaleſtine partes ſeceſſit ⁊ apud Ceſareāmorabatur: vbi ⁊ diſputandi in eccleſia:atqꝫ explanandi diuinas ſcripturas ei abepiſcopis iniūgebat̉ officium. Et quideꝫnec dum p̄ſbyterij ſibi ordinatione collata: ſicut relatū inuenimus in epiſtola Alexandri reſcribentis Demetrio poſt multum tempus hec ipſa culpanti. Scribitautem hoc modo. Quod autem addidiſti in litteris tuis: quia nunqͣꝫ auditumnec aliquando factum ſit: vt preſentibusepiſcopis laici diſputent: Neſcio quamob cauſam tam apertū mendaciū aſſerere volueris: cū ꝯſuetudo hec ſit vt ſicubi