LiberVI

uerūt ꝓpter regnum dei: etiaꝫ ẜm hyſtoriāimplendū credidit: nō ſolū caſtitatis obtentu: verū qm̄ perſecutionis tēpore tamin publico qͣꝫ in occulto ac ſecreto: ⁊ tamviris qͣꝫ feminis verbū dei p̄dicabat: videlicet quo omnē occaſionē turpis maledicti gratia infidelibus videret̉ excludere:dn̄icam vocem re atqꝫ opere in ſemetipſoaggreſſus eſt adimplere. Cūqꝫ id ꝓ eo neab hominibꝰ laudem quereret: ſed a deomercedem ſperaret in occulto eſſe voluiſſet: tamen latere nō potuit: ſed rei geſte indicium ad Demetriū epiſcopū peruenit.Iſqꝫ ingenti pͥmo ſtupore admiratus eſtaudacis animi virtutem: tum deinde collaudans fidei eius magnitudinem vel calorem: ⁊ tam grande in opere dei ꝓpoſitūnunc maxime ait cepto operi doctrine etp̄dicationis inſiſteret quādo aduerſarijsnulla obtrectandi ſuſpitio derelicta eſt.Et tunc quidem talis erat Demetrij ſententia cum nihil animos incenſerat: ꝙ recti iudicij regulam in ꝑtem alteram declinaret. Poſtea vero cum vidiſſet adoleſcētis famā ſatis fieri claram ⁊ magno eumdomi foriſqꝫ p̄conio extolli: humane infirmitatis aliquid paſſus: opus qd̓ ip̄e pͥus cum ingenti admiratione laudaueratinfamare poſtmodū cepit. Nam cū apudpaleſtinā p̄cipui ⁊ eminentes inter ep̄osviri. id ē hiero ſolymoꝝ Alexāder ⁊ Theotiſtus ceſaree videntes diuinū opus eiꝰin verbo dei: ordinaſſent eū p̄ſbyterum acſummo eum ſacerdotio iam iamqꝫ dignūꝓbarent: idqꝫ digniſſime factum ab om̄ibus laudaret̉: ⁊ ne ſic quidem dignus honore ſapientie eius ac virtutibꝰ in eū collatus diceret̉: vehementiſſime momordithic ſermo Demetriū: ⁊ nō inueniēs in eūcauſam alterius criminis: hoc qd̓ aliquādo puer adhuc ille egerat: ⁊ ep̄us iam iſtelaudauerat: poſtmodū criminis loco ꝓtulit. etiam in illos culpam qui eum ordinauerant conatus inflectere. ſed hec poſtmodū geſta ſunt. Tunc porro Origenesapud Alexandriaꝫ doctor eccleſie valdeclarus habebat̉: omnibus qͦs fama eiusad audiendū eum ꝯuenire ꝓuocabat: verbū dei p̄dicans ſicut apl̓s dicit. opportune: importune. per diem. per noctem. pu-

blice. ⁊ pͥuatim: velut abſciſis omnibusimpedimentis: liber ꝓrſus ⁊ cum omni fiducia rem gerebat. Cum vero decem etocto annis Seuerus tenuiſſet imperiū:Anthoninus ei filius ſuccedit. Quo in tēpore qͣꝫplurimi erant qui in cōfeſſionibꝰgl̓iam queſierant: dei tamē ꝓuidentia fuerant reſeruati.¶ De Alexandro ⁊ Narciſſo.¶ Capl̓m. VII.N quibus Alexander de quopaulo ante memorauimus cōfeſſionis titulo ſatis clarus: hieroſolymoꝝ eccleſie ſubrogat̉ ep̄us: cumſuꝑeſſet adhucᵉ Narciſſus: qui pͥus inibifunctus eſt pontificatus officio. Uerumqm̄ Narciſſi memoriā ſermo ꝓgrediensattulit: congruū mihi videtur aliquid deeius geſtis inſignibus memorare. d̓ quoab incolis quidem loci ꝑplurima memorie tradunt̉. Nos vero vnum opus eiusmemorabimus: ex quo ceteris que de eonarrant̉: merito fides poſſet adhiberi. Accidit aliquādo in die ſolēni vigiliarū paſche: oleum deeſſe luminaribꝰ. Cūqꝫ id ꝑminiſtros innotuiſſet: meror plebi maximus fuit. Sed Narciſſus fide fidens miniſtris imperat haurire aquā: ſibiqꝫ deferri. Cūqꝫ detuliſſent: orauit: ⁊ benedixit aquā ⁊ infundi luminaribus precepit. Tūrepente miro ⁊ ſeculis inaudito genere ꝟtutis natura aque in olei pinguedinē verſa: ſplendorem luminis etiam ſolito reddidit clariorem. Ad fidem autē rei a plurimis religioſoꝝ fratrum ex eodem oleoquod verſum de aqua fuerat reſeruatumeſt: ita vt ad nos vſqꝫ miraculi huius indiciū perueniret. Et in hoc quidem fideieius ac meriti habebat̉ exemplum. Animi vero virtus quāta in eo fuerit: alio nihilominus vno ex eius geſtis oꝑe declarabitur. Is nāqꝫ cum inter cetera virtutūſuarum bona eſſet valde conſtantis animi: ⁊ iuſti rectiqꝫ indeclinabiliter tenax: qͥdam homūculi nequam male ſibi conſcijmetuentes ne criminū ſuoꝝ ſi arguerēturnō poſſent effugere vindictam: p̄ueniūtfactionibus: ⁊ circūuenire parāt eum cuius iudicium verebant̉. Concinnant igit̉oxiū cri-aduerſum eum infame ſatis ⁊ r

h 2