Eccleſiaſtice hiſtorie
men. Cōueniūt auditores: teſtes ex ſemetipſis ꝓducunt: qui ſub ſacramento iuramenti que obijciebant̉ ꝯfirmarent. quoꝝvnus teſtis ita: vt nō igni conſumeret̉ vera ſe dicere teſtabatur. alius ita: ne regiomorbo corrūperet̉. tertius ita: ne luminibus orbaretur. Et qͣꝫuis ne iuramentis qͥdem iſtis quiſqͣꝫ fidelium ⁊ deum timentium crederet: eo ꝙ vita Narciſſi ⁊ inſtitutio ac pudicicia ab omnibꝰ noſceret̉: ipſetamen eoꝝ que mota ſunt indignitateꝫ acmoleſtiam nō ferens: ſimul ⁊ ſecretam acphiloſophicā vitam ſemꝑ habere deſiderans: ſubterfugit eccleſie multitudinem:⁊ in deſertis locis atqꝫ agellis ſecretioribus deliteſcit annis qͣꝫplurimis. At nonille magnus diuine ꝓuidentie oculus qͥeſcit in longum: ſed in impios vltionemper ea ipſaqꝫ que ſibi in ꝑiurijs ſtatuerātmaledicta molitur. Primus nāqꝫ ille teſtis parua ignis ſcintilla noctis temporedomo ſua ſuccenſa: cum om̄i genere: om̄iqꝫ familia: flaminis vltricibus conflagrauit. Alius repente ab imis pedibus vſqꝫad ſummū capitis verticem morbo regioquo fuerat imprecatus repletur atqꝫ conſumit̉. Tertius autē prioꝝ exitum vidēs:⁊ oculum diuinū nō ſe latuiſſe perſpiciēsꝓrumpit in medium: ⁊ audientibus cunctis ſera penitentia vniuerſum concinnati ſceleris ordinem pandit. Tantis autemlachrymis īmanis cōmiſſi facinus deflet⁊ intantū die noctuqꝫ perdurat in fletibꝰ:vſqꝫ quo luminibus orbaretur. Hij igit̉figmenti ſui huiuſcemodi penas dederūt¶ De epiſcopis hieroſolymorum.Capl̓m. VIII.Arciſſus vero cum ita deſertūpetiſſet: ac locis ſemet ſecretioe. ribus abdidiſſet vt vbi naͣm degeret nullus agnoſceret: neceſſarium viſum eſt epiſcopis eccleſiarum vicinarumvt alium ꝓ ipſo ordinarent cui nomē eratDinus. Cuiqꝫ cum paruo temꝑe prefuiſſet eccleſie: ſuccedit Germanio: ⁊ Germanioni Gordius. Cum ecce ſubito velut rediuiuus: celoqꝫ redditus ex īprouiſo apparuit Narciſſus: ⁊ rurſus a fratribꝰ adp̄ſidendū rogaretur eccleſie. Multo em̄
vehementius erga eum amor oīm fueratincitatus: vel ꝓ eo ꝙ criminoſis innocēsceſſit: vel ꝙ ſecretam ⁊ philoſophicam vitam dilexit: ⁊ ꝙ in eo compleuit dn̄s dicens. Mihi vindictam: ego retribuamdicit dn̄s.¶ De Alexandro. ¶ Capl̓m. IX.Erum cum ip̄e iam ſenio feſſuspontificatus miniſterio ſufficere non poſſet: Alexandrū de qͦſuperius mēorauimus qui iam eſſet ep̄salterius loci: diuina diſpenſatio in adiutoriū Narciſſi ſenis euidentiſſimis reuelationibus euocauit. Is nāqꝫ Alexanderex gente capadocū vbi erat p̄clare vrbisepiſcopus: hieroſolymā adorandi ⁊ ſanctorum locoꝝ videndi gratia ꝓperauerat.Quem loci incole mentes eoꝝ inſtigantedeo: cum omni amore ⁊ officioſitate ſuſcipiūt: ac vi charitatis ⁊ dilectionis nexibꝰvinctum redire nō ſinūt domū. Oſtendebat̉ em̄ euidenter a dn̄o: nō ſolum ipſi beato viro Narciſſo: ſed ⁊ alijs plurimis ꝑreuelationes in plebe: vt ip̄m in loco ſancto ep̄m detinerent. Preterea quod ſupracetera omnia magis terrificum fuit. Eodie qͦ ingreſſurus vrbem Alexander nunciatus eſt ⁊ multitudo fratrū plurima extra portas in occurſum eiꝰ egreſſa eſt: voxcelitꝰ manifeſtiſſime oībꝰ audiētibꝰ facta ēdicens. Suſcipite ep̄m qͥ vobis a deo deſtinatus eſt. Cūqꝫ ex his omnibus euidēter apud cūctos fuiſſet dei diſpenſatio declarata: epiſcopi vrbiū vicinarū cōpertisoībus quibus de eo res geri dei iudiciodocebatur: reſidere inibi eum neceſſariocompulerunt. Ipſe ergo Alexander inepiſtolis ſuis ad Anthoninū ita ſcriptisque vſqꝫ ad p̄ſens ſeruātur apud nos: meminit Narciſſi tanqͣꝫ ſocij ⁊ conſortis inepiſcopatu. his ipſis verbis de eo ſcribens. Salutat vos Narciſſus qui anteme epiſcopatum huius eccleſie regere cepit: quiqꝫ mecū poſitus orationibus veſtris centuꝫ iam ⁊ ſedecim annos vite ſuegerit: qui ⁊ ipſe vos mecum pariter dep̄catur eſſe concordes. De his quidem talia. Apud Antiochiā vero defuncto Serapione epiſcopo: Aſclepiades loci illiſuſcepit ſedem: qui ⁊ ipſe vnus ex precla-