Eccleſiaſtice hiſtorie

quibꝰ ⁊ multi comp̄henſi in perſecutionepalmā martyrij ꝯſecuti ſunt.¶ Quāti ꝑ ip̄m docti martyres facti ſūt.Capl̓m. IIII.N his pͥmus erat Plutarchuside quo paulo ſuꝑius memorauimus. Quē cū vidiſſet ppl̓usad mortem duci: ⁊ aſſiſtere ei Origenē qͥhortatu ſuo ad magnanimitatē animoseius erigeret: velut mortis eius auctoreꝫdiſcerpere eum pene ⁊ interficere vulgusirruerat: niſi ⁊ tunc ope diuine ꝓuidentiee furentium manibꝰ fuiſſet ereptus. PoſtPlutrarchi martyriū ſecūdus ex Origenis diſcipulis martyr efficit̉ Serenus.Tertius ex eius nihilominus diſcipulisauditoribꝰ Eraclides martyrio coronat̉.Quartus Heros neophitus. Nam ſuꝑior Serenus adhuc cathecuminus conſummatus eſt. Quintus eiuſdem ſcholemartyr efficit̉ alius noīe Serenus: quipoſt multa ſupplicia ꝓ chriſto etiam capite plexus traditur. Sed ⁊ mulieres plurime in quibꝰ Eracla quedā cathecumīade qua ipſe in quodā loco ait: ꝙ ignis baptiſmū ꝯſecuta ſit.De Potamiana. ¶ Capl̓m. V.Ed ⁊ potamiana famoſiſſimafeminaꝝ ⁊ martyꝝ ⁊ ipſe eiꝰ carnifex baſilides. etem̄ in noſtramvſqꝫ memoriā ab incolis loci perennisvirtutū potamiane fama celebrat̉: ꝙ īmēſos ⁊ innumeros agones pͥmo ꝓ virginitate ⁊ pudicicia deſudauerit. deinde etiaꝫꝓ martyrio exquiſita atqꝫ inaudita tormēta ꝑtulerit: atqꝫ ad vltimū vna cū venerabili matre Marcella ignis ſupplicijs cōſūmata ſit. Tradunt igitur Aquilā (hͦ em̄erat tyrānici iudicis nomen) poſteaqͣꝫ crudelibꝰ eam ſupplicijs lacerauerit: ad vltimū ob iniuriā ⁊ nobilitatis eius ⁊ caſtitatis cōminatū eſſe potamiane ꝙ eā vel crudeliſſimis gladiatoribꝰ: vel impudiciſſimis lenōibꝰ traderet. At illa cū ab ea qͥdmallet: vel quid eligeret quereret̉: ꝓtuliſſeaduerſum tyrannū vocem liberam: queob ſuꝑſtitionē romani ritus ſacrilega videret̉: ⁊ ideo ſine mora in eam latam eſſeſnīam. Cūqꝫ Baſilides vnus ex his qͥbꝰ

implere ſpiculatoris officium mos eſt: ſuſceptam eam duceret ad ſuppliciū: ac multitudo impudicoꝝ pariter ⁊ īpioꝝ Potamiane verbis ⁊ iniurijs conaret̉ illudere: Baſilides abigere impudentius irruētes ac deturbare cepit hūanitatis ⁊ miſerationis obtentu. At illa religioſum virivotū erga ſe ⁊ ꝓpoſitū hūanitatis amplexa: certus eſto inquit ꝙ cū abiero ad dn̄mmeū ſine mora boni huius tibi remunerationē parabo. Poſt hec aūt verba ꝯſtanter ſuſcepit ſtatuta ſupplicia picis calidepaulatim ꝑ artus ac membra diffuſe. ⁊ hͦmodo beata virgo e terris migrauit ad celum. Non multis autē poſt diebus Baſilides cum inter collegas ſuos ob cauſaꝫquādam iuramentū poſceret̉: ait ſibi nōlicere om̄ino iurare ꝓ eo ꝙ eſſet chriſtianus: ⁊ hoc publice fatebat̉. Ioco eſtimatus eſt pͥmo dicere. tum deinde cū ꝯſtantius affirmaret: pertrahit̉ ad tribunal: vbicū perſeueraſſet in ꝯfeſſione vinculis traditur. Tum vero viſitantibus eū noſtris⁊ cauſam ſubite ac laudabilis huius permutationis inquirentibꝰ dixiſſe traditurꝙ potamiana poſt diem tertium martyrijſui nocte aſſiſtens coronam capiti ſuo impoſuerit: dicens dep̄catam ſe ꝓ ipſo dn̄m⁊ impetraſſe vt ẜm ꝙ ſcriptū eſt qui recipit martyrem: mercedem martyrij conſequetur. Quibus auditis: confeſtim fratres ſignum ei dn̄icum tradunt: ⁊ die poſtera ob dn̄i martyrium capite punit̉. Sꝫ⁊ alijs pluribus per illud tempus apudAlexandriam cum diſcipulis ſuis cum qͥbus verbo dei in Origenis ſchola operadederat potamiana: ſimile munus tradit̉p̄ſtitiſſe: aſſiſtens eis ꝑ viſum ⁊ coronasmartyrij impetratas a dn̄o deferenſ. Sꝫde his iſta ſufficiant.¶ De eo ꝙ Origenes ſe caſtrauit.¶ Capl̓m. VI.Gitur ꝑ idem tempus cum doIIcendi officio apud Alexandriam p̄eſſet Origenes: geſtum qͥdab eo traditur quod iuuenilis fortaſſe ⁊minus perfecti ſenſus videatur: ſed perfecte fidei ac nimie caſtitatis indiciū continens. Illud nāqꝫ quod ſcriptū eſt in euāgelio. quia ſūt eunuchi qui ſeipſos caſtra