Eccleſiaſtice hiſtorie

cōmentari. Hec dogmata impietatē docent. Hec dogmata ſancti illi p̄ſbyteri qͥante nos fuerūt nūqͣꝫ ꝓtulere: illi qͥ ⁊ apoſtolos viderāt: quos ⁊ tu noſti. Uidi enīte dū adhuc puer eſſem ī Aſia apud Policarpum: tunc qͥdem p̄clare agentem: dūadhuc eſſes intra palaciū: ⁊ ſtudentē placere Policarpo. Multo enī magis mihiillius tēporis rerū geſtaꝝ inheret memoria: qͣꝫ p̄ſentis. qꝛ hec que a pueris diſcimus cum aīa ip̄a coaleſcunt ⁊ adherēt eiUnde etiā locum ip̄m tibi dicere poſſū:in quo ſedens diſputabat beatꝰ Policarpus ⁊ inceſſum illius: ⁊ vultum: ac totiꝰvite modū: ⁊ ip̄ius qͦꝫ corporis habituꝫ.Sed ⁊ diſputationes quas habebat adpopulū: ⁊ ꝯuerſationē que fuerat ei cumIohāne: quō narrare ſolitꝰ erat: vel ceterorū qͥ ip̄m dn̄m viderant: ⁊ quō recordabatur oīa ac recenſebat verba que ſūt dicta a dn̄o ab illis audierat: ⁊ de v̓tutibuseius ac doctrina. Et tn̄ omnia hec cū ſcripturis ꝯſona ꝓferebat. q̄ tūc ego pro miſericordia dei quaꝫ mihi donare dignatꝰeſt: attentius ⁊ ſtudioſius audiens deſcribebā: nō in cartis ſed in corde meo. queqꝫ per gratiā dei fideliter cuſtodio: et mecum ip̄e ſine intermiſſione quodāmodorumino. Deuꝫ ergo teſtor: ⁊ in conſpectuip̄iꝰ tibi affirmo: qꝛ ſi qͥd tale audiſſet beatus ⁊ apl̓icꝰ vir Policarpus: exclamaſſet ſtatim: et aures ſuas obturaſſet: ac ſic̄moris erat ei dixiſſet. deꝰ bone in que tēpora me reſeruaſti vt hec audiam. Nōneetiam ip̄m continuo locum fugiſſet: in qͦſedens vel ſtans huiuſcemodi verba audiſſet. Sed et ex epl̓is eius quas ſcripſitvel ad vicinas eccl̓ias: vel ad aliquos exfratribꝰ: cōmonēs ⁊ confirmās eos ⁊ cōhortās ad fidē: poteſt ſentētia eiꝰ euidēteragnoſci. Hec Hyreneꝰ.¶ Ꝙrome Apollonius martyriū paſſus eſt. ¶ Capl̓m. XXI.Eru ea tēpeſtate Cōmodo roEv I mani regni apicem gubernāte:pax eccl̓ijs ꝑ oēm terraꝫ ꝓpagabatur: ⁊ ſermo dn̄i ex omni genere hoīmad agnitionē ⁊ pietatē dei ſūmi aīas congregabat. Deniqꝫ et in vrbe roma ml̓tosex illis illuſtribꝰ ⁊ p̄diuitibꝰ viris: cum li

beris ⁊ ꝯiugibus ac ꝓpinquis atqꝫ omnipariter familia ſociauit ad fideꝫ. Sꝫ hocnon equis oculis ille antiquꝰ humane ſalutis hoſtis aſpexit. Cōtinuo deniqꝫ aggredit̉ varijs nr̄os machinis impugnare. pͥmo in vrbe roma huius Apollonijmartyris defenſioneꝫ fidei: apud grecospaſſionis eius hiſtoriā cognoui: ſatis elegāter concionaſſe de ſuꝑſticioſa prauitate hoīm. Apolloniū quendā virū in fidenoſtra ⁊ ī omnibꝰ philoſophie eruditiōibus illuſtrē: ad iudiciū ꝑtrahit: accuſatore ei ſuſcitato quodam infeliciſſimo ⁊ deſperate ſalutis hoīe. Quiqꝫ qm̄ lex q̄ oblatos puniri iuſſerat chriſtianos: in delatorem prius animaduertēduꝫ cenſebat aPerhēnio iudice: vt eiꝰ crura cōminuerētur ſententiā primus excepit. Tū deindeexhortatur beatus Apollonius martyrvti defenſionem ꝓ fide ſua quā audienteſenatu atqꝫ om̄i populo luculēter ⁊ ſplēdide habuerat ederet ſcriptam. Et poſthec: ẜm ſenatuſconſultum capite plexuseſt. Ita nāqꝫ a prioribꝰ lex iniquiſſime ꝓmulgata cenſebat.¶ Qui tūc ep̄i nobiles habebant̉¶ Capl̓m. XXII.Gitur ſub eiuſdeꝫ Cōmodi pͥnIIcipatu Eleutherio ī vrbe romatredecim annis ſacerdotio functo Uictor ſuccedit. Sꝫ ⁊ Iuliano apd̓Alexandriā poſt decem annos defunctoDemetriꝰ ſubſtituitur. Apd̓ Antiochiāqͦꝫ octauus ab apl̓is ep̄s conſtituit̉ Serapion: de quo ⁊ in ſuꝑioribꝰ memorauimus. Tūc apud ceſareā paleſtine Theophilus ⁊ Narciſſus ī hieroſolimis eccleſias ꝓcurabāt. apud Corinthum ꝟo Bacilus. et apud epheſum Policrates nobiles in ep̄is habebant̉. Sed et multi inalijs locis referunt̉ ꝑ idem tēpus egregijſacerdotes. Nos tamē eorū facimus mētionē: quoꝝ fidem ⁊ ſcientiā exꝓprij oꝑisindicijs poſſumꝰ habere compertā.¶ De paſche queſtione.Capl̓m. XXIII.Uibus ea tēpeſtate eccleſijs p̄ſidentibꝰ in ꝓuincijs Iſie q̄ſtionon minima exoritur: velut ex