Liber

intentiones noſtras: ⁊ exuant ſe ab his ſiputant ſe horū poſſe effugere cōſcientiā.Iteꝫ poſt pauca de ip̄is ꝓphetis iſta ſubiungit. Ꝙ ſi negant ſe ꝓphete ipſoruꝫ munera accepiſſe: ſtatuūt hoc vt ſi conuictifuerint ꝓphetas ſe eſſe vltra nō ſimulent.⁊ mille deferā ꝓbamenta. Uerūtamē neceſſarium puto etiā reliquos horū ꝓphetarum fructus ꝓbari. Dicite mihi vos oꝓphetiſſe: vultus ꝓphetantis candoribꝰ etruboribꝰ aliqn̄ fucat̉? prophetiſſa ſtibijstingitur? ꝓphetiſſa ornamentis vtitur etornatibꝰ delectat̉? deinde ꝓpheta ad tabulam ⁊ ad teſſeras ludit? ꝓpheta pecuniamſuā ad vſuras dat Dicant ſi licet hoc facere ꝓphetꝭ? ego autē vniuerſa hec eis ꝓbabo. Hec ⁊ multa alia ideꝫ Apollinusad cōfutandos eos ſatis ꝓbabiliter ⁊ cōſtanter intexuit. deſignans etiam hoc qd̓qͣdrageſimus iſte quo hec ſcribebat ageretur annus. ex quo Montanꝰ falſe huiꝰvaticinatiōis initiū dederat. Refert etiaꝫde quodā Zotico: ꝙ apud pepuzā cum ꝓphetare ſe Maximilla ſimularet: repeteingreſſus cepit imꝑare ſpiritui qui ī ipſaloquebat̉: ita vt eum penitus cohiberet:ſed obſtiterūt hi qui eis adulabāt̉. Meminit autē ⁊ Tharſe cuiuſdā martyris: qͥquaſi ex traditione priorū ſe accepiſſe aſſeruerit: ſaluatorē p̄cepiſſe apl̓is ſuis: vtne ante duodecimū ānū ab hieroſolimisdiſcederēt. Refert p̄terea ⁊ apud epheſuꝫmortuos a Iohanne ſuſcitatos ⁊ alia qͣꝫplurima: ex qͥbꝰ oībꝰ vehementer ſupradicta hereſis ꝯfutat̉. Hec Apolloniꝰ.¶ Serapionis de ſecta Catafrigaꝝ.¶ Cqpim ꝓe PeL̓.Erapion aūt qͥ poſt Maximinū ep̄s apud Antiochiā fuit: īepl̓a ſua quā ad Caricū ⁊ Pōticum ſcribit. de hac ipſa hereſi poſt aliquāta hec dicit. Ut aūt etiaꝫ hoc ſciatisꝙ iſta q̄ nunc noua ꝓphetia: vel potius execratio noua ꝓceſſit: ab om̄i fraternitateque in vniuerſo mundo eſt reſpuit̉ ⁊ refutatur: trāſmiſi vobis claudij Apollinarꝭhierapolitani Aſie ꝓuincie ep̄i litteras:quibus de his plenius inſtruamini. Inhac aūt ip̄a Serapionis epl̓a: etiam ſub

ſcriptiones quorundaꝫ ep̄oꝝ ⁊ martyrūcōtinentur. Ex quibus vnus hoc modoſubſcribit. Elius Cyrinus martyr: optovos bene valere. aliꝰ qͦꝫ hoc modo. Aurelius. publius. iulius. adybeltho. colomatarcie epiſcopꝰ. Uiuit deꝰ in celis. qꝛbeatus Sotas qͥ eſt in Anchialo voluitdemonē priſcille eijcere: ſꝫ adulatores eiꝰnō ꝑmiſerunt. Sꝫ ⁊ multoꝝ ſimul ep̄oꝝeadē declarantiū ſubſcriptiones ſupradictis lr̄is inherebāt. Uerum de his ſatisdictum.¶ Que Hyreneꝰ ꝯtra hereticos apud vrbem romam diſceptauit.Capl̓m. X℟.Er idē tp̄s in vrbe roma diuerſis nihilominꝰ nouitatibꝰ ꝑ nōpnullos regula traditiōis eccl̓iaſtice vexabat̉. ꝓ qͥbus Hyreneꝰ ad diuerſos ſcripta p̄rogauit. Extat igit̉ vnus eiꝰlibellus qͥ ſuꝑſcribit̉ ad Blaſtum de ſciſmate. alius ad Florinū de monarchia: ⁊ꝙ nō ſit deꝰ maloꝝ creator. Hoc enim ſupradictꝰ vir videbat̉ aſſerere: qͥ tn̄ poſteain errores deuolutꝰ eſt Ualentini. Scribit autē idem Hyreneꝰ ⁊ de Ogloādē librum in qͦ ſignificat ꝯſecutū ſe eſſe qͦſdaꝫex ſucceſſoribꝰ apl̓oꝝ. Cuiꝰ libelli ſubſcriptionē ſatis elegāter affixam his inſerere dignū duxi. Adiuro te inqͥt qͥ tranſſcripſeris librū hunc ꝑ dn̄m nr̄m ieſum chriſtum ⁊ aduentū eiꝰ in gl̓ia: cū veniet iudicare viuos ⁊ mortuos: vt ꝯferas hec queſcribis ⁊ emendes diligēter ad exemplaria: de qͥbꝰ tranſſcripſerꝭ ad finem. ⁊ vt ſacramētū adiurationis huiꝰ ſil̓iter trāſſcribas ⁊ inſeras his que trāſſcripſiſti. Hocaūt vtiliter ab illo dicta inſerere oꝑi nr̄oneceſſariū credidi. qͦ ꝑ hoc diligens efficiatur oīs qͥ hoc vel legere vel deſcriberedignū duxerit: ſciens exemplū diligentiea ſanctis viris ⁊ illuſtribꝰ traditū. Uerūin his q̄ ad Florinū ſcripſiſſe Hyreneuꝫſupradiximꝰ: facit Policarpi mentioneꝫ:cum qͦ ſe etiā ꝯuerſatū eſſe deſignat ꝑ hecverba. Hec inqͥt dogmata Florine: q̄ aſſeris cōfidenter dico. qꝛ nō ſūt ſane ſentētie. Hec dogmata nō ſūt ꝯſona eccl̓iaſtice fidei. Hec dogmata: ne illi qͥdē qͥ de eocleſia pulſi ſunt heretici: potuerunt aliqn̄

g 3