ILiber
ſanctꝭ ⁊ beatis. qͦꝝ ab alio apud Achaiāab alio apud Syriā: ab alio ꝟo in oriēte⁊ maxime apud paleſtinā: inſtitutus ſumex hebreoꝝ origine veniente. Ad vltimūautē in egypto magiſterio vſus ſum: viriv̓tutis ⁊ ſcientie merito oībus p̄ferendi.poſt quē velut theſauro in abſcōditis reperto aliud querere vltra ceſſaui. Et illiqͥdem diuine doctrine veritatē: mihi queſibi ab ip̄is ſtatim pͥmis auctoribꝰ Petro⁊ Iacobo ac Iohanne ⁊ Paulo ſanctisapl̓is tradita fuerat: tanqͣꝫ patres filio cōmendarūt. Sꝫ pauci patribꝰ ſimiles filijTamen deo fauēte ꝑ ip̄os in nobis apoſtolici germinis plātata ſunt ſemina.¶ De ep̄is Hieroſolimorum.¶ CCapl̓m. XII.Er idem tēpus eccl̓ie hieroſolimorū Narciſſus preerat. qͥ fapme merito nr̄is adhuc temporibus celebrat̉. quintādecimaꝫ poſt eos qͥex circūciſione fuerāt ſucceſſionē vſqꝫ adtempora Adriane obſidionis adducensPrimū nanqꝫ inibi ex gentibꝰ ep̄m fuiſſeindicauimꝰ Marcū. poſt quē Caſſianū:inde Publiū. poſt hunc Maximū. ⁊ ſicIulianū. poſt quē Gaiū. ⁊ iteꝝ aliū Iulianū. Capitonē quoqꝫ ⁊ Ualentē. IndeDolicianū. poſt quē triceſimuꝫ ab apl̓isNarciſſum.¶ De Rodone ⁊ Marcionis ſecta.¶ Capl̓m. XIII.Erum ea tēpeſtate Rodo quiv Adam ex Aſia ꝓuincia oriūdus:vt ip̄e ſcribit: in vrbe roma eruditus refert a Taciano (cuiꝰ in ſuꝑioribꝰīter ceteros ſcriptores meminimꝰ) librosqͣꝫplurimos ⁊ maxime ꝯtra Marcionishereſim ſcripſit. quaꝫ aſſerit idē Tacianꝰin diuerſas ſciſſam eſſe ſententiā. Sed ⁊qͥ ⁊ ob quam cauſam ex eadeꝫ hereſi ſciſſiſint: ipſe ꝑ hec ꝟba deſignat. ꝓpterea inqͥtetiā inter ſemetip̄os diſcordant: qꝛ id affirmare cupiunt qd̓ non poteſt ſtare. Exeoꝝ nāqꝫ grege eſt Appelles: qͥ abſtinētie⁊ ſenectutis progatiue vſus: vnum qͥdeꝫoīm fatetur eſſe initiū. ꝓphetas tn̄ contrario ſpū aſſerit inſpiratos: ſequēs ꝑſuaſionem ꝟ̓ginis cuiuſdam acte ſpū demonis
noīe Filumine. Alij autē: ſicut ip̄e nautaMarcion: duo eſſe pͥncipia ītroducunt.ē quibus eſt ⁊ Potitꝰ ⁊ Baſilicus. Qui ⁊ip̄i ſecuti ſūt qͥdem Ponticū lupū. ſꝫ noninueniētes exituꝫ rerū: ſicut ne ille qͥdem:ad ea q̄ putarūt eſſe faciliora ꝯuerſi ſunt:⁊ duo pͥncipia introduxerunt abſqꝫ vllishoc ꝓbationibꝰ ꝯfirmantes. Alij quoqꝫex eiſdem rurſus in deteriꝰ deuoluti ſunt:nō ſolū duo ſed tria pͥncipia ⁊ tres naturas ꝯfirmātes. Quoꝝ princeps ⁊ auctoreſt Sirenus ſicut ip̄i defenſores dogmatis huiꝰ dicūt. Sed ⁊ ip̄e de ſe ſcribit: vtcōgreſſus ſit cū Appelle. ita referēs. Nā⁊ ſenex Appelles habuit nobiſcū ſermonem: ⁊ ml̓ta male docere ꝯuictus ē. Un̄⁊ aſſerebat non oꝑtere oīno fidei diſcutirōnem: ſꝫ vnūquēqꝫ debere in eo qd̓ credidit ꝑmanere. Salutē nāqꝫ eſſe his quiin crucifixū ſperāt: tantū vt in bonis operibus īueniant̉. manifeſte tn̄ decernebatde deo ſicut p̄diximꝰ vnū eſſe pͥncipiū vt⁊ nos dicimꝰ. Et inde exponēs eius oēmſententiā: introducit etiā ip̄e ſuum ſenſū.Dicebā aūt inqͥt ad eū: vnde tn̄ inqͥt oſtēdimus vniꝰ principij rōnem: aut quō hecaſſerant̉ ediſſere. Tum ille ꝓphetie qͥdemaiebat ſemetip̄as coarguūt. qꝛ nihil omnino ꝯtinēt veritatis: ex eo ꝙ inter ſe inuicem diſcordāt ⁊ vtiqꝫ falſe ſunt q̄ ſibimetip̄is aduerſant̉. Quō aūt ſit vnum principiū: ſe qͥdeꝫ ſcire denegabat: ita tn̄ ſibi videri. Cunqꝫ adiuraret̉ a me: vt qd̓ verū ēdiceret: ſacramēto confirmauit ſe neſcirequō vnus ſit vnigenitꝰ deꝰ: ſꝫ tātūmodocredere. Tū ergo deriſū plane eū ⁊ notatum habui: qͥ ſe doctorē ꝓfiteret̉ eoruꝫ q̄ſe ignorare fateret̉. In eodē qͦꝫ oꝑe refert̉Caliſtion qͥdam in vrbe roma diſcipul̓extitiſſe Taciani: qͥ ſcribit cōpoſituꝫ eſſea Taciano ꝓpoſitionū ⁊ queſtionū librūin quo om̄ia q̄ obſcura ſūt et difficilia inſcripturꝭ diuinis abſoluat. Sed idē Rodo in cōmentarijs ſuis ꝓpoſitiones eiusꝓlaturū ſe ⁊ ꝯfutaturū ꝓmittit. Eſt auteꝫeiuſdem ⁊ in exameron cōmentariꝰ. in qͦrefert ꝙ appelles qͣꝫplurima aduerſum legem Moyſi cōſcripſerit impia. ⁊ aduerſum totaꝫ legē blaſphemias ꝓtulerit: voces coarguens vt ſibi videret̉: ⁊ deſtruēs
S