Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

ILiber

ſanctꝭ beatis. qͦꝝ ab alio apud Achaiāab alio apud Syriā: ab alio ꝟo in oriēte maxime apud paleſtinā: inſtitutus ſumex hebreoꝝ origine veniente. Ad vltimūautē in egypto magiſterio vſus ſum: viriv̓tutis ſcientie merito oībus p̄ferendi.poſt quē velut theſauro in abſcōditis reperto aliud querere vltra ceſſaui. Et illiqͥdem diuine doctrine veritatē: mihi queſibi ab ip̄is ſtatim pͥmis auctoribꝰ Petro Iacobo ac Iohanne Paulo ſanctisapl̓is tradita fuerat: tanqͣꝫ patres filiomendarūt. Sꝫ pauci patribꝰ ſimiles filijTamen deo fauēte ip̄os in nobis apoſtolici germinis plātata ſunt ſemina. De ep̄is Hieroſolimorum. CCapl̓m. XII.Er idem tēpus eccl̓ie hieroſolimorū Narciſſus preerat. fapme merito nr̄is adhuc temporibus celebrat̉. quintādecimaꝫ poſt eosex circūciſione fuerāt ſucceſſionē vſqꝫ adtempora Adriane obſidionis adducensPrimū nanqꝫ inibi ex gentibꝰ ep̄m fuiſſeindicauimꝰ Marcū. poſt quē Caſſianū:inde Publiū. poſt hunc Maximū. ſicIulianū. poſt quē Gaiū. iteꝝ aliū Iulianū. Capitonē quoqꝫ Ualentē. IndeDolicianū. poſt quē triceſimuꝫ ab apl̓isNarciſſum. De Rodone Marcionis ſecta. Capl̓m. XIII.Erum ea tēpeſtate Rodo quiv Adam ex Aſia ꝓuincia oriūdus:vt ip̄e ſcribit: in vrbe roma eruditus refert a Taciano (cuiꝰ in ſuꝑioribꝰīter ceteros ſcriptores meminimꝰ) librosqͣꝫplurimos maxime ꝯtra Marcionishereſim ſcripſit. quaꝫ aſſerit idē Tacianꝰin diuerſas ſciſſam eſſe ſententiā. Sed ob quam cauſam ex eadeꝫ hereſi ſciſſiſint: ipſe hec ꝟba deſignat. ꝓpterea inqͥtetiā inter ſemetip̄os diſcordant: qꝛ id affirmare cupiunt qd̓ non poteſt ſtare. Exeoꝝ nāqꝫ grege eſt Appelles: abſtinētie ſenectutis progatiue vſus: vnum qͥdeꝫoīm fatetur eſſe initiū. ꝓphetas tn̄ contrario ſpū aſſerit inſpiratos: ſequēs ꝑſuaſionem ꝟ̓ginis cuiuſdam acte ſpū demonis

noīe Filumine. Alij autē: ſicut ip̄e nautaMarcion: duo eſſe pͥncipia ītroducunt.ē quibus eſt Potitꝰ Baſilicus. Quiip̄i ſecuti ſūt qͥdem Ponticū lupū. ſꝫ noninueniētes exituꝫ rerū: ſicut ne ille qͥdem:ad ea putarūt eſſe faciliora ꝯuerſi ſunt: duo pͥncipia introduxerunt abſqꝫ vllishoc ꝓbationibꝰ ꝯfirmantes. Alij quoqꝫex eiſdem rurſus in deteriꝰ deuoluti ſunt: ſolū duo ſed tria pͥncipia tres naturas ꝯfirmātes. Quoꝝ princeps auctoreſt Sirenus ſicut ip̄i defenſores dogmatis huiꝰ dicūt. Sed ip̄e de ſe ſcribit: vtcōgreſſus ſit Appelle. ita referēs. ſenex Appelles habuit nobiſcū ſermonem: ml̓ta male docere ꝯuictus ē. Un̄ aſſerebat non oꝑtere oīno fidei diſcutirōnem: ſꝫ vnūquēqꝫ debere in eo qd̓ credidit ꝑmanere. Salutē nāqꝫ eſſe his quiin crucifixū ſperāt: tantū vt in bonis operibus īueniant̉. manifeſte tn̄ decernebatde deo ſicut p̄diximꝰ vnū eſſe pͥncipiū vt nos dicimꝰ. Et inde exponēs eius oēmſententiā: introducit etiā ip̄e ſuum ſenſū.Dicebā aūt inqͥt ad: vnde tn̄ inqͥt oſtēdimus vniꝰ principij rōnem: aut quō hecaſſerant̉ ediſſere. Tum ille ꝓphetie qͥdemaiebat ſemetip̄as coarguūt. qꝛ nihil omnino ꝯtinēt veritatis: ex eo inter ſe inuicem diſcordāt vtiqꝫ falſe ſunt ſibimetip̄is aduerſant̉. Quō aūt ſit vnum principiū: ſe qͥdeꝫ ſcire denegabat: ita tn̄ ſibi videri. Cunqꝫ adiuraret̉ a me: vt qd̓ verū ēdiceret: ſacramēto confirmauit ſe neſcirequō vnus ſit vnigenitꝰ deꝰ: ſꝫ tātūmodocredere. ergo deriſū plane notatum habui: ſe doctorē ꝓfiteret̉ eoruꝫſe ignorare fateret̉. In eodē qͦꝫ oꝑe refert̉Caliſtion qͥdam in vrbe roma diſcipul̓extitiſſe Taciani: ſcribit cōpoſituꝫ eſſea Taciano ꝓpoſitionū queſtionū librūin quo om̄ia obſcura ſūt et difficilia inſcripturꝭ diuinis abſoluat. Sed idē Rodo in cōmentarijs ſuis ꝓpoſitiones eiusꝓlaturū ſe ꝯfutaturū ꝓmittit. Eſt auteꝫeiuſdem in exameron cōmentariꝰ. inrefert appelles qͣꝫplurima aduerſum legem Moyſi cōſcripſerit impia. aduerſum totaꝫ legē blaſphemias ꝓtulerit: voces coarguens vt ſibi videret̉: deſtruēs

S