Eccleſiaſtice hyſtorie
quā apud Alexādriā ex oīm veteꝝ grecorū voluminibꝰ cōſtruebat: maiorē gl̓iamq̄rere: petijt etiā ab hieroſolimitis vt hebreas eoꝝ etiā ſcpͥturas ī grecā līguā īterpretatas acciperent. At illi (ſubiecti qͥppeerāt macedonibꝰ) electos ⁊ ī ſcripturis ſāctis eruditiſſimos: atqꝫ in vtraqꝫ linguaꝑitiſſimos viros ſeptuaginta p̄ſbyterosmiſerūt ad Tholomeū: in qͦ tn̄ dei voluntas ⁊ ꝯſilium gerebat̉. Tū ille ſinguloruꝫvolens acciꝑe documēta: ⁊ verens ne forte ꝑ interp̄tationē occultarēt inſertā diuinis volumībꝰ veritatē: ſingulos a ſe inuicem ſeꝑat: ⁊ eadē ſeorſū poſitos interp̄tari iubet: eūqꝫ ordinē interp̄tādi in ſingulis qͥbuſqꝫ volumībꝰ obſeruari: quoſqꝫrurſū ſe corā in vnū oēs reuocari: ⁊ cōferre ad inuicē q̄ ſinguli interp̄tati fuerāt facit. Et tūc deꝰ vere glorificat̉: et ſcripturaſancta ꝙ vere diuina eſſet agnoſcit̉. Oēsenī eadē ijſdem ꝟbis: ijſdemqꝫ nomībꝰ acſentētijs ſcripſerāt: ab initio vſqꝫ ad finē:ita vt ⁊ ip̄i qͥ aderāt gētiles agnoſcerent:qꝛ dei nutu ſcripture tūc interp̄tate ſunt.Et nihil mirū ſi diuina ꝓuidentia hec itafieri ꝓcurauit: cuꝫ ⁊ in ea captiuitate queppl̓o acciderat ſub Nabuchodonoſor rege: corruptis ſcripturis: cum poſt ſeptuaginta ānos iudei ad patriā ſuā redirēt intēporibꝰ artarxerſis perſaꝝ regis: inſpirauerit deꝰ Heſdrā ſacerdotē ex tribu Leuivt oīa priorū ꝓphetaꝝ volumīa ac v̓ba repararet: ⁊ reſtitueret ppl̓o legē q̄ ꝑ Moyſen fuerat data. Hec Hyreneus.¶ Enumeratio ſub Cōmodo ſacerdotū.Capl̓m. IX.Bitur decē ⁊ nouem ānis Anthoninꝰ cuꝫ imperio ꝑduraſſet:poſt exceſſū ſui pͥncipatū Cōmodo dereliqͥt. Huiꝰ pͥmo imperij annoIulianꝰ apud Alexādriā ſacerdotium ſuſcepit: Agrippino exactis duodecim annis in ep̄atu defūcto.¶ De Pantheno philoſopho.Capl̓m. X.Um ꝑ idem tp̄s ſchole eccleſiaſtice: ⁊ doctoris officio preeſſetvir ī om̄i eruditione nobiliſſimus Panthenus. ex qͦ apud eos ꝯſuetu-
do antiqͥtus tradita vſqꝫ in hodiernū ꝑmanet: diuinaꝝ ſcripturaꝝ doctores inibi ſchole eccleſiaſtice haberi: viros dūtaxat in ſciētia ⁊ in eruditiōe ꝓbatiſſimos.Huiꝰ ergo officij velut auctor qͥdā ⁊ dux(vir de qͣ ſupra diximꝰ) ſatis illuſtris habebat̉. quippe qͥ etiā in philoſophis priꝰqui ſtoici appellātur nobiliter claruiſſet.Cuiꝰ tātū ſtudij erga v̓bū dei ⁊ tātū amoris fuiſſe tradit̉: vt etiā ad p̄dicandū xp̄ieuangelium oībꝰ gentibꝰ q̄ in oriētis vltimis ſeceſſibꝰ recōdunt̉: fidei ⁊ deuotiōiscalore ꝓfectꝰ ſit: ⁊ vſqꝫ ad indiā citeriorē:verbū dei p̄dicādo ꝑuenerit. Erāt enimadhuc in illis tēporibꝰ ⁊ euangeliſte nonnulli: qͥ ad imitationeꝫ ſanctoꝝ apl̓oꝝ indiuerſis orbis ꝑtibꝰ circūeuntes ꝑ gr̄amdei ⁊ animi ſui v̓tutē: verbū dei ⁊ fidē xp̄iignorātibꝰ qͥbuſqꝫ gentibꝰ inferebāt. Inqͥbꝰ p̄cipuꝰ ⁊ illuſtris Pāthenꝰ habebat̉.Quē ferūt cū ad indos ꝑueniſſet: repꝑiſſe ꝙ Bartholomeꝰ apl̓s apd̓ eos fidei ſemina pͥma ꝯdiderit: ⁊ Matthei euangeliū hebreis ſcriptuꝫ lr̄is dereliquerit. qd̓ꝑ idē tp̄s ſupradictꝰ Panthenus inibi repertum detulerit. Sꝫ ⁊ in multis p̄tereaalijs doctrīe eccl̓iaſtice ſtudijs apd̓ Alexandriā clarā ſatis ꝓpriā ⁊ nobilē vitam:optimo ⁊ admirabili fine ꝯcluſit: tā viuavoce diſcipulos inſtruēs qͣꝫ ⁊ libroꝝ monimētis etiaꝫ poſteris theſauros ſcientiederelinquens.¶ De Clemente Alexandrino.¶ Capl̓m. XIN huiꝰ diuinarū eruditionumſcholis qͣꝫ maxīe effloruit apudAlexandriā Clemēs: eodē vocabulo qͦ ⁊ ille in vrbe roma: apl̓oꝝ ⁊ ſucceſſor ⁊ diſcipulꝰ vocitatꝰ. Deniqꝫ ip̄e hicClemens. in ſeptimo diſpoſitionū libro:Pantheni tāqͣꝫ magiſtri et p̄ceptoris ſuimentionē facit. Sꝫ ⁊ in primo libro ſtramatū: hūc eundē deſignat: in eo loco vbienumerat ꝙ plures apl̓ice p̄dicatōis repperit viros. hec dicēs. Mihi qͥdē cōmentarij huiꝰ oꝑis nō ad oſtentationē ſcribūtur: ſed ad cōmemorationeꝫ ſenecte: ⁊ adobliuionis remediū: qͦ ſcꝫ in his ſit mihiadumbratio q̄daꝫ rerū magnificaꝝ diuinorumqꝫ verboꝝ: q̄ audire merui a viris