Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

LiberIIII

nere penas his pudiciciā ī vita ſua iuſticiāqꝫ ꝯtēpſerint. Sꝫ ille ī eadē obſcenitate ꝑſiſtēs actibꝰ ſuis alienā a ſe faciebat vxorē. Quippe cum nefas muliereſtimaret ī eiꝰ mariti ꝯtubernio ꝑmanere nature lege cōtēpta nouas vias libidinis exqͥrebat. Statuit igit̉ iura repudiare ꝯiugij. Sꝫ ꝓpinqͥs interueniētibꝰ demariti emēdatiōe pollicētibꝰ: cōpulſa eſtin eiꝰ rurſum ꝯſortio reſidere. Ueruꝫ illepoſt hec Alexandriā ꝓfectꝰ: turpiꝰ agere atqꝫ inceſte vite maiora nunciaret̉ augmēta q̄ſiſſe: mulier ne vltra in cōiūctioneeiꝰ manēs ꝑticeps inceſti hoīs haberet̉:libello ei repudij dato diſcedit. Tum illeegregiꝰ maritꝰ quē gaudere oꝑtuerat intatū vxoris ſue caſtitas ꝓfeciſſet: vt ſo nihil turpe cōmittere: ſꝫ ne mariti qͥdēpatiēter ferre turpitudinē poſſet a emēdationem refutante caſtimonie amorediſceſſerit: nouo crimīs genere caſtitateaccuſat vxorē. xp̄iana inqͥt eſt. Et illa qͥdēlibellū tibi obtulit imꝑator: vt pͥmo permitteret̉ rem familiarē ordinare. deinde reſpōderet obiectꝭ. qd̓ et indulſiſti.Uerū maritꝰ mulierē poſſet arguere: in Tholomei cuiuſdā exicium magiſter mulieris ī xp̄iana religione fuerat: tali arte ꝯuerſus ē. Amicū habebat Centurionē quēdā. huic ꝑſuadet vt ꝑcontaret̉ aTholomeo ſi xp̄ianꝰ eēt. Hoc tātū Tholomeꝰ tāqͣꝫ amator veritatꝭ: nequaqͣꝫ gloriā ſue ꝓfeſſionis occultās: ꝑcōtanti chriſtianū ſe eſſe ꝯfeſſus ē. Hūc ꝯtinuo Centurio ī vincula cōiecit. et multo tꝑe ſqualore carceris maceratū ad vltimū Urbicio iudici obtulit. A ſil̓i modo ſoluꝫīterrogatꝰ ē Tholomeꝰ: ſi xp̄ianꝰ eēt. Quirurſū tāti boni ſibi ꝯſcius diuinā religio p̄tulit: xp̄i magiſterio ac totiꝰ boniinſtitutionibꝰ publica ꝯfeſſione teſtatꝰ ē.Qui enī negat qd̓ eſt: ſine dubio culpabile iudicat eſſe qd̓ negat. Continuo igiturpoſt ꝯfeſſionē ab Urbicio duci iubet̉ admortē. Luciꝰ aūt qͥdaꝫ xp̄ianꝰ vir vidēstemere datā ſententiā: ait ad Urbicium.Quid q̄ſo cauſe ē neqꝫ adulterum: neqꝫcorruptorē: aut homicidā vel latronē raptorēqꝫ: aut alteriꝰ cuiuſlibet facinoris reum: ſꝫ tantū noīe xp̄iani: ſe vocabu

lo ꝯfeſſus ē nuncupari ad mortē duci hominē p̄cepiſti? ſūt hec digna pio imperatori: nec ſapiētiſſimo puero filio eiꝰ:neqꝫ ſacro ſenatui agis o vrbici. At illenihil aliud inqͥrens ait ad Luciū. Uideris mihi tu xp̄ianꝰ eſſe. Cūqꝫ Lucius reſpōdiſſet: plane ſū: etiā ip̄m Urbiciusduci ꝑiter iuſſit ad mortē. Ille gr̄as inqͥtago me neqͥſſimis dn̄is abſolutum adbonū optimū pr̄eꝫ regē oīꝫ deū remittis Sꝫ tertiꝰ qͥdā pari lib̓tate vſus:pari qͦꝫ ſnīa punitus ē. Poſt hec illa Iuſtinus ānexuit ex ordine paulo ante retulimꝰ. Id ē ego inqͥt ſpero me ab aliqͦhorum qͥbꝰ veritate obſtiti inſidias eſſepaſſurū. Et cetera.Que Iuſtini ſcripta ad nos vſqꝫ ꝑuenerūt. Capl̓m. XVIIILurima aūt ſcripta nob̓ hic virpſtudioꝝ monimenta dereliqͥt:Ibus erudite eiꝰ aīe ac diuinisdedite diſciplinis indicia colligamus. īqͥbꝰ emolimēti plurimuꝫ īuenire poſſunthi amorē doctrine ſciētie gerunt. Extat igit̉ eiꝰ liber hic de ſuꝑius memorauimꝰ ad Antoninū dicebat̉ Piꝰ filiūeiꝰ: ac ſenatū: nr̄a religione cōſcriptus.Sꝫ ſcd̓s nihilominꝰ defenſionē noſtrefidei ꝯtinens. quē ſcribit ad ſucceſſorē ſupradicti pͥncipis Antoninū verū: cuiꝰ tepora nūc cepimꝰ explicare. Sꝫ alius liber ē aduerſuꝫ paganos. in de ſingulisvel nr̄is vel grecoꝝ philoſophis ꝯferēs.diſputationē latiſſimā ꝯſcripſit. Ibi etiāde natura demonū diſſerit ꝗͥdā. his inſerere longū eſt. Sꝫ aliꝰ liber ē aduerſūpaganos. ſuꝑſcribit̉ cōfutatio. Eſt aliꝰeiuſdē monarchica. quē ſolū de nr̄is libris: ſꝫ de grecoꝝ volumībꝰ texuit. Eſt aliꝰ ſuꝑſcribit̉ pſaltes. Et alius velutī ſubnotationis de aīa. in quo diuerſas q̄ſtiones inſeruit: ex his que apd̓ grecorum philoſophos agitant̉. quibustra dicturum ſe repromittit. ſuaꝫ de hisſententiā in illius reſponſionis volumīeꝓlaturum. Cōpoſuit etiaꝫ dyalogū quaſi iudeis. quē apud epheſū Triphone hebreoꝝ nobiliſſimo doctore habuit:in quo exponit quō ip̄e diuinā gr̄aꝫ adcredulitatē vere fidei ꝑductꝰ ſit. prius