LiberIIII
nere penas his qͥ pudiciciā ī vita ſua iuſticiāqꝫ ꝯtēpſerint. Sꝫ ille ī eadē obſcenitate ꝑſiſtēs actibꝰ ſuis iā alienā a ſe faciebat vxorē. Quippe cum nefas eē muliereſtimaret ī eiꝰ mariti ꝯtubernio ꝑmanereqͥ nature lege cōtēpta nouas vias libidinis exqͥrebat. Statuit igit̉ iura repudiare ꝯiugij. Sꝫ ꝓpinqͥs interueniētibꝰ ⁊ demariti emēdatiōe pollicētibꝰ: cōpulſa eſtin eiꝰ rurſum ꝯſortio reſidere. Ueruꝫ illepoſt hec Alexandriā ꝓfectꝰ: cū turpiꝰ agere atqꝫ inceſte vite maiora nunciaret̉ augmēta q̄ſiſſe: mulier ne vltra in cōiūctioneeiꝰ manēs ꝑticeps inceſti hoīs haberet̉:libello ei repudij dato diſcedit. Tum illeegregiꝰ maritꝰ quē gaudere oꝑtuerat ꝙ intatū vxoris ſue caſtitas ꝓfeciſſet: vt nō ſolū nihil turpe cōmittere: ſꝫ ne mariti qͥdēpatiēter ferre turpitudinē poſſet a qͦ emēdationem refutante ꝓ caſtimonie amorediſceſſerit: nouo crimīs genere ꝓ caſtitateaccuſat vxorē. xp̄iana inqͥt eſt. Et illa qͥdēlibellū tibi obtulit imꝑator: vt pͥmo permitteret̉ eī rem familiarē ordinare. tū deinde reſpōderet obiectꝭ. qd̓ et indulſiſti.Uerū maritꝰ cū mulierē nō poſſet arguere: in Tholomei cuiuſdā exicium qͥ magiſter mulieris ī xp̄iana religione fuerat: tali arte ꝯuerſus ē. Amicū habebat Centurionē quēdā. huic ꝑſuadet vt ꝑcontaret̉ aTholomeo ſi xp̄ianꝰ eēt. Hoc tātū Tholomeꝰ tāqͣꝫ amator veritatꝭ: nequaqͣꝫ gloriā ſue ꝓfeſſionis occultās: ꝑcōtanti chriſtianū ſe eſſe ꝯfeſſus ē. Hūc ꝯtinuo Centurio ī vincula cōiecit. et multo tꝑe ſqualore carceris maceratū ad vltimū Urbicio iudici obtulit. A qͦ ſil̓i modo hͦ ſoluꝫīterrogatꝰ ē Tholomeꝰ: ſi xp̄ianꝰ eēt. Quirurſū tāti boni ſibi ꝯſcius diuinā religionē p̄tulit: ⁊ d̓ xp̄i magiſterio ac totiꝰ boniinſtitutionibꝰ publica ꝯfeſſione teſtatꝰ ē.Qui enī negat qd̓ eſt: ſine dubio culpabile iudicat eſſe qd̓ negat. Continuo igiturpoſt ꝯfeſſionē ab Urbicio duci iubet̉ admortē. Luciꝰ aūt qͥdaꝫ xp̄ianꝰ vir vidēs tātemere datā ſententiā: ait ad Urbicium.Quid q̄ſo cauſe ē ꝙ neqꝫ adulterum: neqꝫcorruptorē: aut homicidā vel latronē raptorēqꝫ: aut alteriꝰ cuiuſlibet facinoris reum: ſꝫ tantū ꝓ noīe xp̄iani: ꝙ hͦ ſe vocabu
lo ꝯfeſſus ē nuncupari ad mortē duci hominē p̄cepiſti? Nō ſūt hec digna pio imperatori: nec ſapiētiſſimo puero filio eiꝰ:neqꝫ ſacro ſenatui q̄ agis o vrbici. At illenihil aliud inqͥrens ait ad Luciū. Uideris mihi ⁊ tu xp̄ianꝰ eſſe. Cūqꝫ Lucius reſpōdiſſet: hͦ plane ſū: etiā ip̄m Urbiciusduci ꝑiter iuſſit ad mortē. Ille gr̄as inqͥtago ꝙ me neqͥſſimis dn̄is abſolutum adbonū ⁊ optimū pr̄eꝫ ⁊ regē oīꝫ deū remittis Sꝫ ⁊ tertiꝰ qͥdā pari mō lib̓tate vſus:pari qͦꝫ ſnīa punitus ē. Poſt hec illa Iuſtinus ānexuit ex ordine qͥ paulo ante retulimꝰ. Id ē ⁊ ego inqͥt ſpero me ab aliqͦhorum qͥbꝰ ꝓ veritate obſtiti inſidias eſſepaſſurū. Et cetera.Que Iuſtini ſcripta ad nos vſqꝫ ꝑuenerūt. ¶ Capl̓m. XVIIILurima aūt ſcripta nob̓ hic virpſtudioꝝ monimenta dereliqͥt: qͥIbus erudite eiꝰ aīe ac diuinisdedite diſciplinis indicia colligamus. īqͥbꝰ emolimēti plurimuꝫ īuenire poſſunthi qͥ amorē doctrine ⁊ ſciētie gerunt. Extat igit̉ eiꝰ liber hic de qͦ ſuꝑius memorauimꝰ ad Antoninū qͥ dicebat̉ Piꝰ ⁊ filiūeiꝰ: ac ſenatū: ꝓ nr̄a religione cōſcriptus.Sꝫ ⁊ ſcd̓s nihilominꝰ defenſionē noſtrefidei ꝯtinens. quē ſcribit ad ſucceſſorē ſupradicti pͥncipis Antoninū verū: cuiꝰ tepora nūc cepimꝰ explicare. Sꝫ ⁊ alius liber ē aduerſuꝫ paganos. in qͦ de ſingulisvel nr̄is vel grecoꝝ philoſophis ꝯferēs.diſputationē latiſſimā ꝯſcripſit. Ibi etiāde natura demonū diſſerit ꝗͥdā. q̄ his inſerere longū eſt. Sꝫ ⁊ aliꝰ liber ē aduerſūpaganos. qͥ ſuꝑſcribit̉ cōfutatio. Eſt aliꝰeiuſdē monarchica. quē nō ſolū de nr̄is libris: ſꝫ ⁊ de grecoꝝ volumībꝰ texuit. Eſt⁊ aliꝰ qͥ ſuꝑſcribit̉ pſaltes. Et alius velutī ſubnotationis mō de aīa. in quo diuerſas q̄ſtiones inſeruit: ex his que apd̓ grecorum philoſophos agitant̉. quibus cōtra dicturum ſe repromittit. ⁊ ſuaꝫ de hisſententiā in illius reſponſionis volumīeꝓlaturum. Cōpoſuit etiaꝫ dyalogū quaſi cū iudeis. quē apud epheſū cū Triphone hebreoꝝ nobiliſſimo doctore habuit:in quo exponit quō ip̄e ꝑ diuinā gr̄aꝫ adcredulitatē vere fidei ꝑductꝰ ſit. cū prius