Eccleſiaſtice hyſtorie

re poſitꝰ qͣliter īgreſſis ad ſe fratribꝰ animos ad martyrij tolerantiam roborarit.quoſye etiaꝫ ip̄e ꝓ martyrio ꝑtulerit cruciatus: vtqꝫ ſit clauis affixus: ⁊ ardēti rogo ſuꝑpoſitꝰ: ⁊ vt in his beatum vite fecerit fineꝫ. Si qͥs vult plenius ſcire. ex illaq̄ a nobis de antiqͥs martyribꝰ ſcripturacōpoſita eſt plenius diſcet. Poſt hec etiāalioꝝ apud pergamū Aſie vrbē martyrūgeſta referunt̉. carpacij cuiuſdā et papirijet Agothonice optime femine: aliarūqꝫmultaꝝ q̄ ꝓ beatis ꝯfeſſionibꝰ martyriocoronate ſūt.Ut Iuſtinus philoſophus xp̄i verbūp̄dicans rome martyriū meruit.Capl̓m. XVI.Um qͥbꝰ ⁊ vir mirabilis d̓ quo¶paulo ſuꝑius fecimus mētioneIuſtinꝰ: cū ſcd̓m iam librū proreligionis noſtre defenſione ꝯſcriptū tēporis illiꝰ iudicibꝰ obtuliſſet: remunerationē lingue fidelis ⁊ erudite martyrij munus accepit: quodā philoſopho Creſcente noīe cano tā ꝓfeſſione qͣꝫ moribus dolos viro inſidiaſqꝫ tendente. Qm̄quideꝫſepe cū eo diſputās: auditoribus medijsnon ſolū obtinuerat eū: verū et vehementius veritate ſibi ſuffragāte confuderat:Un̄ ⁊ victorie ſue palmam martyrij ꝑcepit a dn̄o. Hoc auteꝫ ita futurū etiā beatus ip̄e Uerꝰ philoſophꝰ veritatis in eadefenſione quā ab eo ꝯſcriptā ſupradiximus aꝑte ſicut erat futurū ꝓphetica mente p̄dixit his ꝟ̓bis. Nā ⁊ ego inqͥt ip̄e rome ab aliquo horuꝫ qͥbꝰ ꝓ ꝟitate obſiſtoinſidias eſſe paſſurū ſpero baculo aut claua feriendū. Certe vel a Creſcēte hoc. nōphiloſopho: ſed et filo compo. id eſt nonamatore ſapiētie: ſꝫ amatore iactātie. Neqꝫ enī dignū eſt philoſophū noīari euꝫ qͥde his q̄ neſcit publice ꝓteſtatur: ⁊ chriſtianos ſine deo eſſe ⁊ impios dicit: ad gratiam ⁊ libidinem eoꝝ quos in errore poſitos ip̄e maioribꝰ laqueis erroris īuoluitSi enī ignoratur ab eo xp̄i doctrīa: et eaarguit que ignorat nequiſſimꝰ eſt ⁊ imperitis multo nequior. quia et imperiti velideote obſeruāt: ne diſputare audeant dehis que ignorāt: ⁊ de illis teſtimoniū ꝑhibere que neſciunt. Si ꝟo legit q̄ apud

nos ſcripta ſūt: ⁊ aut nō intellexit eorumvirtutem: aut intellexit qͥdem ſed diſſimulat ne ⁊ ip̄e ſuſpectus habeatur in talibꝰ.ml̓to nequior et deteſtabilior iudicāduseſt qui imꝑiti vulgi captans fauorē: veritatis ac pietatis quaꝫ ꝓbat hoſtis exiſtitet ꝓditor. Nam et ꝓpoſuiſſe me ei ſciatisquedam: ex quorū reſponſionibus nihilſcire conuictus eſt. Et intantuꝫ vera ſuntque dico: vt putem vobis etiaꝫ q̄ſtionishabite inter nos diſputationes allatas.ex qͥbꝰ apertiſſime dinoſcitur que noſtraſunt penitus ignorare. Si vero necdumvenerunt hec ad noticiam veſtram paratus ſum rurſum vobis audiētibus diſputare. Hec ſunt beati Iuſtini verba: in quibus ẜm ea que p̄dixerat per Creſcētis inſidias martyrio cōſummatus eſt. Taciamus quoqꝫ vir eruditiſſimus ī pͥma etate ſua cum magna ammiratione oratoriam docens: ex qua non parū glorie queſierat: poſtmodū ad noſtra ſe ſtudia ꝯuertens libros etiā ip̄e aduerſum gētes dignos memoria dereliquit. ī quibus Iuſtini meminit his verbis. Sꝫ ⁊ ammirabilis inquit vir Iuſtinus ſatis recte ꝓſecutus eſt: ſil̓es iſtos dicēs eſſe latronibꝰ. Etpoſt aliquāta cū de philoſophis quedaꝫdixiſſet: addit etiā hec. Creſcēs deniqꝫ ille qui obſedit vrbem magnā: in puerorūquidem ſtupris omnes p̄ibat: in pecunieaūt cupiditate nullo inferior erat. Mortem vero cum ceteris ꝯtemendam ſuaderet: ip̄e tam peſſimā de ea opinionē gerebat vt Iuſtinum tāqͣꝫ vltimo malo traderet morti: pro eo ꝙ veritatem predicāsvoluptuoſos ⁊ deceptores philoſophosarguebat.¶ De martyribꝰ qͦs Iuſtinꝰ ī ſuis cōmemorat libris. ¶ Capl̓m. XVII.Dem qͦꝫ Iuſtinꝰ pͥuſqͣꝫ ꝓpriumdeſudaret aliorum qui ante ſemartyres extiterant deſcribensagones: in primo defenſiōis ſue libro talia quedam refert. Mulier quedam aitcōiuncta erat viro turpi: que ⁊ ip̄a priusturpiter vixerat. Hec poſtqͣꝫ chriſti precepta cognouit pudica effecta. viro qͦꝫ pudiciciam perſuadebat: ſuggerens ei ſcriptū eſſe in chriſtianoꝝ p̄ceptꝭ: et̓nas īmi-