Eccleſiaſtice hyſtorie

īmenſū ſtudiū erga philoſophoꝝ geſſeritdiſciplinā: ꝑquirende veritatꝭ amore detentꝰ. Simulqꝫ refert de iudeis: ꝙ aduerſum eccl̓iam xp̄i inſidijs feralibꝰ agāt. Etꝓ his inſimulat Triphonē: dicens. qꝛ nōſolū nō penituiſtis ꝓ his q̄ a vobis malegeſta ſūt: ſed ⁊ viros aptos ad hoc elegiſtis de hieroſolimis. ⁊ miſiſtis ꝑ oēm terram: qͥ circūirēt ⁊ dicerēt impiā hereſimſurrexiſſe xp̄ianorū: ſimul ⁊ criminoſa q̄dam diffamarēt aduerſū nos. qͦ ſcꝫ ꝑ hocignorātes quiqꝫ deterriti ꝯſortia nr̄a vitarēt. in qͦ nō ſolū vobis ip̄is: ſed ⁊ alijsopprobria fingendo cauſa mortis extitiſtis. Scribit aūt ꝙ vſqꝫ ad ſua temporaꝓphetie gr̄a in eccl̓ijs floruerit. Sꝫ ⁊ apocalipſim Ioh̓is apl̓i eſſe dicit. ꝓpheticisetiā qͥbuſdam vtitur teſtimonijs ad Triphonē: ꝯuincēs euꝫ de his ꝙ iudei abſciderint hec de ſcripturꝭ ⁊ abſtulerint. Sꝫ⁊ multa eiꝰ alia apud qͣꝫplurimos fratrūferunt̉: q̄ ita ꝓbabilia ac digna a veteribꝰiudicata ſūt: vt Hyreneꝰ ex ip̄is inueniat̉aſſumere: ⁊ in qͣrto aduerſū hereſes librode his hoc mō ſcribere. Et bn̄ inqͥt Iuſtinus in eo volumīe quē aduerſū Marcionē ſcribit ꝓſecutꝰ eſt dicēs: qꝛ ip̄i domīonūqͣꝫ acqͥeſcerē: ſi alium deuꝫ diceret p̄teroīm creatorē. Et iteꝝ in qͥnto eiuſdē oꝑislibro dicit. Et optime inqͥt Iuſtinꝰ affirmat: qꝛ an̄ aduentū dn̄i nunqͣꝫ auſus ē ſathanas blaſphemare deū. qͥppe qͥ nondūagnouiſſet damnationē ſua. Hec aūt nobis neceſſario d̓ opuſculis Iuſtini dictaſint: ad inqͥſitionē libroꝝ eiꝰ ſtudioſos qͦſqꝫ fideles ꝓuocātibꝰ.¶ Qui tunc iuri romane Alexandrineqꝫeccleſie prefuerint.¶ Capl̓m. XIX.Bit̄ octauo anno ſupradicti pͥncipis Aniceto vndecimo annoep̄atꝰ ſui defūcto: ſucceſſit Soter. Apud Alexādriā ꝟo Celadion qͣttuordecim ānis mīſtrato ſacerdotio Agrippinum ſucceſſorē reliquit.¶ Qui Anthiocenſium.Capl̓m. XX.Pud anthiochiā ꝟo Theophilus ꝑ idem tp̄s ſextus ab apl̓iseccl̓ie pōtificatū tenebat. Ubi

qͣrtꝰ poſt Neronem fuerat Corneliꝰ. poſtquē qͥnto gradu Heros ſucceſſerat.¶ De his qͥ memoratis tꝑibꝰ eccl̓iaſticiſcriptores enituerunt.¶ Capl̓m. XXIUnc etiā Egeſippꝰ de qͦ ſupͣ memorauimꝰ inſignis habebat̉. etDioniſiꝰ Corinthioꝝ ep̄s. ſed ⁊Pinitꝰ nobiliſſimꝰ apud Creta in ep̄is fuit. Philippꝰ etiā ⁊ Apollinaris ⁊ MelitoMuſanuſqꝫ ⁊ Modeſtꝰ ⁊ p̄cipuꝰ Byreneꝰ: qͦꝝ oīm ad nos vſqꝫ apl̓ice fidei et ſane doctrine p̄clariſſima monimēta perlata ſunt.¶ De Egeſippo queqꝫ ip̄e cōmemorat.CCapl̓m. XXIIx qͥbꝰ Egeſippꝰ in qͥnto cōmēFttarioꝝ libro vbi ſnīaꝫ ſue fideipleniſſima cū aſtructiōe deſignat. indicat hͦ etiā ꝙ cū ad vrbē romaꝫ ꝑgeret plurimis ꝑ loca ſingl̓a ep̄is ī ẜmone ⁊ charitate ꝯgreſſis: oēs eiuſdē fidei p̄dicatores doctoreſqꝫ reppererit ſil̓ et deepl̓a Clementis ad Corinthios ſcriptaq̄dā cōmemorat. q̄ etiaꝫ inſerere huic oꝑinr̄o neceſſariū duxi. Ait ergo. Et ꝑmāſitinqͥt eccl̓ia corinthioꝝ in p̄dicatiōe rectavſqꝫ ad primū ep̄m. Quē romā nauigāsvidi. ⁊ reſedi cuꝫ eo apud corinthū diebꝰmultis: delectatꝰ puritate fidei eius. Cuꝫaūt veniſſem romam ꝑmāſi inibi: donecAniceto Soter: ⁊ Soteri ſucceſſit Eleutheriꝰ. Sꝫ ī oībꝰ iſtis ordinatiōibꝰ: vel inceteris qͣs ꝑ reliqͣs vrbes viderā: ita oīahabebāt̉ ſicut lex antiqͥtꝰ tradidit: ⁊ ꝓphete indicarūt: ⁊ dn̄s ſtatuit. Itē idē ip̄e etiam de hereticis qͥ ſuo tꝑe exorti ſūt: taliaq̄dā cōmemorat. Et poſteaqͣꝫ inqͥt Iacobus qͥ cognominat̉ Iuſtꝰ martyr effectē: ſicut dn̄s etiā ip̄e reddēs teſtimoniū veritati: electōe diuīa Symeon cleophe filiꝰ ep̄s ordinat̉: electus ab omnibus proeo ꝙ eſſet conſobrinꝰ domini. ꝓpterea autem tūc eccleſia virgo vocabatur. qꝛ nondū fuerat adulterini ꝟbi ſubreptiōe corrupta. Sed Theobutes qͥdam qꝛ repulſus non meruit epiſcopatū: ip̄e cepit inicio ꝑturbare oīa ⁊ corrumꝑe: Qui erat exſeptē hereſibus in populo ꝯſtitutus. Exquibꝰ erat ⁊ Symon: a qͦ ⁊ Symoniani