Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

LiberIIII

dei patris: dn̄i nr̄i ieſu xp̄i multiplicet̉.Scripſimꝰ vobis fratres de martyribꝰde quodā beato Policarpo qui velut ſignaculo quodā martyrij ſui finē ꝑſecutionibus poſuit. Et paulo poſt deſcribētesetiā ceteroꝝ martyrū agones: q̄daꝫ taliaſcribūt. Deterrere etenī volētes inſpectātem populū: nūc flagris vſqꝫ ad īterioraviſcera martyres lacerabāt: ita vt abditacorporis natura ī archanis locaueratnudarent̉. Nunc aūt marinas cōcleasconchilia vocāt: acuta queqꝫ fragmētain dorſum ſupinatis martyribꝰ ſubſternebant. In qͥbꝰ omne tormenti genꝰ peneſpeciē ꝯſumentes ad vltimū deuorādoseos beſtijs exponebāt. Sed in his precipue deſignatur vir fortiſſimus effloruiſſeGermanicꝰ noīe: gr̄am diuine virtutꝭmētū corꝑe fragilitatis excluſit. Uolētenanqꝫ ꝓcōſule ꝑſuaſionibꝰ aggredi virū: obijcere ei pͥme etatis florē debere euꝫſuimet ip̄ius miſerationeꝫ caꝑe: ille nihilmoratꝰ ſponte dicit̉ p̄paratā ſibi beſtiamꝓuocaſſe: veluti tardantes increpans penas: inique huiꝰ vite vltro velocē expetiſſe diſceſſū. Uerū cuꝫ ex huiꝰ inſignimorte ſtuporē cepiſſet adſtātis ppl̓i multitudo: totiꝰ xp̄ianoꝝ gentis mirari ꝟtutem de ꝯtemnēda morte cepiſſent: cōclamāt oēs. Tolle impios. Policarpꝰ reqͥratur. Sꝫ ex acclamatione grauis ꝑturbatio fieret Corinthū quendā natiōe frigem nuꝑ de ſuis regionibꝰ aduentātē: accidit pͥmo qͥdem beſtias: ceteraqꝫ tormenta ſpōte laceſſere. dehinc fractis animiscedere. ad vltimū etiā ſalutē ſegnicia perdere. Que res ad martyriū ꝓcacia potius et temeritate: qͣꝫ deuotione ꝓſiluiſſedeclarat. Ip̄e nāqꝫ ſe iudici ingeſſerat victus. Itaqꝫ exemplū euidens oībꝰ dedit.cautiꝰ in rebꝰ talibꝰ circūſpectiꝰ agendūqꝛ non temeritas: ſꝫ fides et modeſtia coronatur.Ut Policarpꝰ ſub Uero: alijqꝫ nōnulli Smyrne martyriū meruit.Capl̓m. XVEd de his qͥdē talia geſta ſunt.Inſignis autē vir Policarpusprimo qͥdē audiret vulgꝰ ī ſeacclamationibꝰ excitatuꝫ: in nullo penit̉

motus eſt: ſꝫ māſit impauidus. Trāquillus nāqꝫ erat moribꝰ ſerenꝰ aſpectu. Qui in eadē ciuitate vellet interritꝰ ꝑmanere: acqͥeſcens tn̄ dep̄cantibꝰ ſe familiaribꝰſuis ad agrū quendā ciuitati ꝓximū ſecedit. atqꝫ ibi cuꝫ paucis die noctuqꝫ nihilaliud qͣꝫ in orationibꝰ ꝑmanet: pace eccleſiaꝝ vbiqꝫ ſunt ſupplicās deo. qd̓ eifacere in om̄i vita ſua moris ꝑpetui fuit.Sed is in orationibꝰ poſitꝰ an̄ triduū qͣꝫcōp̄henderetur viſionē videt noctē ceruical capitis ſui flāmis eſſe ꝯſumptum.Cūqꝫ euigilaſſet poſt viſum interp̄tatuseſt aſtantibꝰ ſomniū ſuū. dixitqꝫ certo ſeob xp̄m ignem vite exitū ſortiturū. Inmente igit̉ queſtione rurſus fratrū charitate cōpulſus cōmigrauit in aliū locum.Quo multo poſt inqͥſitores eiꝰ ingreſſi correptis duobꝰ pueris et altero ex hisverberato indiciū eiꝰ ad Policarpūueniunt: declinaret dies. Et ingreſſiip̄m qͥdem offendūt in ſuꝑioribꝰ qͥeſcētē.Un̄ poſſet facilis ei trāſitus eſſe ad alterā domuꝫ noluit: dicens. voluntas dn̄ifiat. Quinimo cuꝫ cōperiſſet adeſſeprehenſores ſuos ī occurſū eis ꝓgreſſusleto admoduꝫ vultū ac placito cōpellereviros cepit cuꝫ ingenti oris gratia: ita vtilli mirarent̉ ſtuperēt qͥd tātū ſtudij fuerit: vt vir illius grauitatis honeſtatis. ītam lōgena etate tanta vite auctoritatepoſitus ꝑquiri comprehēdi iuſſus ſit?Sed ille nihil moratus ꝯtinuo apponimenſam hoſtibꝰ qͣſi hoſpitibus iubet. acqꝫ eis epulas largius miniſtrari: vniꝰ hore ab eis ſpacio orationis gratiā impetrato. Orabat igit̉: tanta dei gratia repletusvt ad mirarent̉ om̄es aderant. ip̄i quiad cōprehendendū venerāt peniterēt: tam honeſtū virū ac deo dignum ip̄aetate venerabilē rapere iuberēt̉ ad penā.Et poſt aliquāta eadeꝫ ſcriptura verbisip̄is talia coniūgit ex ordine. Poſtea ꝟoqꝫ finiuit orationē memoriā faciens oīmquoſcunqꝫ noſſe potuit maiorum minorūqꝫ: nobilium ignobiliū: totiꝰ catholice eccl̓ie que per orbem terre eſt: inſtāteiam hora ꝓgreditur. aſino ſedens ad ciuitatem ducebatur: cuꝫ eſſet dies magniſabbati Pergenti occurrit ei p̄fectꝰ pacis

e 3