Eccleſiaſtice hyſtorie
alexandrine eccleſie moderamen Eumeneus ſexta ſucceſſione ſuſcepit cum deceſfor eiꝰ vndecim annis ppl̓o prefuiſſet.¶ Excidiū nouiſſimū iudeoruꝫ tēporibꝰAdriani. ¶ Capl̓m. VI.Erum iudaicis motibꝰ ac factionibꝰ rurſus ad maiora ꝓgreſvſis Ruſus iudee p̄ſidens armata manu ſibi ab imꝑatore decreta inſolentlam gentis acerrime cōprimebat: multamilia paſſim viroꝝ feminarū puerorūqꝫconficiens. quoꝝ terras iure belli romano vēdicabat imperio. Tēpore quo iſtagerebantur ducebat exercituꝫ iudeorumBarchochadas qͥdaꝫ (qd̓ nomen ſignificat ſtellaꝫ cecam) vir crudelis ⁊ ſceleſtus.Sed exvocabulo ſuo velut vilibꝰ mancipijs ꝑſuadebat ſe ob ſalutem eoruꝫ ſidusmagnū celitus eſſe delapſum: egris mortalibus lōga obſcuritate dānatis ferre lucis auxilium. Igit̉ cum maxime belli huius fomenta ꝯcreſcerent: octauodecimoanno pͥncipatꝰ eiuſdē apud Bethera opidum p̄ualidū Hieroſolimis vicinū cumlongior a romanis tēderet̉ obſidio: fameac ſiti ꝑ duellibus ītrinſecus ad extremūinternitionis adductis. poſtqͣꝫ dū ip̄e p̄cipue meritas ſuo facinore penas exoluit: oīs hec natio iam ex illo ab omni regione finitima ab hieroſolimoruꝫ penit̉arcebatur cum ſanctione diuine legis. tūmaxime ꝯſtitutionibꝰ ⁊ decretꝭ Adriani:ita vt ne de celſiore qͥdem ꝓſpectu eminꝰeis ſaltem paternū ſolū ꝓfanis obtutibꝰliceret inſpicere. Ariſtopelleꝰ hiſtorio graphus iſta ꝓſequitur. Ita factū eſt vt ciuitas poſt interitum iudaice gentis incolismox in eā ꝑegrine nationis ꝯfluentibusꝑmutatis ciuibꝰ etiam ip̄a Helia appellaretur: ex cognomento imperatoris Helijadriani. et vt in romanorū ius tota ꝯuerſa ritum pariter mutaret ⁊ nomen.Qui tēporibus hiſdeꝫ falſi noīs ſcientie principes extiterunt.Capl̓m. VIIGitur ex gentibꝰ vt inibi cepiteccleſia congregari: primꝰ poſtep̄os ex circuſione ſacerdotiuꝫ
ciuitatis illius accepit Marcꝰ. Cūqꝫ iārefulgentibꝰ in modum clariſſimoꝝ ſiderum eccleſijs: vbiqꝫ terraꝝ vigente etiamꝑ omne hominū genus fide: qͥ cuncti pariter in ſaluatorem ac dn̄m noſtrū Ieſumxp̄m integre ⁊ ꝯſtāter crediderant: ille totius bonitatis emulus demon: vtpote veritatis inimicus: ⁊ ſalutis humane hoſtꝭꝑpetuus: omnia molimina ꝯtra dei eccleſiam verſans qͥ prius externis eam ꝑſecutionibus ⁊ hoſtilibꝰ oppugnauerat: nuncmalignis qͥbuſdam viris ⁊ deceptoribusreꝑtis inteſtino bello eā quatere nitit̉: ſcꝫvt fraudulenti fallaceſqꝫ homines noſtrereligionis: ſimulato tm̄ nomine induti: fidelium qͥdem ſi qͦs forte perſuaſionis ſuefraude deciperēt peſſundarēt Ignorātesvero fidei noſtre myſteriū ꝑuerſis ⁊ feralibus ſuis vel geſtis vl̓ aſſertionibꝰ impeditos a deſiderio vere fidei ⁊ ſalutis longius ſubmouerēt. Igitur humane generis deceptor antiquus poſt Menandrūquē ſupra retulimꝰ Simonis ſucceſſorēvelut quandā beſtiā bino ore ſibilantē: biniſqꝫ līguis diabolica venena vibranteꝫ:Saturninū quendā anthiochie genituꝫet baſiliden alexandrie ortū ꝓduxit Quorum vterqꝫ ſuis ī regionibꝰ officinas impie ac deo inuiſe cōdidit diſcipline. Et qͥdem in omnibꝰ pene Saturninū eademq̄ Menandrū cōmentatuꝫ eſſe ſignificatHyreneꝰ. Baſiliden ꝟo ſub p̄textu myſtice doctrine in īmenſū tetendiſſe mentisimpie cogitatū: dum ꝓdigioſa fabularuꝫfigmenta ſibimet complacerent.¶ Qui fuerint tūc eccl̓iaſtici ſcriptores.¶ Capl̓m. VIIIEd de cōtra multi admodū eccleſiaſtici viri ꝓ veritate fortiterſtare. ac ſcriptis qͦꝫ ⁊ aſſertiōibꝰvera ratione ſubnixis ꝓ apl̓ica ⁊ eccl̓iaſtica traditione certare: vt ex librorū monimentis etiaꝫ poſteris ad cauenda hereticorum venena munimē ⁊ ſubſidiū p̄beretur. E quibꝰ ꝑuenit ad nos liber celeberrimus. ſcriptoris id tēporis Agrippe caſtoris. confutationē Baſilidis validiſſimā ꝯtinens. ꝑ quē verſutia: ac calliditasviri ad decipiendū nimis apta detegitur