LiberIIII
ca. Aduerſus hos imꝑator mittit cū exercitu peditū atqꝫ equitū. ſꝫ ⁊ nauali manuMarciuꝫ turbonē. qͥ multis ſane prelijsnec paruo tꝑe ꝯſumptis multa milia iudeoꝝ nō mō apd̓ Cyrenē: ſꝫ ⁊ ī egypto qͥLuce auxiliū ferebat ꝓſtrauit ac ꝑculit.¶ Qualia ſub eodē paſſi ſunt iudei.Capl̓m. IIRinceps ꝟo romanꝰ etiaꝫ eosqͥ apud Meſopotamiā cōſiſteEbant iudeos ratꝰ ſil̓ia auſuros:Lucio quieto p̄cipit delere ꝓuinciā funditꝰ. ac totā gentē penitꝰ excidere. Tū illedirecta acie magnā eoꝝ multitudinē ſternit. Cuiꝰ facinoris gr̄a quietꝰ remunerationis vice ab īꝑatore ꝓuīcie iudee indeptꝰeſt p̄ſidatum. Sꝫ hec etiā grecoꝝ gentilium hyſtoriographi per ſingulas quaſqꝫetates ordine eodē memorie tradiderūt.¶ Qui ſub Adriano fidei defenſiōes ſcripſerint. ¶ Capl̓m. IIIRaiano aūt viginti ānis minꝰt ſex menſibꝰ principatū ꝑfunctoElius adrianus in ſceptra ſuccedit. Huic quadratus orōne ſplēdidiſſima Apologeticū librū ꝓ noſtra religiōeꝯſcriptū: ⁊ validiſſimis cōmunitū aſſertionibꝰ obtulit. Qm̄quidē maligni qͥdamhoīes ſub eodē pͥncipe noſtros nitebant̉inceſſere. Qui liber hodieqꝫ ſeruat̉ ⁊ apd̓nos ⁊ apud multos ex fratribꝰ noſtrꝭ. Exqͦ volumine indicia magni cuiuſdaꝫ viri⁊ mētis ac fidei apoſtolice: eius ſcꝫ qͥ conſcripſerat colligunt̉. Idē igit̉ ip̄e ſue antiquitatis ſpecimē talibus expͥmit verbis.Noſtri auteꝫ ſaluatoris inqͥt oꝑa ſemperaderāt viua ⁊ vera: in his qͥ ſanati fuerint⁊ in his qͥ a mortuis excitati ſūt. Nō enīviſi ſūt tātūmodo vl̓ reſurgere vel ſanariſed ꝑpetuo ab hoībꝰ videbāt̉: non tm̄ ſaluatore pn̄te: ſed ⁊ poſt diſceſſū eiꝰ multistꝑibꝰ: ita vt aliquāti qͥ ab eo vel curati vl̓reſuſcitati ſūt etiā ad nr̄a vſqꝫ tēꝑa p̄durarint. Et de hͦ qͥdē ſatis dictū. Sꝫ ⁊ Ariſtides vir fidelis ⁊ pietate nr̄e religiōis imbutꝰ: qͣdrato ſimile volumē ad Adrianuꝫꝓ fidei nr̄e rōne ꝯſcripſit. Cuiꝰ etiā nuncſcripta ſeruant̉.
Qui ſub eodē romanoꝝ Alexandrinorūqꝫ fuerint ſacerdotes.¶ Capl̓m. IIII¶Ertio aut eiuſdē pͥncipatꝰ ānoAlexāder ep̄s romane vrbis ſacerdotiū ſil̓ ac vitā finiuit decēnio expleto. Huic ſubrogatus ē Xyſtus.Sꝫ ⁊ Alexādrie eodeꝫ tꝑe defūcto pͥmoduodecimo ſui ſacerdotij āno ep̄atu Iuſtus excepit.Ep̄i hieroſolimoꝝ ab exordio ſaluatoris vſqꝫ ad tempora memorata.¶ Capl̓m. V.N hieroſolimis ſane ep̄oꝝ tēpora ſucceſſioneſqꝫ nullis ad ītegrū monimentis ꝯſeruata reperimꝰ. eo ꝙ valde ad breue pn̄s tempusmortꝭ ſceleritate p̄repti: ſacerdotio ſinguli quiqꝫ functi ꝑhibebāt̉. ita vt qͣꝫtū ex veterū lectiōe cōperior ad tēꝑa vſqꝫ principis Adriani ſub quo iudei excidiū paſſiſūt: tradāt qͥndecim ep̄oꝝ ſucceſſiōes eſſedecurſas. Quos oēs aiūt hebreos antiq̄originis extitiſſe: ⁊ ſcientiā xp̄i fidelit̓ recepiſſe. ⁊ id̓o incūctāter ab his qͥ poterātde fidei merito iudicare: ſacerdotio qͦꝫ viſos eē digniſſimos. Quippe cū oīs tūc eccleſia ex hebreis fidelibus coaceruata firmataqꝫ videret̉: incipiētibꝰ ab apl̓is ⁊ ꝑdurātibꝰ nimirū vſqꝫ ad illd̓ tp̄s excidijqͦ iudei iteꝝ deficientes: a romanis magnis rurſū p̄lijs ſubiugati ſūt. Igit̉ qꝛ peridē tp̄s aſſumere ep̄os ex circuciſiōe ceſſatū eſt: neceſſariū videt̉ oēs a pͥmo vſqꝫad id tꝑis enumerare pariter ſacerdotes.Primꝰ itaqꝫ Iacobꝰ qͥ dn̄i frater ē habitus. Poſt hūc Symeō electꝰ ē tertiꝰ Iuſtus. Zacheus qͣrtus deinde Tobias qͥntus. ⁊ Beniamin ſextꝰ. ac ſeptimꝰ Ioh̓es.tū Mathias quē Philippꝰ excepit. cui decimꝰ Seneca ſubrogatꝰ eſt. Iuſtꝰ deindeac duodecimus Leui. poſt hunc Effrē ⁊qͣrtuſdecimꝰ Ioſeph. ac finis oīꝫ Iudas.Iſti ſūt fere omēs qͥ hieroſolimis ep̄i abapl̓is ad illa vſqꝫ tꝑa q̄ ſuꝑiꝰ deſignauimus plebi illi ex circūciſiōe p̄fuerūt. Rome aut duodecimo anno memorati pͥncipatꝰ: Sixto duodecim ānis eccl̓ie gubernacul̓ fūcto Teleſphorꝰ ſeptimꝰ ab apl̓isſubrogat̉. Anno poſt quem ⁊ vno menſe