Eccleſiaſtice hyſtorie

¶ De Ignatio et epiſtolis eius.¶ Capl̓m. XXXVIEd ⁊ ī nr̄a qͦꝫ tꝑa fame celebritate vulgatus Ignatius: apudanthiochiā poſt Petrum ſcd̓aſucceſſione ep̄atū ſortitus eſt. Quē ſermotradidit de ſyrie partibꝰ ad vrbem romaꝫtrāſmiſſū: ⁊ ꝓ martyrio xp̄i ad beſtias datū. Quiqꝫ cuꝫ ꝑ aſiā ſub cuſtodia nauigaret: ſingulas quaſqꝫ digrediēs ciuitates:⁊ eccl̓ie ppl̓os euangelicis cohortationibus edocebat in fide ꝑſiſtere: et obſeruare ſe ab hereticoꝝ cōtagijs: qͥ tūc primūcopioſiꝰ ceꝑant pullulare. ⁊ vt diligentiac tenaciꝰ apl̓oꝝ traditionibꝰ inhererentquas traditōes cautele gratia: ⁊ ne quidapud poſteros remaneret incerti: etiamſcriptis ſe aſſeruit epl̓is reliqͥſſe. Deniqꝫcū ſmyrnā veniſſet vbi Policarpus eratſcribit inde vnā epl̓am ad epheſios: eorūqꝫ paſtorē. in qua meminit ⁊ Oneſimi: etaliā magneſie ciuitati que ſupra Menādrum iacet. in qua ⁊ ep̄i Damei mentionem facit. Sꝫ ⁊ eccl̓ie q̄ eſt trallis ſcribitcuius principē tūc eſſe polybiū deſignauit. In ea ꝟo quaꝫ ad romanā eccleſiamſcribit: dep̄catur eos ne ſe tāqͣꝫ ſupplicijsſuis parcētes velint ſpe priuare martyrio⁊ his aliquanta vtit̉ verbis. A ſyria inqͥtromam vſqꝫ cum beſtijs terra mariqꝫ depugno: nocte ac die connexus ⁊ colligatꝰdecē leopardis militibꝰ dico ad cuſtodiēdum datis. Qui ex beneficijs noſtris ſeniores fiūt. Sed ego eoꝝ nequicijs magis erudior. Nec tamen in hoc iuſtificatꝰſum. O ſalutares beſtias que p̄paranturmihi: qn̄ venient? qn̄ emittent̉? quandoeis frui licebit carnibꝰ meis? Quas ⁊ egoopto acriores parari: ⁊ inuitabo ad deuorationē mei: ⁊ dep̄cabor ne forte vt ī nonnullis fecerūt timeāt ꝯtingere corpꝰ meūQuinīmo ⁊ ſi cunctabunt̉ ego vim faciāego me ingerā. Date queſo veniā. ego noui qͥd expediat mihi. nunc incipio eſſe diſcipulꝰ xp̄i. Faceſcat inuidia vel hūanusaffectus vel nequicia ſpiritalis: vt ieſummerear adipiſci. Ignes: cruces: beſtie: diſperſiones oſſium: diſcerptioneſqꝫ membrorū: ac totius corꝑis pene: ⁊ om̄ia ī mevnū ſupplicia diaboli arte q̄ſita cumulē-

tur: dūmodo ieſum xp̄m merear adipiſci.Hec ⁊ ml̓ta alia his ſil̓ia ad diuerſas eccleſias ſcribit. Sed ⁊ ad Policarpū virūvelut apl̓icum datis lr̄is anthiochenā eieccl̓iaꝫ p̄cipue cōmēdat. Ad ſmyrneos ſane ſcribēs vtit̉ ꝟbis qͥbuſdā: vn̄ aſſūptisneſcimꝰ: qͥbus hec de ſaluatore ꝓloquit̉.Ego aūt poſt reſurrectionem qͦꝫ in carneeū ſcio fuiſſe ⁊ credo. Nā ⁊ cum veniſſetad Petrū: ceteroſqꝫ ait eis. Accedite ⁊ videte: qꝛ nō ſū demoniū incorporeū. Qui⁊ ꝯtingētes eū crediderūt ei. Scit autē ⁊Hyreneꝰ martyriū eius: ⁊ mētiōem facitſcriptoꝝ eiꝰ ꝑ hec verba. Sicut dixit mihi qͥdaꝫ ex nr̄is ꝓ martyrio xp̄i dānatusad beſtias. frumentū inqͥt ego ſū dei. Beſtiarū dentibꝰ molor et ſubigor: vt panismūdus efficiar xp̄o. Sꝫ ⁊ Policarpꝰ horum memoriā facit in epl̓a quā ad philipenſes ſcribit ꝑ hec Dep̄cor inqͥt omnesvos obediētie oꝑam dare: ⁊ meditari patientiā quā vidiſtis in Ignatio et Rufo⁊ Zoſimo beatis viris. p̄cipue aūt ī Paulo: ⁊ ceterꝭ apl̓is qͥ fuerūt apud vos ſciētes: ꝙ hi oēs nō inuacuū: ſꝫ ꝑ fidē ⁊ iuſticiā cucurrerūt: vſqꝫ quo ꝑuenirēt ad locūſibi a dn̄o p̄paratū. Qm̄quidē paſſionuꝫeius ꝑticipes extiterūt. nec dilexerūt preſens ſeculū: ſꝫ eū ſolū qͥ ꝓ ip̄is ⁊ ꝓ nobismortuꝰ ē ⁊ reſurrexit. Et poſt pauca ſubiūgit. Scripſiſtis mihi ⁊ vos ⁊ Ignatiꝰvt ſi quis vadit ad ꝑtes ſyrie deferat lr̄asad vos. Qd̓ faciā cū tp̄s inuenero. Mittam vobis ⁊ Ignacij epl̓as: et alias ſi q̄ſunt que ad nos tranſmiſſe ſūt: ex qͥbꝰ vtilitatē maximā capiatis. Cōtinēt enī de fide ⁊ patientia inſtructiōeꝫ ꝑfectā. ẜm dn̄ip̄ceptum. Hactenꝰ de Ignatio.¶ De qͥbuſdā euangeliſtis ⁊ quibꝰ tꝑibꝰeminebāt. ¶ Capl̓m. XXXVII.Oſt hūc rexit eccl̓iam ciuitatispAnthiochene heros Inter eoſdem ſane floruit vir eque inſignis Quadratꝰ. qͥ vna cuꝫ Philippi filiabꝰin ꝓphetica gr̄a celeberrimꝰ fuiſſe ꝑhibetur. Sed alij plurimi ꝑ idem tempꝰ apoſtolorum diſcipuli ſuꝑſtites erant: qui eccleſie fundamētis q̄ ab illis iacta fuerātdigniſſima deſuper fidei edificia cōſtrue-