LiberIII
ximus teſtem. Is ergo refert ꝙ a quibuſdam hereticis accuſatus ſit ſupradictusvir: tanqͣꝫ xp̄ianꝰ: ⁊ multis ſupplicijs afflictus per multos dies: ita vt etiaꝫ iudexip̄e cū amicis ſuis de eius patiētia miraretur. ⁊ ad vltimū iuberet ſimili euꝫ quadn̄s ꝑtulit paſſione vitā finire. Sꝫ ⁊ ip̄averba qͥbꝰ hec ꝓteſtatur addere gratiꝰ puto. Ait ergo: cuꝫ de hereticis diceret. Exhis igitur ip̄is accuſauerunt qͥdam Symeonem Cleophe filiū: tanqͣꝫ qui eſſet exgenere Dauid: ⁊ xp̄ianꝰ. Et ita martyr effectus eſt: cum eſſet annorū centū. xx. ſubTraiano ceſare apud Atticum cōſularē.Addit autē etiā hoc ꝙ accuſatores eiꝰ cūin illis temporibꝰ ꝑquirerent̉ ſi qui ex genere Dauid ⁊ ex regīa tribu deſcenderēt:cōprehenſi ſunt inter ip̄os. Ꝙ autē Symeon vnus fuerit ex ip̄is adiutoribꝰ dn̄ivel longeuitas eius inditio eſt: vel euāgeliorum fides: vbi etiaꝫ mater eius mariacleophe vxor refertur. Sed ⁊ alios quoſdam idē ſcriptor refert: p̄ter eos de qͥbusſupra diximus nepotes Iude vniꝰ ex fratribus domini ꝑ idem tempus ſuꝑſtitesinuentos: Domiciani temporibꝰ martyres factos hoc modo ſcribens. Ueniuntigitur hi ⁊ p̄ſunt omni eccleſie tanqͣꝫ martyres ⁊ ꝓpinqui dn̄i. ⁊ reddita pace eccleſie ꝑmanſerunt vſqꝫ ad tempora Traianiceſaris: vſqꝫ quo conſobrinꝰ dn̄i Symeon: de quo ſupra diximꝰ: filius cleophe:calumniā pateretur ab hereticꝭ tāqͣꝫ chriſtianus cōſulari delatꝰ. Cunqꝫ multo tēpore ſupplicijs fuiſſet affectus: martyrioꝯſummatus eſt. omnibꝰ qui aderāt ⁊ ip̄oiudice mirantibꝰ: vt centū viginti annoꝝſenex crucis ſuppliciū ꝑtuliſſet. Poſt hecidem ſcriptor addit etiam hoc. ꝙ vſqꝫ adilla tempora virgo munda et īmaculataꝑmanſit eccleſia. corruptoribꝰ veritatis ⁊diuini verbi temeratoribꝰ: aut nuſqͣꝫ omnino extantibꝰ: aut etiaꝫ ſi qui forte fuerātin occultis et abditis hiatibꝰ terre deliteſcentibus. Vt vero et apoſtoloꝝ chorꝰ:⁊ om̄is illa etas que a domīo ſuſceperatviue vocis audituꝫ: de hac luce diſceſſit:tum velut in vacuā domuꝫ falſe doctrineimpius ſe error īmerſit: ⁊ tanqͣꝫ vbi nullꝰiā diuini cēſus defenſor exiſteret nudato
(vt aiūt) capite corripiētes arma mēdacijoppugnare apl̓icaꝫ veritatē nitunt̉. Sediſtud bellū intrinſecꝰ gerebat̉. Perſecutionū ꝟo extrinſecus pondus vrgebat eccleſiam. Et tam īmenſe caterue martyriumqͦtidie iugulabantur: vt Plinius ſcd̓s qͥtūc ꝓuinciā adminiſtrabat: multitudineinteremptoꝝ ꝑmotꝰ: referret ad imꝑatorem ꝙ innumera hoīuꝫ milia qͦtidie obtruncarent̉: in qͥbꝰ nihil oīno ſceleris dep̄henderet̉ admiſſū: aut aliqͥd ꝯtrariū romanis legibꝰ geſtū: niſi hoc ſoluꝫ ꝙ antelucanos hymnos chriſto cuidā canerentdeo. adulteria vero vel cetera huiuſmodicrimina apud eos illicita haberi: et penitus arceri. cetera vero ẜm leges eos agere cōmunes.Ut Traianus chriſtianos vetuerit inquiri.¶ Capl̓m. XXXIIIO que tūc Taianꝰ reſcripti ſuiauctoritate decernit: vt xp̄ianiqͥdē non requirant̉: ſi qͥ tn̄ inciderint puniant̉. Per qd̓ ex ꝑte aliqͣ ꝑſecutionis ſedatum putabat̉ incendiuꝫ. Sedhis qui nequicia ſuā aduerſum nos exercere cupiebāt: ledēdi occaſio nō videbat̉exempta. Interdū enī populꝰ inſtigabat̉interdū etiā iudex occaſionibꝰ vtebatur:et negabat queſitos qͦs punire voluiſſetoblatos. Hec Tertullianꝰ in apologētico ſuo dicit: ex quo poſſunt inſtrui pleniſcirę cupientes.Ꝙ eccl̓iam romanā quartꝰ rexit Euariſtus. ¶ Capl̓m. XXXIIIIGitur in vrbe roma tertius abapl̓is Clemens nouē annis ſacerdotio ꝑfunctus: Euariſto diuini verbi tradidit myſterium.¶ Ꝙter p̄fuit hieroſolimis Iuſtus.Capl̓m. XXXV.N hieroſolimis vero Symeon de quo ſuperius diximꝰ defuncto: Iuſtus quidā ex his qͥde circumciſione ad fidem xp̄i venerant:ep̄atuꝫ ſuſcepit. Quibꝰ tēporibꝰ apd̓ Aſiāſuꝑerat adhuc ⁊ florebat ex apl̓oꝝ diſcipulis Policarpus Smyrneorū eccleſieep̄s. ⁊ Papias ſimiliter apud ierapolimſacerdotiū gerens.
d 4